Testigong Hindi Nila Inasahang Lalaban… at ang Operasyong Magpapabagsak sa Kanilang Modus
Bahagi 4: Ang Testigong Hindi Nila Inasahang Lalaban… at ang Operasyong Magpapabagsak sa Kanilang Modus
Hindi ko inaasahang darating ang araw na tatawagin akong “mahalagang testigo.”
Isa lamang akong ordinaryong biyahera na nagkataong tumangging magbayad sa isang panloloko.
Ngunit ngayon, nakaupo ako sa conference room ng himpilan habang nakalatag sa mesa ang dose-dosenang larawan, ulat, at mga screenshot mula sa laptop na naiwan ng grupo.
Tahimik na nagsalita ang hepe.
— Hindi na ito kaso ng iisang food court. Organisado ang grupo. Iba-iba ang papel ng bawat miyembro.
Ipinakita niya ang mga larawan.
May nagpapanggap na mag-asawa.
May mga nagbabantay sa labas.
May motorista na nakaabang para sa mabilis na pagtakas.
May mga taong nagvi-video upang baluktutin ang kuwento at gamitin ang hiya ng biktima laban dito.
Pinakamalala sa lahat, may listahan sila ng mga lugar na susunod nilang pupuntahan.
Halos bawat terminal ay may marka.
Naramdaman kong nanlamig ang mga kamay ko.
Ilang tao pa kaya ang naloko bago ako?
Ilang tao pa ang maloloko kung hindi sila mahuhuli?
Tumingin sa akin ang investigator.
— Handa ka bang tumulong?
Hindi ako agad sumagot.
Naalala ko ang pagbabanta sa telepono.
Naalala ko ang ngiti ng lalaking halos makapanakot kahit maraming tao ang nakatingin.
Takot pa rin ako.
Ngunit mas natatakot akong may iba pang mabiktima.
Huminga ako nang malalim.
— Opo.
Tumango ang hepe.
— Hindi ka namin ilalagay sa panganib. Pero malaking tulong kung makikilala mo sila kapag nakita mo silang muli.
Sa sumunod na tatlong araw, halos hindi ako pumasok sa opisina.
Paulit-ulit kong pinanood ang CCTV.
Sinuri ko ang mga video ng ibang biktima.
Napansin namin ang isang kakaibang detalye.
Sa bawat insidente, bago magsimula ang gulo, laging may isang lalaking bibili lamang ng bottled water.
Hindi siya nakikialam.
Hindi rin siya lumalapit.
Pero sa bawat video, naroon siya.
Parang tinitiyak niyang handa na ang lahat.
Nang ipakita ko iyon sa pulisya, agad nilang inusisa ang mga recording mula sa iba’t ibang terminal.
Tama ang hinala.
Iisang lalaki nga.
Siya pala ang tagamasid.
Makaraan ang dalawang araw, nakatanggap ng impormasyon ang pulisya.
May kaparehong insidente raw na inihahanda sa isa pang terminal.
Hindi pa sila kikilos.
Gusto nilang mahuli ang buong grupo.
Naglatag sila ng operasyon.
May mga pulis na nakasibilyan.
May mga security personnel na nagkunwaring pasahero.
May mga camera na nakatutok.
Ako naman ay nasa monitoring room kasama ang investigator.
Hindi ako pain.
Hindi rin ako haharap sa mga suspek.
Obserbador lamang ako.
Bandang tanghali, lumitaw sa monitor ang pamilyar na babae.
Iba ang hairstyle.
Iba ang salamin.
Iba ang damit.
Pero hindi ako nagkamali.
— Siya po.
Ilang minuto pa ang lumipas.
Dumating ang lalaking nagpapanggap na asawa.
Kasunod ang tagamasid na may hawak na bottled water.
Tahimik na nagsimula ang plano nila.
Lumapit sila sa isang binatang mag-isang kumakain.
Humingi ng upuan.
Ngumiti.
Nakipagkuwentuhan.
Eksaktong pareho ng ginawa nila sa akin.
Ngunit hindi nila alam na napapalibutan na sila ng mga pulis.
Nang magsimula na ang kanilang palabas at kunwaring bumagsak ang babae, mabilis na kumilos ang mga operatiba.
— Pulis! Huwag kayong gagalaw!
Nagulat ang buong food court.
Sinubukang tumakbo ng lalaki.
Ngunit naharang siya sa magkabilang pasukan.
Ang tagamasid naman ay nagtangkang sirain ang cellphone na hawak niya.
Naawat din siya.
Sa loob lamang ng ilang minuto, nakaposas na ang tatlo.
Habang isinasakay sila sa sasakyan ng pulisya, napansin kong hindi na sila kasingtapang ng dati.
Ang babaeng dati’y malakas umiyak ay tahimik na nakayuko.
Ang lalaking dati’y panay ang ngiti ay hindi na makatingin nang diretso.
Akala ko iyon na ang katapusan.
Ngunit habang sinusuri ng mga imbestigador ang mga cellphone na nakumpiska, may natuklasan silang bago.
May mga mensahe mula sa isang taong tinatawag lamang nilang “Boss.”
Wala ni isang larawan.
Wala ring tunay na pangalan.
Pero malinaw sa usapan na hindi siya kailanman sumasama sa mga operasyon.
Siya ang nag-uutos.
Siya rin ang tumatanggap ng malaking bahagi ng perang nalilikom.
Napatingin sa akin ang investigator.
— Hindi pa tapos ang laban.
Nahuli natin ang mga gumagawa ng modus.
Pero may isa pang taong matagal nang nagtatago sa likod nila.
At base sa mga mensahe…
Mukhang alam na niyang nahuli ang grupo.
At nagsimula na siyang magbura ng mga ebidensiya.
Sa unang pagkakataon matapos ang lahat ng nangyari, naramdaman kong malapit na talagang matapos ang bangungot.
Ngunit alam kong ang huling laban…
Ay laban para tuluyang mapanagot ang taong matagal nang kumokontrol sa lahat mula sa likod ng anino.
(Itutuloy sa BAHAGI 5 ….)