BAHAGI 3: ANG KATOTOHANANG AYAW MANIWALA NI LIA

Tahimik ang buong silid.

Sa pagitan ng dalawang lalaking parehong nagsasabing sila si Caleb, si Lia ay parang nahati sa gitna ng dalawang magkaibang mundo.

Isa—ang lalaking nasa loob ng kwarto, si Maya sa tabi niya, at ang mga mensaheng unti-unting nawawala sa phone niya.

Dalawa—ang lalaking nasa labas ng pinto, seryoso ang mukha, may galit sa mata, at mukhang pagod na pagod na sa isang bagay na matagal niyang hinahabol.

“Lia,” tawag ng lalaking nasa labas, mas mahinahon na ngayon. “Pakinggan mo ako. Isa lang ang totoo dito.”

Ngunit hindi agad makagalaw si Lia.

Sa isip niya, umiikot ang lahat.

Isang taon ng chat.

Mga gabing umiiyak siya at may taong sumasalo ng emosyon niya.

Mga umagang binabati siya ng “Good morning, Lia” kahit walang dahilan.

Sino ang totoo doon?

Biglang nagsalita si Maya, malamig at malinaw:

“Kung gusto ninyong malaman ang totoo… simple lang.”

Lumapit siya sa gitna ng silid, parang siya ang may kontrol sa lahat.

“Lia, tingnan mo mabuti ang dalawang phone.”

Natigilan si Lia.

Sa kaliwa, ang phone na hawak ng lalaking nasa labas.

Sa kanan, ang phone ng lalaking nasa loob—na mukhang pareho.

“Pareho silang may chats,” patuloy ni Maya. “Pareho silang may history. Pareho silang may emosyon.”

Huminga siya nang malalim.

“Pero isa lang diyan ang nagsimula.”

Tahimik.

Pagkatapos ay itinuro niya ang lalaking nasa loob ng kwarto.

“Siya.”

Nanlaki ang mata ni Lia.

“Hindi…” bulong niya.

Umiling si Caleb sa labas.

“Hindi totoo ’yan.”

Ngunit sa likod niya, nagsalita ang security guard:

“Sir, nakita namin ang logs ng account. May dalawang device na naka-log in.”

Napatigil ang lahat.

Lumapit ang lalaking may hawak ng phone—ang “ikalawang Caleb”—at dahan-dahang inilapag ito sa mesa.

“Hindi ako ang kausap mo buong taon,” mahinang sabi niya.

Napatingin si Lia sa kanya.

“Kung ganoon… sino ka?”

Huminga siya nang mabigat.

“Ako ang taong ginamit para ipasa ang account.”

Natigilan si Lia.

Dahan-dahang bumagsak ang lahat ng laman ng mundo niya sa isang segundo.

Si Maya ay bahagyang ngumiti.

“Ang totoo… may taong ayaw lumantad. Kaya kailangan ng mukha.”

Tumalikod siya kay Lia.

“At ikaw, Lia… ikaw ang naging parte ng laro na ’yon nang hindi mo alam.”

Lumapit si Caleb sa labas, mas seryoso na ngayon.

“May third party na nag-hack ng account ko. At ginagamit nila ang identity ko para makipag-usap sa’yo.”

Natigilan si Lia.

“Hack…?” ulit niya, nanginginig.

Tumango si Caleb.

“Isang taon akong sinusubukang ibalik ang access ko. Kaya ngayon lang ako nakabalik.”

Parang biglang bumagsak ang buong kwarto sa katahimikan.

Napatingin si Lia kay Maya.

“Kung ganoon… ikaw ba ang…”

Ngumiti si Maya.

Isang ngiting hindi mo alam kung totoo o hindi.

“Ako lang ang tumulong sa’yo makilala siya, di ba?”

Ngunit sa pagkakataong ito, may ibang naramdaman si Lia.

Hindi na ito simpleng pagkakaibigan.

Hindi na ito simpleng tulong.

May mas malalim.

May mas delikado.

At sa unang pagkakataon, napagtanto ni Lia—

hindi niya alam kung kailan nagsimula ang kasinungalingan.