Habang Pilit Nilang Binubura ang Pangalan ni Mara sa Kumpanya, Isang Desisyong Hindi Nila Inasahan ang Biglang Nagpabago sa Takbo ng Lahat
Bahagi 2: Habang Pilit Nilang Binubura ang Pangalan ni Mara sa Kumpanya, Isang Desisyong Hindi Nila Inasahan ang Biglang Nagpabago sa Takbo ng Lahat
Hindi agad pumasok si Don Rafael sa lobby.
Huminto muna siya sa labas ng gusali, nakatingin sa malaking logo ng Isla Verde Hospitality Group na ilang taon din niyang nakitang simbolo ng maayos na serbisyo.
Kasunod niyang bumaba ang dalawa pang executive mula sa ibang kumpanya.
Nagkatinginan silang tatlo bago tuluyang pumasok.
Sa loob ng conference room, abala si Clarissa Villamor sa pagpapakilala ng bago niyang plano.
“Nagsisimula tayo ng bagong panahon. Mas bata, mas moderno, mas agresibo ang direksiyon ng kumpanya.”
Masiglang pumalakpak ang ilang bagong manager.
Ngunit kapansin-pansin na tahimik ang karamihan sa mga beteranong empleyado.
Ilang taon nilang nakatrabaho si Mara.
Alam nilang hindi basta-basta mapapalitan ang karanasan nito.
Biglang kumatok ang secretary.
“Ma’am CEO, narito po sina Don Rafael Lim at dalawa pa pong corporate partners.”
Ngumiti si Clarissa.
“Perfect timing.”
“Ako na mismo ang kakausap.”
Lumabas siya ng conference room na puno ng kumpiyansa.
“Mr. Lim! What a pleasant surprise.”
Ngunit hindi ngumiti ang matandang negosyante.
“Nasaan si Director Mara?”
Sandaling natigilan si Clarissa.
“Former director na po siya.”
“May pagbabago lang sa organizational structure.”
Tumango si Don Rafael.
“Ganito ba?”
“Inalis ninyo ang taong labindalawang taon naming direktang kausap nang hindi man lang ipinaalam sa amin?”
“Internal matter po iyon.”
“Hindi.”
Diretso ang sagot niya.
“Hindi iyon internal matter kung ang taong iyon ang dahilan kung bakit nanatili kaming partner ng kumpanya ninyo.”
Hindi nakapagsalita si Clarissa.
Sa unang pagkakataon mula nang maupo siya bilang CEO, may taong hindi natitinag sa mga salitang lagi niyang ginagamit.
Business.
Rebranding.
Innovation.
Habang nangyayari iyon sa lobby, tahimik namang nakaupo si Mara sa maliit na café.
Hindi niya alam na halos lahat ng department heads ay tumatangging pumirma sa ipinapakitang dokumento.
“Hindi po namin puwedeng lagdaan ito.”
Mahinang sabi ng accounting manager.
“Nakasaad dito na si Director Mara ang nagpabaya sa ilang kontrata.”
“Hindi po iyon totoo.”
Isa-isang ibinaba ng iba ang kani-kanilang bolpen.
Hindi sila sumigaw.
Hindi rin sila nakipagtalo.
Simple lang ang ginawa nila.
Hindi sila pumirma.
Nag-init ang ulo ni Clarissa nang mabalitaan iyon.
“Ayaw pumirma?”
“Tandaan ninyo kung sino ang CEO rito!”
Tahimik pa rin ang silid.
Makalipas ang ilang minuto, pumasok ang legal counsel ng kumpanya.
May hawak itong makapal na folder.
“Ma’am, may kailangan po kayong makita.”
“Ano na naman?”
“Ang listahan ng mga contract renewals ngayong quarter.”
Binuksan niya ang folder.
Halos lahat ng pinakamalalaking corporate bookings ay nangangailangan ng personal confirmation meeting sa loob ng susunod na dalawang linggo.
Dating si Mara ang humahawak sa lahat ng iyon.
“Hindi ba puwedeng si Yvette na ang humarap?”
Nagkatinginan ang legal team.
“Ma’am…”
“Hindi po social media collaboration ang mga ito.”
“May confidentiality agreements.”
“May protocol.”
“At ilang pamilya ang ayaw makipag-usap sa ibang tao maliban kay Director Mara.”
Hindi iyon sinabi dahil kampi sila kay Mara.
Katotohanan lamang iyon.
Kasabay nito, may natanggap na email ang reservations department.
Mula sa isang multinational company.
Maikli lamang ang laman.
Pending muna ang renewal ng aming annual accommodation agreement hanggang malinaw ang magiging direksiyon ng inyong management.
Sunod-sunod na dumating ang kaparehong email.
Isa.
Dalawa.
Lima.
Sampu.
Hindi pa sila umaalis.
Pero naghihintay sila.
Naghihintay kung ano ang mangyayari.
Sa café naman, tumunog ang telepono ni Mara.
Si Ana iyon.
“Ma’am… gusto ko lang pong magpasalamat.”
“Bakit?”
“Ngayon ko lang po na-realize na ang tunay na lider, hindi sinusukat sa posisyon.”
Napangiti si Mara.
“Alagaan mo ang sarili mo.”
“Ma’am… may isa pa po akong sasabihin.”
Huminga nang malalim si Ana.
“May emergency board meeting po ngayong hapon.”
“At ang pinakamahalagang agenda…”
Huminto siya sandali.
“Hindi na po ang resignation ninyo.”
“Kundi ang biglaang pag-freeze ng mahigit kalahati ng pinakamalalaking corporate contracts ng Isla Verde.”
Tahimik na ibinaba ni Mara ang telepono.
Sa kabilang panig ng lungsod, nagsisimula pa lamang maunawaan ni Clarissa na ang pagkawala ng isang tao ay hindi lang pagkawala ng isang empleyado.
Minsan…
Ito rin ang simula ng pagkawala ng tiwalang ilang dekadang inipon ng isang buong kumpanya.
Itutuloy sa Bahagi 3.