BAHAGI 2

Nabasag ang basong hawak ko.

Ang matinis na tunog nito ay agad na nagpatahimik sa buong pribadong silid.

Sabay-sabay na napatingin ang lahat sa malaking screen.

Samantalang ako naman ay tila natulala.

Isa-isang lumabas ang mga larawan.

Larawan ko habang nakatulog sa mesa sa trabaho.

Larawan ko habang nagbabasa sa isang café.

Larawan ko habang nakatayo sa ilalim ng bubong habang umuulan.

Mayroon pa ngang litrato ko habang masayang kumakain ng paborito kong noodle sa isang maliit na kainan.

Malinaw na kinunan ang mga larawang iyon sa loob ng maraming taon.

Matagal pa bago naging kami ni Marco.

Mabilis na tumibok ang puso ko.

Tanging si Marco lamang ang maaaring gumawa ng video na iyon.

Walang ibang taong may kakayahang mag-ipon ng ganoon karaming larawan ko.

Ngunit ang huling mensaheng lumabas sa screen ang lalo pang nagpalito sa akin.

“Ang taong tunay kong gustong pakasalan mula pa noong simula… ay hindi siya.”

Kung hindi si Angela…

Sino?

Ako ba?

O mayroon pang ibang babae?

Habang nalilito ako, biglang nag-vibrate ang cellphone ko.

Tumatawag si Marco.

Ilang segundo ko itong tinitigan bago ko sinagot.

Maingay ang nasa kabilang linya.

Parang nasa isang bodega siya.

“Nasaan ka?”

Mabilis niyang tanong.

“Nasa restaurant.”

“Napanuod mo ang video, hindi ba?”

“Bakit?”

Direkta kong tanong.

Ilang segundo siyang natahimik.

Pagkatapos ay nagsalita.

“Ipapaliwanag ko.”

“Ngayong gabi.”

“Huwag ka munang maniwala sa anumang makikita mo.”

Napangiti ako nang mapait.

“Sa tingin mo ba may karapatan ka pa para sabihin sa akin kung ano ang dapat kong gawin?”

Muli siyang natahimik.

Maya-maya ay mahina niyang sinabi:

“Pagkatiwalaan mo ako kahit isang huling beses.”

Agad kong ibinaba ang tawag.

Wala akong sagot.

Pagkaraan ng sampung minuto, nagmamadaling lumapit ang manager ng restaurant.

“Ma’am Lina.”

“Kakatanggap lang namin ng abiso.”

“May nagpalit ng opisyal na promotional video.”

“Iniimbestigahan na ng technical team.”

Tumango ako.

Ngunit sa isip ko ay lumitaw ang mukha ni Angela.

Hindi ko alam kung bakit.

Pero may kutob akong may kinalaman siya rito.

—

Nang gabing iyon, umuwi ako sa apartment.

Wala pa si Marco.

Binuksan ko ang maleta ko.

At nagsimulang mag-empake.

Bawat gamit na inilalagay ko sa loob ay tila isang alaalang tuluyan ko nang isinasara.

Ang scarf na minsang ibinigay niya.

Ang tea set na sabay naming pinili.

Ang mga litrato ng aming mga biyahe.

Maingat kong inilagay ang lahat.

Ngunit sa pagkakataong ito, hindi para magsimula.

Kundi para tuluyang umalis.

Bandang alas-onse ng gabi.

Bumukas ang pinto.

Pumasok si Marco.

May amoy pa siya ng usok at pawis.

Parang dire-diretso siyang tumakbo papunta rito.

Pagkakita niya sa maleta sa gitna ng sala, agad nagbago ang kanyang mukha.

“Ano’ng ginagawa mo?”

“Akala ko alam mo na.”

Mahinahon kong sagot.

“Aalis na ako.”

Natigilan siya.

Napunta ang tingin niya sa airline ticket na nasa ibabaw ng mesa.

Napasikip ang kanyang kamao.

“Tinanggap mo na ang alok.”

Hindi iyon tanong.

Kundi kumpirmasyon.

“Tatlong araw na ang nakalipas.”

Sagot ko.

“Habang abala kang pumipili ng mangga para kay Angela.”

Biglang namutla si Marco.

“Hindi iyon ang iniisip mo.”

“Ano ba ang dapat kong isipin?”

Direkta kong tanong.

“Inabandona mo ang food tasting para sa kasal natin.”

“Nagpuyat ka hanggang alas-dos para ayusin ang recipe niya.”

“Gumugol ka ng anim na taon para sa pangarap niya.”

“Kaya sabihin mo nga sa akin…”

“Paano ako dapat mag-isip?”

Binuka niya ang bibig niya.

Ngunit wala siyang nasabi.

Ang katahimikang iyon ang lalong nagpasakit sa akin.

“Hindi mo na kailangang magpaliwanag.”

Sabi ko.

“Talagang ayoko nang marinig.”

Hinila ko ang maleta at dumaan sa tabi niya.

Ngunit bago ako makarating sa pinto—

Bigla niyang hinawakan ang pulso ko.

Sa loob ng apat na taon.

Ngayon lang niya ako pinigilan nang ganito.

“Huwag kang umalis.”

Paos ang boses niya.

Lumingon ako.

At nakita kong namumula ang kanyang mga mata.

Sa unang pagkakataon.

Napansin kong mas pagod siya kaysa sa inaakala ko.

At tila… takot.

“Bitawan mo ako.”

Sabi ko.

“Hindi ko kaya.”

Mas humigpit ang hawak niya.

“Kahit pakinggan mo lang ako hanggang dulo.”

“Pinakinggan na kita sa loob ng apat na taon.”

“Pagod na ako.”

Maya-maya ay may inilabas siyang itim na USB drive mula sa bulsa niya.

Inabot niya iyon sa akin.

“Tingnan mo ito.”

Nakunot ang noo ko.

“Ano ito?”

“Ang buong katotohanan.”

Seryoso siyang tumingin sa akin.

“Kapag natapos mo itong panoorin…”

“At gusto mo pa ring umalis…”

“Hindi na kita pipigilan.”

—

Hatinggabi.

Natulog si Marco sa sofa.

Samantalang ako naman ay pumasok sa kwarto dala ang USB.

Sinasabi ng isip ko na huwag ko na itong pansinin.

Ngunit nanaig pa rin ang kuryosidad.

Isinaksak ko ito sa laptop.

Agad na lumitaw ang isang folder.

Ang pangalan nito ay:

Project Sunrise

Binuksan ko iyon.

Daang-daang files ang nasa loob.

Mga kontrata.

Mga disenyo.

Mga recording.

Mga larawan.

Mga video.

Unti-unting bumilis ang tibok ng puso ko.

Binuksan ko ang unang file.

Isang investment contract.

Natakpan ang pangalan ng investor.

Ngunit ang tumanggap ng pondo ay si Angela.

Binuksan ko ang ikalawang file.

Mga email.

Ikatlong file.

Voice recording.

Pag-play ko nito, agad kong narinig ang boses ni Angela.

“Hindi ko kailangang mahalin mo ako.”

“Ang kailangan ko lang ay matapos ang proyektong ito.”

“Kapalit nito, itatago ko ang sikreto mo.”

Nanigas ako.

Anong sikreto?

Mabilis kong binuksan ang susunod na file.

Isang video ang lumabas.

Palihim itong kinunan.

Sa video.

Nakaharap ni Angela ang isang lalaking nasa edad singkuwenta.

May inilabas itong makapal na folder.

Pagkatapos ay sinabi ang mga salitang nagpahinto sa paghinga ko.

“Kapag isinapubliko mo ang nangyari noon…”

“Malalaman ng fiancée ni Marco na hindi siya tunay na anak ng pamilyang kinalakihan niya.”

Bigla akong napatayo.

Nanlamig ang buong katawan ko.

Nahulog ang mouse mula sa kamay ko.

Sa video.

Ngumiti si Angela.

Pagkatapos ay dahan-dahang binuksan ang folder.

At sa pinakaunang pahina…

Nandoon ang litrato ko.

Kasama ang isang DNA test result.

(Itutuloy…)