BAHAGI 5: BAGONG UMAGA SA TABING-DAGAT (WAKAS NA MAY PAG-ASA)
Isang buwan ang lumipas.
Lumipat kami sa isang maliit na bahay malapit sa dagat.
Simple.
Tahimik.
Malayo sa ingay ng dating buhay.
Si Marco ay hindi na CEO.
Hindi na siya sentro ng kapangyarihan.
Ngunit unti-unti, natututo siyang maging ama.
Natuto siyang makinig.
Natuto siyang maghintay.
Natuto siyang umupo sa tabi ng anak niya nang walang cellphone.
Isang hapon, tinanong ako ni Lia:
“Mommy… galit pa po ba kayo sa kanila?”
Tumingin ako sa dagat.
“Hindi na.”
Huminto ako.
“Kasi mas mahalaga ang kapayapaan natin kaysa sa nakaraan.”
Lumapit si Marco.
Hindi na siya mayabang.
Hindi na siya matigas.
“Salamat,” sabi niya.
Hindi ako agad sumagot.
Pero tumango ako.
Habang lumulubog ang araw, magkahawak-kamay kaming tatlo.
Hindi perpekto.
Hindi rin dati.
Pero totoo.
At sa unang pagkakataon…
ang pamilya namin ay hindi na nakatali sa kapangyarihan.
Kundi sa paghilom.
News
SISTEMA NA BIGLANG NAGISING
BAHAGI 2: ANG SISTEMA NA BIGLANG NAGISING Pagkabukas ng pinto, hindi pa rin ako gumagalaw. Sa harap ko, ang buong…
PAGGUHO NG ISANG TAONG NANIWALANG SIYA ANG NASA ITAAS
BAHAGI 3: ANG PAGGUHO NG ISANG TAONG NANIWALANG SIYA ANG NASA ITAAS Kinabukasan, kumalat ang balita sa buong industriya. Ang…
HULING PAGPILI
BAHAGI 4: ANG HULING PAGPILI Tatlong araw ang lumipas. Hindi pa rin stable ang kumpanya. Ngunit hindi ko ito minadali….
PAGBABALIK NG ALALA (HAPPY ENDING)
BAHAGI 5: ANG PAGBABALIK NG ALALA (HAPPY ENDING) Tahimik ang loob ng eroplano, ngunit ang katahimikan na iyon ay hindi…
PAGHAHABOL SA RUNWAY
BAHAGI 4: ANG PAGHAHABOL SA RUNWAY Tumakbo ako sa madilim na maintenance tunnel ng paliparan. Ang mga tunog sa likuran…
UTOS SA KADILIMAN
BAHAGI 2: ANG UTOS SA KADILIMAN Tatlong lalaking naka-itim ang dahan-dahang lumapit sa akin sa gitna ng pasilyo ng paliparan….
End of content
No more pages to load
