BAHAGI 3

Parang huminto ang pag-ikot ng mundo ko.

Nakatitig ako sa DNA test na nasa screen.

Paulit-ulit kong binasa ang pangalan.

Ako iyon.

Ako mismo.

At sa ibaba ng dokumento ay nakasulat ang resulta:

“Walang biological relationship.”

Nanlamig ang mga kamay ko.

Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakaupo roon.

Hanggang sa mabasa ko ang iba pang dokumentong nasa folder.

Dalawampu’t limang taon na ang nakalipas.

Nagkaroon ng malaking sunog sa isang pampublikong ospital.

Sa gitna ng kaguluhan, dalawang bagong silang na sanggol ang nagkapalit.

Isa sa mga batang iyon ay ako.

At ang isa pa…

Ay anak ng isang mayamang pamilya na matagal nang naghahanap sa nawawalang tagapagmana.

Hindi ko mapigilang manginig.

Bigla kong naalala ang sinabi ng lalaki sa video.

“Kapag nalaman niya ang katotohanan, mawawala ang lahat sa kanya.”

Kaya pala.

Kaya pala ginamit iyon ni Angela laban kay Marco.

Patuloy akong nagbukas ng mga file.

Doon ko nakita ang buong kuwento.

Anim na taon na ang nakalipas, aksidenteng nalaman ni Marco ang tungkol sa pagpapalit ng sanggol.

Hindi niya agad sinabi sa akin.

Dahil sa panahong iyon, may sakit ang ama kong nagpalaki sa akin.

Takot siyang hindi kayanin ng pamilya ko ang katotohanan.

Habang sinusubukan niyang kumpirmahin ang lahat ng detalye, nalaman din ito ni Angela.

At doon nagsimula ang lahat.

May hawak siyang ebidensiya.

May hawak siyang mga dokumento.

At paulit-ulit niyang ginamit ang lihim na iyon para manipulahin si Marco.

Kapag hindi siya susunod sa gusto nito, ilalabas niya ang lahat.

Hindi para tulungan ako.

Kundi para sirain ang buhay ko.

Nang umagang iyon, hindi ko na napigilang umiyak.

Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, nakita ko ang lahat ng hindi ko nakita noon.

Hindi pala si Angela ang pinipili ni Marco.

Pinoprotektahan niya ako.

Ngunit mali ang paraan niya.

Dahil habang sinusubukan niya akong protektahan, unti-unti naman niya akong nasasaktan.

—

Kinahapunan.

Nagpunta ako sa opisina ni Marco.

Pagpasok ko sa conference room, nakita ko siyang nakaupo mag-isa.

Halatang buong gabi siyang hindi natulog.

Pagkakita niya sa akin, agad siyang tumayo.

“Lina…”

Tumigil siya.

Parang hindi niya alam kung ano ang sasabihin.

Tahimik kong inilapag ang USB sa mesa.

“Totoo ba lahat?”

Namula ang mga mata niya.

Tumango siya.

“Totoo.”

“Bakit hindi mo sinabi sa akin?”

Matagal siyang natahimik.

Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti nang mapait.

“Dahil duwag ako.”

“Natatakot akong mawala ka.”

“Natatakot akong masira ang pamilyang mahal mo.”

“Natatakot akong sisihin mo ako.”

Unti-unting napuno ng luha ang mga mata ko.

“Ano’ng karapatan mong magdesisyon para sa akin?”

Paos kong tanong.

“Ako ang dapat pumili kung gusto kong malaman o hindi.”

Tumango siya.

“Tama ka.”

“Kaya handa akong tanggapin kung iiwan mo ako.”

Tahimik ang buong silid.

Maya-maya ay nagsalita ako.

“May isa pa akong gustong malaman.”

“Ano?”

“Nasaan ang tunay kong pamilya?”

Biglang nagbago ang ekspresyon niya.

At sa sumunod na segundo ay inilabas niya ang isang sobre.

Matagal na pala niya itong dala.

Parang matagal na rin niyang hinihintay ang araw na ito.

Pagbukas ko ng sobre, nakita ko ang larawan ng isang mag-asawa.

At isang babae.

Kamukhang-kamukha ko.

Hindi ko namalayang tumulo ang luha ko.

Dahil sa unang pagkakataon sa buhay ko…

Nakikita ko ang sarili kong mukha sa ibang tao.

At doon nagsimula ang pinakamahalagang paglalakbay ng buhay ko.

(Itutuloy…)