LIHIM NA EKSPERIMENTO

BAHAGI 3: ANG LIHIM NA EKSPERIMENTO

Nanigas ang buong katawan ko habang nakatitig sa lumang talaan sa ibabaw ng altar.

“Susunod na yugto… magsisimula na sa katawan ng tao.”

Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang mga salitang iyon.

Hindi na ito simpleng pagsasabwatan.

Hindi na rin ito tungkol lamang sa dambuhalang halimaw.

May mas malaki pang lihim na nakatago sa loob ng akademiyang ito.

Sa paligid namin, patuloy na nagliliyab ang apoy.

Ngunit wala ni isa sa amin ang nakatingin sa apoy.

Lahat ng mata ay nakatutok sa lihim na silid.

Sa mga kulungan.

Sa mga nakakulong na espiritung hayop.

At sa matandang nakatayo sa harapan namin.

Ngumiti siya nang malamig.

“Huli na ang lahat.”

“Masyado ka nang maraming nalaman.”

Bigla niyang itinaas ang maitim na bato.

Muling umalingawngaw ang sigaw ng dambuhalang halimaw.

Nanginig ang lupa.

Nagliyab ang mga mata nito.

Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ito tuluyang nawalan ng kontrol.

Parang may kung anong pumipigil dito.

Dahan-dahan itong lumingon sa akin.

At nakita ko sa mga mata nito ang isang bagay na hindi ko inaasahan.

Pagtitiwala.

Naniniwala itong maililigtas ko ito.

Gaya ng pagligtas ko rito noon.

Mahigpit kong kinuyom ang kamao ko.

Hindi ko ito bibiguin.

Napansin ko ang maitim na bakas na nakaukit sa leeg nito.

Katulad iyon ng mga simbolong nasa piraso ng metal na nakuha ko mula sa tiyan nito.

Biglang may nabuo sa isip ko.

Ang bato.

Ang metal.

Ang mga simbolo.

Magkakaugnay silang lahat.

Hindi iyon ordinaryong mga bagay.

Isa silang uri ng kontrol.

Paraan upang pilitin ang mga nilalang na sumunod sa kagustuhan ng gumagamit.

Mabilis akong tumakbo patungo sa halimaw.

“Ate!”

Sigaw ni Miguel, ang batang tagapaglinis.

Ngunit hindi ako tumigil.

Habang abala ang matandang pinuno sa pagkontrol sa halimaw, mabilis kong inakyat ang malaking paa nito.

Nagulat ang lahat.

“Ano ang ginagawa niya?”

“Mamamatay siya!”

Ngunit hindi ako nakinig.

Nang marating ko ang leeg nito, inilabas ko ang piraso ng metal.

At buong lakas kong isinaksak iyon sa simbolong nakaukit sa balat nito.

CRACK!

Isang nakakabinging tunog ang sumabog sa paligid.

Nagliyab ang liwanag.

Napaatras ang lahat.

Maging ang matandang pinuno ay napasigaw.

“Hindi!”

Sunod-sunod na nabasag ang mga simbolo sa katawan ng halimaw.

Parang mga salaming nagdurog-durog.

Kasabay nito, naglaho ang maitim na enerhiya.

Unti-unting luminaw ang mga mata ng halimaw.

At sa unang pagkakataon…

Nawala ang sakit.

Nawala ang galit.

Nawala ang kontrol ng iba sa kanya.

Muling naging malaya ang nilalang.

Umalingawngaw ang isang napakalakas na sigaw sa buong akademiya.

Ngunit hindi iyon sigaw ng poot.

Kundi sigaw ng kalayaan.

Nayanig ang buong lugar.

Napatakbo ang mga nakaitim na tauhan.

Ang iba ay agad sumuko.

Ang iba naman ay nagtangkang tumakas.

Ngunit huli na.

Dumating na ang mga guro at estudyanteng nakakita ng katotohanan.

At ngayon ay alam na nila ang lahat.

Isa-isang natuklasan ang mga lihim na dokumento.

Ang mga talaan.

Ang mga eksperimento.

At ang mga espiritung hayop na matagal nang nawawala.

Lahat ng ebidensya ay nakaturo sa iisang tao.

Ang pinuno ng lihim na proyekto.

Ang matandang matagal nang pinagkakatiwalaan ng akademiya.

Napaupo siya sa lupa.

Parang nawalan ng lakas.

“Hindi ninyo naiintindihan…”

“Maaari sana akong maging pinakadakilang tagapagsanay sa kasaysayan.”

Ngunit walang naniwala.

Dahil sa paghahangad niya ng kapangyarihan.

Maraming inosenteng nilalang ang nagdusa.

At maraming buhay ang nasira.

Makalipas ang ilang oras…

Tuluyan siyang inaresto.

Kasama ang lahat ng kasabwat niya.

At sa wakas…

Natapos din ang bangungot.

Ngunit hindi pa roon nagtatapos ang kuwento.

Dahil may isang mas malaking lihim na naghihintay pa ring mabunyag…