Bill na Hindi Ko Inorder at ang Patibong na Inihanda sa Akin
Bahagi 2 – Ang Bill na Hindi Ko Inorder at ang Patibong na Inihanda sa Akin
Hindi ako agad gumalaw matapos kong mabasa ang mensahe mula sa accounting.
Paulit-ulit kong binasa ang bawat salita.
May nagsumbong daw sa pamunuan na ginagamit ko ang pondo ng kumpanya upang ilibre ang sarili kong mga kamag-anak.
Napangiti ako nang mapait.
Kung tutuusin, wala man lang akong kamag-anak sa restaurant na iyon.
Ang mga taong nasa apat na mesa ay hindi ko pa kailanman nakita.
Malinaw na may naghanda ng bitag.
At ang pinakamalungkot na bahagi ay mukhang may ilan sa mga katrabaho ko ang kusang sumama rito.
Huminga ako nang malalim.
Pagkatapos ay ibinalik ko ang tawag ng manager ng restaurant.
“Sir, maaari po ba kayong bumalik sandali?”
Mahinahon ang boses niya.
“May malaking gulo na po rito.”
“Anong nangyari?”
“Nagkakagulo na po ang mga customer.”
“Pare-pareho nilang sinasabing kayo raw ang magbabayad.”
“Tumanggi na po kaming maglabas ng panibagong alak dahil wala pang nagbabayad.”
“Ngayon po ay nagbabantaan na sila.”
Tumahimik ako sandali.
Pagkatapos ay sinabi ko.
“Babalik ako.”
Ngunit bago ako sumakay ng taxi pabalik sa restaurant, may isa pa akong ginawa.
Tinawagan ko ang legal officer ng kumpanya.
Si Attorney Ramon ang matagal nang legal consultant ng opisina.
Ikinuwento ko ang buong pangyayari.
Tahimik lang siyang nakinig.
Pagkatapos ay sinabi niya.
“Huwag kang makikipagtalo.”
“Huwag kang magagalit.”
“Hayaan mong magsalita sila.”
“Ang mahalaga ay may ebidensiya.”
“Naka-record ba ang CCTV?”
“Oo.”
“May resibo?”
“Oo.”
“May listahan kung sino ang umorder?”
“Meron.”
“Kung ganoon, wala kang dapat ikabahala.”
“Isa pa.”
“Huwag kang aamin sa kahit anong obligasyon.”
Tumango ako kahit hindi niya nakikita.
“Salamat.”
Pagdating ko sa restaurant, may dalawang security guard na nakatayo sa pintuan.
Pagpasok ko pa lamang ay nakita ko na agad ang apat na mesa.
Kanina ay masayang nag-iinuman ang lahat.
Ngayon ay halos lahat ay nakatayo na.
May mga nagtataas ng boses.
May mga nakaturo sa cashier.
May ilan ding kinukunan ng video ang nangyayari.
Pagkakita sa akin ni Liza, mabilis siyang lumapit.
“Ayan na!”
“Buti bumalik ka.”
“Bayaran mo na para matapos na.”
Hindi ako sumagot.
Diretso akong lumapit sa manager.
“Sir.”
“Ako po ang tumawag.”
“Narito na rin po ang lahat ng dokumento.”
Iniabot niya sa akin ang mga order slip.
Isa-isa kong tiningnan.
Napansin kong lahat ng dagdag na order ay iisang waiter lamang ang kumuha.
At sa bawat order slip…
Iisang pangalan lang ang nakasulat.
Liza.
Hindi ang pangalan ko.
Hindi rin ang numero ng reservation ko.
Kundi pangalan mismo ni Liza bilang taong nagbigay ng pahintulot sa dagdag na order.
Tumingin ako sa manager.
“Sino ang nagsabing isama ang apat na mesa sa bill ko?”
“Itong si Ma’am.”
Tinuro niya si Liza.
Agad itong umiling.
“Hindi iyan ang ibig kong sabihin.”
“Sabi ko lang, iisa lang ang magbabayad.”
Napangiti ang manager.
“At sino raw iyon?”
“Nakasulat po ba ang pangalan ko?”
Hindi agad nakasagot si Liza.
Lumapit naman ang isang lalaking nasa edad singkuwenta.
Siya iyong kaninang sumisigaw ng “bayaw.”
Malakas ang boses niya.
“Ikaw ba ang nanlilibre?”
“Oo o hindi?”
Mahinahon akong sumagot.
“Oo.”
“Pitong katrabaho ko.”
“Hindi apat na mesa ng mga taong hindi ko kilala.”
Bigla siyang ngumisi.
“Huwag kang magkunwari.”
“Sinabi ng girlfriend ng pamangkin ko na milyonaryo ka.”
“Tatlong daang libo lang ang bill.”
“Napakaliit na halaga niyan.”
Hindi ko napigilang matawa.
“Milyonaryo?”
“Sana nga.”
“Nagtatrabaho lang ako.”
Mabilis na sumingit si Liza.
“Huwag ka nang magdamot.”
“Nakakahiya.”
“Nandito ang pamilya ko.”
Napatingin ako sa kanya.
“Dahil pamilya mo sila.”
“Bakit ako ang magbabayad?”
Hindi siya agad nakasagot.
Sa halip ay sinabi niya.
“Hindi ba malaking bagay ang image mo?”
“Kapag nag-eskandalo rito, masisira ang pangalan mo sa kumpanya.”
Doon ko tuluyang naintindihan.
Hindi pera ang pangunahing pakay nila.
Alam nilang isa akong taong ayaw ng gulo.
Inaasahan nilang magbabayad na lang ako para matapos ang usapan.
Ngunit mali ang napili nilang tao ngayong gabi.
Tahimik akong humarap sa manager.
“Pwede po bang ipakita ang CCTV?”
Tumango siya.
Makalipas ang ilang minuto ay nasa maliit na opisina na kami.
Kasama ang manager.
Ang cashier.
Dalawang security guard.
At si Liza.
Lumabas sa monitor ang recording.
Kitang-kita kung paano lumapit si Liza sa cashier.
Narinig pa ang malinaw niyang sinabi.
“Isama ninyo ang apat na mesa.”
“Iisang bill lang ang gagamitin.”
Nagtanong ang cashier sa video.
“Sigurado po ba?”
Tumango si Liza.
“Opo.”
“Boss namin ang magbabayad.”
Biglang namutla si Liza.
Hindi niya inaasahang malinaw pala ang audio ng CCTV.
Tahimik ang buong opisina.
Pagkatapos ay nagsalita ang manager.
“Ma’am.”
“May pahintulot ba kayo mula sa boss ninyo?”
Hindi siya sumagot.
Inulit ng manager ang tanong.
“Wala po ba?”
Nanatili siyang tahimik.
Maya-maya ay mahina niyang sinabi.
“Inakala ko…”
Hindi na niya naituloy.
Bigla namang bumukas ang pinto ng opisina.
Pumasok ang isa sa mga waiter.
“Sir.”
“May dumating pong dalawang tao.”
“Hinahanap nila si Sir.”
Lumabas ako.
Sa lobby ay nakita ko ang HR manager ng kumpanya.
Kasama niya ang finance director.
Pareho silang seryoso ang mukha.
Lumapit agad ang HR manager.
“May natanggap kaming anonymous complaint.”
“Sinabing ginagamit mo raw ang company entertainment fund.”
“Pero bago kami naniwala…”
“Tinawagan muna namin ang accounting.”
Huminto siya sandali.
Pagkatapos ay ngumiti.
“At nalaman naming wala ka pang natatanggap na kahit isang sentimo ng project bonus.”
Tahimik ang buong lobby.
Lahat ng naroon ay nakatingin sa amin.
Dahan-dahang humarap ang finance director kay Liza.
“Ikaw ba ang nagsumite ng reklamo?”
Biglang kinabahan si Liza.
“Ako…”
“Hindi…”
“May nagsabi lang…”
“Hindi ko sinasadya…”
Hindi na siya nakapagsalita.
Sapagkat inilabas ng HR manager ang kanyang cellphone.
“Nakuha na namin ang email.”
“At alam na rin namin kung saang computer ito ipinadala.”
Nawala ang kulay sa mukha ni Liza.
Unti-unti siyang napaupo sa pinakamalapit na silya.
Akala niya ay mapipilitan akong magbayad para iligtas ang pangalan ko.
Hindi niya alam…
Na ilang minuto bago ako bumalik sa restaurant, nagsimula na ring magsiyasat ang kumpanya.
At ang mas hindi niya inaasahan…
May isa pang ebidensiyang hawak ang HR na tuluyang magpapabagsak sa lahat ng kasinungalingang ginawa niya.
Itutuloy sa Bahagi 3…