Sa Gabing Akala ni Adrian na Makukuha Niya ang Pinakamataas na Puwesto, Ako Mismo ang Naglantad ng Lihim na Matagal Niyang Itinago
Bahagi 2 — Sa Gabing Akala ni Adrian na Makukuha Niya ang Pinakamataas na Puwesto, Ako Mismo ang Naglantad ng Lihim na Matagal Niyang Itinago
Lumipas ang dalawang linggo na parang walang nangyari.
Tuwing umaga, sabay pa rin kaming nagkakape ni Adrian.
Tinatanong niya kung ano ang plano ko sa buong araw. Minsan ay hinahalikan pa niya ako sa noo bago umalis papuntang opisina.
At gabi-gabi, kapag umuuwi siya, ngumumingiti pa rin ako.
Hindi niya alam na habang abala siyang naghahanda para sa pinakamahalagang gabi ng career niya, unti-unti ko nang binabawi ang lahat ng kapangyarihang palihim niyang kinuha sa akin.
Nakumpleto ng legal team ng papa ko ang forensic audit.
Mas malala ang resulta kaysa sa inaasahan namin.
Sa loob ng halos dalawang taon, ilang beses naglipat si Adrian ng pera mula sa Serrano Property Management patungo sa iba't ibang shell companies bago iyon makarating sa offshore trust.
Hindi lamang ang ₱350 milyon ang problema.
May mga condominium unit, investment accounts at ang villa sa Tagaytay na konektado rin sa mga transaksyon.
Nakuha rin ni Bianca ang mga dokumentong kailangan namin upang patunayang si Lucas ang beneficiary ng trust.
Ngunit may isang bagay na hindi ko inaasahan.
Tatlong araw bago ang gala, tumawag si Bianca.
— Mara, kailangan nating magkita.
Pagdating ko sa opisina niya, may isang babaeng nakaupo sa conference room.
Siya si Camille Navarro.
Napatigil ako sa pintuan.
Tumayo siya.
Mas payat siya kaysa sa litrato. Namumugto rin ang mga mata niya.
— Ma'am Mara…
— Bakit ka nandito?
Si Bianca ang sumagot.
— Siya mismo ang lumapit sa atin.
Napatingin ako kay Camille.
Nanginginig ang kamay niya habang inilalapag ang cellphone sa mesa.
— Hindi ko alam na pera ninyo ang ginagamit ni Adrian.
Napatawa ako nang mahina.
— At inaasahan mong maniniwala ako?
Napayuko siya.
— Alam kong wala akong karapatang humingi ng tawad.
Hindi ako sumagot.
Maya-maya, nagsalita siya.
— Totoong anak ni Adrian si Lucas. Nagkaroon kami ng relasyon bago kayo ikasal. Sinabi niyang hiwalay na raw kayo emotionally at business arrangement lang ang kasal ninyo.
Napapikit ako sandali.
Napakagaling talaga ni Adrian.
Sa akin, mapagmahal siyang asawa.
Kay Camille, isa siyang lalaking nakulong lamang sa isang kasal para sa negosyo.
— Bakit ka lumapit sa akin ngayon?
Huminga nang malalim si Camille.
— Dahil gusto niyang dalhin si Lucas sa ibang bansa pagkatapos ng gala.
Napatingin ako kay Bianca.
Ipinakita ni Camille ang mga mensahe sa cellphone niya.
Nang mabasa ko ang mga iyon, tuluyan kong naunawaan ang plano ni Adrian.
Kapag naging CEO siya, gagamitin niya ang bagong posisyon para makakuha ng mas malaking kontrol sa Montierra.
Pagkatapos, balak niyang ilipat ang ilan pang assets sa offshore companies.
At kapag sapat na ang nailipat niya, saka niya ako hihiwalayan.
Mas masakit ang huling mensahe.
“Konting tiis na lang. Pagkatapos kong maging CEO, hindi ko na kailangan ang suporta ng pamilya Serrano.”
Matagal kong tinitigan iyon.
Dalawa't kalahating taon.
Iyon pala ang halaga ng buong pagsasama namin sa kanya.
Isang hagdan.
Ginamit niya ako upang umakyat.
Tahimik kong ibinalik ang cellphone kay Camille.
— Pupunta ka ba sa gala?
Nagulat siya.
— Ako?
— Oo.
— Bakit?
Tumingin ako sa kanya.
— Dahil oras na para malaman ni Adrian na hindi na niya kayang kontrolin ang mga babaeng niloko niya.
Dumating ang gabi ng gala.
Punong-puno ng ilaw ang grand ballroom ng isang five-star hotel sa Makati.
Naroon ang board members, investors, business partners at ilang miyembro ng media.
Nakasuot si Adrian ng itim na tuxedo.
Ako naman ay nakasuot ng simpleng dark red gown.
Nang bumaba kami sa sasakyan, hinawakan niya ang kamay ko.
— Kinakabahan ako.
Ngumiti ako.
— Huwag kang kabahan. Hindi mo makakalimutan ang gabing ito.
Napangiti rin siya.
Akala niya encouragement iyon.
Hindi niya alam na pangako iyon.
Bago magsimula ang programa, lumapit sa amin ang ilang directors.
— Adrian! Congratulations in advance!
— Mukhang ikaw na talaga ang susunod na CEO.
Nakipagkamay siya sa kanila habang ako ay nakatayo sa tabi niya.
Ilang sandali pa, lumapit ang papa ko.
Agad na ngumiti si Adrian.
— Dad.
Ngunit hindi siya tinawag na “anak” ng papa ko gaya ng dati.
Tumango lamang ito.
— Adrian.
Bahagyang nagbago ang mukha niya.
— May problema po ba?
— Mamaya na tayo mag-usap.
Nagsimula ang programa.
Matapos ang annual performance report, umakyat sa entablado ang chairman.
— Ngayong gabi, iaanunsyo natin ang magiging susunod na Chief Executive Officer ng Montierra Group.
Palakpakan ang buong ballroom.
Hinawakan ni Adrian ang kamay ko sa ilalim ng mesa.
Ramdam kong malamig ang palad niya.
Binuksan ng chairman ang envelope.
Ngunit bago niya basahin ang pangalan, isang board member ang lumapit at may ibinulong sa kanya.
Tumigil ang chairman.
Nagkaroon ng bulungan sa buong ballroom.
Kumunot ang noo ni Adrian.
Makalipas ang ilang segundo, inilapag ng chairman ang envelope.
— Bago natin ituloy ang announcement, may isang bagay na kailangang linawin ng board.
Namutla si Adrian.
Tumingin siya sa akin.
— Mara, ano'ng nangyayari?
Dahan-dahan kong inalis ang kamay ko sa kanya.
— Bakit mo ako tinatanong?
Lumapit ang head ng audit committee sa entablado.
Lumabas sa malaking screen ang isang financial diagram.
Serrano Property Management.
Tatlong shell companies.
Isang offshore trust.
At ₱350 milyon.
Parang sumabog ang ballroom sa ingay.
Tumayo si Adrian.
— Ano ito?!
Nagsalita ang auditor.
— May nakitang serye ng unauthorized transfers na konektado sa isang executive ng Montierra Group.
Sumigaw si Adrian:
— Kasinungalingan 'yan!
Pagkatapos ay bigla niya akong tiningnan.
Doon niya naunawaan.
— Ikaw?
Tumayo ako.
— Ako ang ano, Adrian?
— Ikaw ang gumawa nito!
Ngumiti ako.
— Hindi ako ang naglipat ng ₱350 milyon.
Tumahimik ang buong ballroom.
Nagpatuloy ako.
— Hindi rin ako ang bumili ng villa sa Tagaytay gamit ang pera ng kumpanya ko.
Lalong namutla si Adrian.
— Mara, tumigil ka.
— Bakit?
Lumakad ako papunta sa harapan.
— Natatakot ka bang malaman nila kung para kanino ang trust fund?
— Tumahimik ka!
Sa unang pagkakataon, nawala ang mahinahon at disenteng mukha ni Adrian.
Pero huli na.
Lumabas sa screen ang pangalan.
Beneficiary: Lucas Villareal.
Nag-ingay ang mga tao.
At pagkatapos…
bumukas ang pinto ng ballroom.
Pumasok si Camille.
Kasama niya si Bianca.
Parang nawalan ng dugo ang mukha ni Adrian.
— Camille?
Huminto siya ilang metro mula sa amin.
— Tapos na, Adrian.
— Bakit ka nandito?!
Hindi siya sumagot.
Ako ang nagsalita.
— Dahil hindi na kami papayag na gamitin mo kami.
Lumapit sa akin si Adrian.
— Mara, makinig ka. Maipapaliwanag ko ang lahat.
— Talaga?
— Nagkamali ako. Pero hindi ibig sabihin na hindi kita minahal.
Napatawa ako.
— Minahal?
Tiningnan ko siya diretso sa mga mata.
— Ginamit mo ang kumpanya ko para pondohan ang anak mo sa ibang babae. Ginamit mo ang pamilya ko para makuha ang posisyong gusto mo. At pagkatapos mong maging CEO, plano mo akong hiwalayan.
Nanigas siya.
Hindi niya inaasahang alam ko iyon.
Mula sa audience, tumayo ang papa ko.
— At simula ngayong gabi, wala ka nang anumang authority sa Serrano Property Management.
Sinundan iyon ng chairman.
— Dahil sa mga dokumentong natanggap ng board at sa kasalukuyang imbestigasyon, suspended ang candidacy ni Mr. Adrian Villareal para sa posisyon ng CEO, effective immediately.
Nagkagulo ang ballroom.
Lumapit si Adrian sa akin.
— Mara, please.
Iniwas ko ang kamay niya.
Inilabas ko ang isang maliit na envelope mula sa bag ko.
Iniabot ko iyon sa kanya.
— Ano ito?
— Ang huling dokumentong kailangan mong basahin bilang asawa ko.
Binuksan niya iyon.
Nanlaki ang mga mata niya.
Mga dokumento iyon para simulan ang legal na paghihiwalay at paghabol sa mga ari-ariang inilabas niya nang walang pahintulot.
— Mara…
Ngumiti ako.
— Congratulations, Adrian.
— Para saan?
Tumingin ako sa paligid ng ballroom na ilang minuto lang ang nakalipas ay inaasahan niyang papalakpak para sa kanya bilang bagong CEO.
— Dahil tama ka.
— Tungkol saan?
Humakbang ako palayo.
— Hindi mo talaga makakalimutan ang gabing ito.
( Itutuloy sa BAHAGI 3…)