Sinabi ni Rosal na Typo Lang Iyon, Hanggang Lumitaw ang Dry Seal sa Papel na Dapat Wala
Bahagi 2: Sinabi ni Rosal na Typo Lang Iyon, Hanggang Lumitaw ang Dry Seal sa Papel na Dapat Wala
Hindi agad nagsalita si Gia.
Nakatingin siya sa makapal na itim na bura sa ilalim ng pangalan niya. Parang sinadya itong daanan nang paulit-ulit, hanggang hindi na mabasa ang dating nakalagay.
Tumikhim si Rosal. “Typo lang iyan.”
May ilang residenteng nagbulungan.
“Typo?” mahinang ulit ni Gia.
Tinuro ni Rosal ang pahina. “Old template. Naiwan ang pangalan mo sa unang linya. Pero ang final revised file ang sinusunod.”
“Kung typo lang,” sabi ni Atty. Vico, kalmado, “bakit binura nang itim ang linya sa ilalim?”
Hindi sumagot si Rosal. Si Aldren ang tumayo.
May hawak siyang isa pang folder, mas bago ang takip, mas malinis ang label. Inilapag niya iyon sa mesa.
“Para matapos na,” sabi niya. “Ito ang revised file.”
Binuklat niya sa pahinang may tab. Itinapat sa mga tao.
“Basahin mo, Mara.”
Namuti ang labi ni Mara. Pero binasa niya.
“Revised by: Gia Santos.”
Sumunod ang pirma.
Biglang uminit ang silid. May isang nanay na napahawak sa dibdib. May lalaking napamura sa ilalim ng hininga.
“Pirma mo ’yan, di ba?” tanong ni Aldren.
Lumapit si Gia. Tiningnan niya ang pirma. Hawig. Sapat para lokohin ang taong hindi siya kilala. Pero may mali sa bagsak ng huling letra. Masyadong bilog. Masyadong maingat.
“Hindi ko pirma ’yan.”
Napailing si Rosal, parang nasaktan pa. “Gia, huwag na.”
“Hindi ko pirma ’yan,” ulit niya.
Tumayo ang lalaking kanina pa tahimik. “Kung hindi sa’yo, kanino? Kami ang mawawalan ng bahay dito.”
Napalunok si Gia. Gusto niyang sumagot agad. Gusto niyang ilabas ang envelope sa bag niya.
Pero nakita niya si Mara. Nanginginig. Nakatingin sa revised folder na parang may kinikilalang mali.
“Ano’ng petsa niyan?” tanong ni Gia.
Tumingin si Mara sa pahina. “June 3.”
“Hindi iyon ang unang submission.”
Sumabat si Rosal. “Wala ka rito noong May 14. Nasa minutes iyon. Hindi ka present.”
Napakunot ang noo ni Gia. “Sino’ng gumawa ng minutes?”
Hindi tumingin si Rosal.
Si Aldren ang ngumiti nang manipis. “Committee record. Hindi alaala mo ang basehan dito.”
Doon gumalaw si Ka Lando mula sa pinto. Hindi siya lumapit sa mesa. Dumaan lang sa gilid, kunwari inaayos ang bentilador.
Pagdaan niya kay Gia, halos hindi gumalaw ang bibig niya.
“Nakita kitang nag-abot ng folder noong May 14,” bulong niya. “Bago mag-alas tres. Si Mara ang tumanggap.”
Nanlamig ang kamay ni Gia.
Tumingin siya kay Ka Lando, pero nakatalikod na ito. Nakatayo uli sa pinto, parang walang sinabi.
“Mara,” sabi ni Gia, “may receiving copy pa ba sa archive?”
Napalingon si Rosal. “Hindi na kailangan—”
“Kailangan,” putol ni Atty. Vico. “Kung may duplicate receiving copy, bahagi iyon ng record.”
“Hindi duplicate,” mariing sabi ni Aldren. “Draft lang ’yon kung meron man.”
“Kung draft lang, bakit takot kayong makita?” tanong ni Gia.
Natahimik ang mesa.
Mabagal na bumaba ang tingin ni Mara sa susi sa kamay niya. Isang segundo. Dalawa.
Pagkatapos, lumakad siya pabalik sa cabinet.
“Sa ibabang drawer,” halos pabulong niyang sabi. “May lumang receiving sets doon.”
“Wala kang authority—” simula ni Rosal.
“Secretary ako ng records,” nanginginig pero malinaw na sagot ni Mara. “Ako ang tinanong.”
Bumukas ang drawer. Kumaluskos ang makapal na sobre, lumang folders, karton ng tag. Yumuko si Mara, hinila ang isang manipis na carbon-copy set na naiipit sa likod ng lumang tube ng plano.
May label sa itaas: Silong Homes Project.
Tumigil ang bulungan.
Dinala ni Mara ang papel sa mesa. Kulay abo ang kopya, malabo ang ilang letra, pero mababasa pa ang file number at petsa.
May kulang.
“Nasaan ang huling page?” tanong ni Atty. Vico.
Binaligtad ni Mara ang set. Wala.
“Punit,” sabi niya. “Malinis ang tanggal.”
Lumapit si Gia. Hindi niya hinawakan. Tiningnan lang ang gilid.
Doon niya nakita.
Sa laylayan ng pahina, may nakaumbok na bilog na halos hindi pansin sa unang tingin. Dry seal. Bahagyang tabingi.
Huminga nang malalim si Mara, saka binasa ang petsang nakalapat sa gilid ng marka.
“May 14.”
Hindi gumalaw si Rosal.
Sa gilid ng papel, may dry seal na bahagyang tabingi—kaparehong petsa ng araw na sinasabi nilang wala si Gia.
(Itutuloy sa BAHAGI 3….)