Sa Likod ng Makapal na Usok, Unti-Unting Lumitaw ang Mukha ng Grupong Matagal Nang Nanloloko sa mga Manlalakbay
Bahagi 3: Sa Likod ng Makapal na Usok, Unti-Unting Lumitaw ang Mukha ng Grupong Matagal Nang Nanloloko sa mga Manlalakbay
Sa loob lamang ng ilang segundo, nabalot ng makapal na puting usok ang buong food court.
Sunod-sunod ang ubo ng mga tao.
May mga batang umiyak.
May mga matatandang nagtakip ng ilong habang nagmamadaling lumayo.
— Dahan-dahan lang! Huwag kayong magtulakan! sigaw ng isang security guard.
Napaatras ako habang hawak pa rin ang cellphone ko.
Instinktibo kong ipinasok ang recorder sa bulsa ng jacket at hinigpitan ang hawak sa backpack.
Sa gitna ng usok, narinig ko ang boses ng lalaki.
— Bilisan mo!
Kasunod noon ay yabag ng mga taong tumatakbo.
Pagkaraan ng halos isang minuto, unti-unting humupa ang usok.
Nagkagulo ang buong food court.
May mga natumbang upuan.
May mga natapong pagkain.
Ngunit ang unang hinanap ng lahat ay ang mag-asawang kanina lamang ay umiiyak at nagsisigaw.
Wala na sila.
Pati ang tatlong lalaking nakamotorsiklo ay nakaalis na rin.
Napailing ang manager.
— Nakalabas sila…
Ngunit hindi pa tapos ang lahat.
Lumapit sa akin ang empleyadong unang nagpakita ng CCTV.
— Miss, okay lang po ba kayo?
Tumango ako.
— Ayos lang ako.
— Pasensya na po. Kung hindi lang namin na-review ang recording…
Hindi ko na siya pinatapos.
— Hindi ninyo kasalanan.
Lumapit naman ang isang babaeng nasa limampung taong gulang.
Namumula pa ang mga mata niya.
— Anak…
Pasensya ka na.
Kanina naniwala agad ako sa kanila.
Akala ko talaga sila ang magulang mo.
Ngumiti ako nang bahagya.
— Naiintindihan ko po.
Kapag maraming taong sabay-sabay ang nagsasalita, madaling madala ang iba.
Isa-isa ring lumapit ang ilang saksi.
May nagsabing handa silang magbigay ng pahayag.
May nagsabing mayroon silang video mula sa simula ng insidente.
May isang estudyante ang nagsabi pa:
— Ate, hindi ko pinatay ang recording ko. Buo ang kuha ko.
Napangiti ang pulis.
— Malaking tulong iyan.
Makalipas ang ilang minuto, dinala kaming lahat sa maliit na opisina ng seguridad sa loob ng terminal.
Isa-isang kinunan ng salaysay ang bawat nakakita.
Habang nagsasalita ako, biglang pumasok ang isang pulis na may dalang maliit na plastic evidence bag.
— Sir, ito po ang naiwan sa ilalim ng mesa.
Napatingin kaming lahat.
Isa iyong lumang keychain.
May nakakabit na maliit na metal plate.
Nakaukit dito ang pangalan ng isang murang lodging house.
At may numero ng kuwarto.
Tahimik na napatingin ang hepe ng pulisya sa manager.
— Mukhang nagmamadali silang tumakas.
Naiwan ang isa sa mga gamit nila.
Agad silang nagpadala ng dalawang pulis upang beripikahin ang address.
Samantala, pinauwi muna ako matapos kunin ang lahat ng detalye ko.
Binigyan nila ako ng contact number sakaling kailanganin pa ang karagdagang pahayag.
Akala ko, doon na matatapos ang araw.
Nagkamali na naman ako.
Habang naghihintay ako ng masasakyan pauwi, tumunog ang cellphone ko.
Hindi kilalang numero.
Nag-atubili akong sagutin.
— Hello?
Tahimik sa kabilang linya.
Pagkaraan ng ilang segundo, may malamig na boses ng lalaki.
— Ikaw ang nagsira ng trabaho namin ngayon.
Nanigas ang likod ko.
— Sino ito?
Mahinang tumawa ang lalaki.
— Huwag mo nang alamin.
Makinig ka na lang.
Akala mo ba dalawang tao lang ang kalaban mo?
Napatingin ako sa paligid.
Biglang parang lahat ng taong dumadaan ay kahina-hinala.
— Ano ang gusto ninyo?
— Simple lang.
Bawiin mo ang reklamo.
Sabihin mong nagkaunawaan na kayo.
Hindi ko agad sinagot.
Nagpatuloy siya.
— Kung hindi…
Hindi lang pangalan mo ang kakalat.
Alam na rin namin kung saan ka nagtatrabaho.
Napahigpit ang hawak ko sa telepono.
— Binabantaan ba ninyo ako?
— Hindi.
Pinapaalalahanan lang.
Naputol ang tawag.
Ilang segundo akong nakatulala.
Pagkatapos ay agad kong ibinalik ang tawag sa investigator.
Hindi na ako nagdalawang-isip.
Isinalaysay ko ang lahat.
Kinabukasan, maaga akong ipinatawag sa himpilan.
Pagdating ko roon, naroon na rin ang manager ng terminal, ang empleyado ng CCTV, at ilan pang taong dati nang naging biktima.
May isang matandang lalaki.
May isang delivery rider.
May isang guro.
May isang OFW.
Pare-pareho ang kuwento.
Lahat sila ay nilapitan ng parehong mag-asawa.
Lahat ay pinilit magbayad.
At ang iba…
Napilitang magbigay ng pera dahil natakot mapahiya.
Isa sa mga biktima ang nagsabi habang nanginginig ang boses.
— Hindi lang pagkain ang ipinabayad sa akin.
Pinagbintangan nila akong nakabasag ng mamahaling relo.
Nagbigay ako ng halos limampung libong piso.
Tahimik ang buong silid.
Ipinatong ng hepe ang isang makapal na folder sa mesa.
— Hindi na ito simpleng panloloko.
May sapat na kaming dahilan para paniwalaang iisa ang grupong nasa likod ng lahat ng ito.
Binuksan niya ang folder.
May mga larawan.
Iba’t ibang terminal.
Iba’t ibang food court.
Iba’t ibang lungsod.
Ngunit iisa ang istilo.
May lalaking lalapit.
May babaeng magpapanggap na mabait.
Pagkatapos ay gulo.
Pagkatapos ay paniningil.
Pagkatapos ay pagkawala.
Napabuntong-hininga ang investigator.
— Mahigit dalawang taon na pala silang umiikot.
Hindi lang natin agad naiuugnay ang mga kaso.
Napatigil siya nang may pumasok na batang pulis.
— Sir!
May balita po.
Natunton na namin ang lodging house.
Lahat ay sabay na tumayo.
— At?
Huminga nang malalim ang pulis.
— Wala na po sila roon.
Pero…
May naiwan silang isang laptop.
At sa loob nito…
May daan-daang video ng mga naging biktima nila.
Kasama ang listahan ng mga susunod pa nilang target.
Napatingin ang lahat sa isa’t isa.
Tahimik ang silid.
Pagkatapos ay muling nagsalita ang batang pulis.
— Sir…
May isa pa po.
Natagpuan namin ang pangalan ng susunod nilang target.
At base sa mga dokumentong nakuha namin…
Mukhang siya ang pangunahing testigo sa isang malaking kaso ng panloloko sa negosyo.
Hindi na lamang sila nangingikil ng mga ordinaryong biyahero.
Mukhang ginagamit na rin nila ang parehong modus laban sa mga taong may mahahalagang impormasyon.
Napatingin sa akin ang hepe.
— Ma’am…
Mukhang mas malaki pa ang kasong ito kaysa sa inaakala natin.
At sa pagkakataong ito…
Hindi na lamang kayo biktima.
Kayo na ang pinakamahalagang saksi.
(Itutuloy sa BAHAGI 4….)