Sa Harap Ng Mga Abogado At Mga Taong Dati Niyang Niloko, Bumukas Ang Folder Na Pinoprotektahan Ni Mateo; Isang Pirma Ang Tuluyang Sumira Sa Imaheng Matagal Niyang Itinayo
BAHAGI 4 — Sa Harap Ng Mga Abogado At Mga Taong Dati Niyang Niloko, Bumukas Ang Folder Na Pinoprotektahan Ni Mateo; Isang Pirma Ang Tuluyang Sumira Sa Imaheng Matagal Niyang Itinayo
Pagkababa ni Mateo mula sa sasakyan, wala na ang dating kumpiyansa sa mukha niya.
Mahigpit ang pagkakahawak niya sa lalaking may dalang itim na folder.
Kasunod naman ng isa pang sasakyan ang dalawang abogado—isa para kay Lucia at isa para kay Bianca.
Sa loob lamang ng ilang minuto, ang maliit kong tindahan ay naging tila conference room.
Tahimik.
Mabigat ang hangin.
Walang gustong magsalita nang una.
Ang abogado ni Lucia ang bumasag sa katahimikan.
— Mr. Reyes, ayon sa sinabi ng asawa ninyo, may nawawalang personal property at may ilang bagay na kailangang linawin. Handa ba kayong makipag-usap nang maayos?
Napabuntong-hininga si Mateo.
— Oo.
Ngunit bago pa siya makapagsimula, nagsalita si Bianca.
— Isang tanong lang.
— Ilang babae ba ang pinaniwala mong ikaw ang lalaking pakakasalan nila?
Hindi sumagot si Mateo.
Ang katahimikan niya ang lalong nagpatibay sa hinala ng lahat.
Lumapit ang lalaking may hawak ng folder.
Inilapag niya iyon sa counter.
— Ito ang hinihingi ninyo.
Ngunit bago niya bitawan ang folder, mabilis siyang nagsalita.
— Ang utos sa akin ay ibigay lamang ito kay Sir Mateo.
Hindi pa man nakakakilos si Mateo ay nagsalita ang abogado ni Bianca.
— Hindi maaari.
— Ang folder na ito ay bahagi na ng usaping may legal na kinahaharap ang lahat ng narito.
Napaatras ang lalaki.
Mabagal niyang binitiwan ang folder.
Ako mismo ang nagbukas nito.
Hindi pera ang laman.
Hindi alahas.
Hindi rin anumang dokumentong may kaugnayan sa relo.
Kundi isang makapal na koleksiyon ng mga kontrata.
Mga kasunduan.
Mga resibo.
Mga bank transfer.
At mga photocopy ng iba’t ibang valid ID.
Nagkatinginan ang dalawang abogado.
Isa-isang binuklat ang mga papel.
Habang tumatagal, lalo silang nagiging seryoso.
Tahimik si Mateo.
Halatang alam na niya ang laman.
Makalipas ang ilang minuto, nagsalita ang abogado ni Lucia.
— Mr. Reyes…
— Maaari ba ninyong ipaliwanag kung bakit iisang account ang tumanggap ng pera mula sa tatlong magkaibang taong nakalista rito?
Hindi agad sumagot si Mateo.
Muli niyang ibinaba ang ulo.
Nakita kong nanginginig ang mga kamay niya.
Si Bianca naman ay napakunot ang noo.
— Anong pera?
Tahimik na iniabot ng abogado ang isa sa mga dokumento.
Nakalagay roon ang ilang malalaking bank transfer.
May mga tala.
“Investment.”
“Joint Property.”
“Wedding Preparation.”
“Lifestyle Fund.”
Ngunit lahat ng halagang iyon ay napunta sa iisang account.
At ang account holder…
Mateo Reyes.
Napaatras si Bianca.
— Hindi…
Mabilis niyang hinanap ang sariling pangalan.
Naroon.
Mahigit walong milyong piso ang naipadala niya sa loob ng walong buwan.
Unti-unti siyang napaupo.
Samantala, si Lucia ay nakakita rin ng sarili niyang records.
May mga withdrawal mula sa kanilang joint account.
Unti-unting naipon sa loob ng halos dalawang taon.
Hindi niya iyon napansin noon dahil siya ang bahalang magpatakbo ng pamilya habang si Mateo ang nag-aasikaso ng negosyo.
Ngayon lamang niya nakita ang kabuuan.
Mahigit labing-anim na milyong piso.
Tahimik na tumulo ang luha niya.
Hindi dahil sa pera.
Kundi dahil sa tiwalang unti-unting ninakaw sa kanya.
Biglang nagsalita si Nina.
— Hindi lang po sila…
Napalingon ang lahat.
— May iba pa pong pangalan.
Mabilis na binuklat ng abogado ang mga dokumento.
Totoo nga.
May ilan pang babae.
Iba-ibang lungsod.
Iba-ibang kuwento.
May pinangakuan ng negosyo.
May pinangakuan ng kasal.
May pinangakuan ng investment.
Ngunit iisa ang patutunguhan.
Kay Mateo.
Napapikit si Bianca.
— Kaya pala…
— Kaya pala ayaw mong ipakilala ako sa pamilya mo.
Si Lucia naman ay mapait na ngumiti.
— Kaya pala lagi kang may emergency meeting.
Tahimik pa rin si Mateo.
Hindi na siya tumanggi.
Hindi na rin siya nagdahilan.
Sa unang pagkakataon simula nang magkita kami, tila nawalan siya ng lakas.
Lumapit siya sa akin.
— Amara…
Tahimik lang akong nakatingin.
— Alam kong wala na akong karapatang humingi ng pabor.
— Pero sana…
— Huwag na nating palakihin pa ito.
Napangiti ako.
Hindi dahil natutuwa ako.
Kundi dahil ngayon lang niya naalala ang salitang “awa.”
Noong bumagsak ang negosyo ng pamilya ko, ilang beses kaming humingi ng pagkakataong maipaliwanag ang nangyari.
Hindi niya kami pinakinggan.
Ngayon, siya naman ang humihingi.
— Mateo.
Mahinahon kong sabi.
— Hindi ako ang magpapalaki nito.
— Ang sarili mong mga desisyon ang gumawa niyan.
Tahimik ang buong tindahan.
Maya-maya’y nagsalita ang abogado ni Lucia.
— Bilang legal representative, irerekomenda kong isagawa ang masusing accounting ng lahat ng pinansyal na transaksiyon.
Tumango rin ang abogado ni Bianca.
— At ang aking kliyente ay magsasampa ng kaukulang civil action para mabawi ang perang nailipat batay sa maling representasyon.
Napapikit si Mateo.
Parang unti-unti nang gumuho ang lahat.
Akala naming iyon na ang katapusan.
Ngunit biglang tumunog ang telepono ng lalaking nagdala ng folder.
Pagkasagot niya, namutla siya.
— Sir…
Mahina niyang sabi kay Mateo.
— May emergency sa opisina.
— Dumating na ang external auditors.
— At… nag-resign na ang dalawa nating senior executives.
Hindi pa roon nagtapos.
Lumapit ang isa sa mga abogado at iniabot ang tablet kay Mateo.
May lumalabas na balita.
Isang kilalang business publication ang naglabas ng headline.
“Major Investors Suspend Negotiations With Reyes Holdings Pending Internal Review.”
Tahimik na bumagsak ang tablet sa mesa.
Alam naming lahat ang ibig sabihin noon.
Hindi pa man nagsisimula ang anumang kaso…
Unti-unti nang nawawala ang pinaghirapan niyang reputasyon.
Habang nakatingin kaming lahat sa kanya, biglang pumasok sa tindahan ang isang matandang lalaki.
Simple lang ang suot.
May dala siyang makapal na brown envelope.
Pagkakita niya kay Mateo, diretso siyang nagsalita.
— Hinanap kita sa opisina.
— Mabuti at nandito ka.
Inilapag niya ang sobre sa counter.
— Galing ito sa Board of Directors.
Nang buksan ni Mateo ang laman nito, tuluyan siyang namutla.
Isa lamang ang unang pahinang nakita naming lahat.
NOTICE OF REMOVAL AS PRESIDENT AND CHIEF EXECUTIVE OFFICER
Napakapit siya sa gilid ng counter.
Halos hindi na siya makatayo.
Samantalang sina Lucia at Bianca ay tahimik lamang na nagkatinginan.
Pareho nilang naunawaan na nagsisimula pa lamang ang tunay na pagbabayad ng lalaking minsang pinaniwalaan nila.
At ako…
Tahimik kong isinara ang velvet box ng lumang Patek Philippe.
Dahil pakiramdam ko, ang relong iyon ang hindi sinasadyang naging simula ng pagbagsak ng isang napakalaking kasinungalingan.
Ngunit hindi pa iyon ang pinakahuling katotohanan.
Dahil bago umalis ang matandang lalaki, huminto siya sa harap ko.
May iniabot siyang maliit na sealed envelope.
Mahina niyang sinabi:
— Amara…
— Ito ang ipinabilin ng lolo mo bago siya pumanaw.
— Panahon na para malaman mo kung bakit, sa lahat ng tindahan sa Maynila…
…sa iyo ipinadala ang relong iyon.
(Itutuloy sa BAHAGI 5 ….)