ISANG TAHIMIK NA GRAB DRIVER AY TINANGKANG HOLDAPIN AT GAWING GETAWAY DRIVER NG MGA SANGGANO MATAPOS NILANG HOLDAPIN ANG ISANG BANGKO, NGUNIT HINDI NILA INAASAHAN ANG GINAWA NG DRIVER

Alas-tres ng madaling araw sa kahabaan ng MacArthur Highway sa Valenzuela. Tahimik ang kalsada, walang masyadong sasakyan, at ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang mga pundidong ilaw ng poste at ang maputlang sinag ng buwan.

Sa loob ng isang puting Toyota Vios, tahimik na nakikinig ng lumang kanta ng Asin si Mang Ricky. Siya ay limampu’t limang taong gulang, laging nakasuot ng driving gloves na gawa sa manipis na balat, at may bahagyang peklat sa kaliwang kilay. Wala siyang pamilya, walang asawa, at nabubuhay lamang sa pamamasada simula nang umuwi siya mula sa Amerika limang taon na ang nakararaan.

Biglang bumukas ang mga pinto ng kanyang sasakyan. Tatlong lalaking pawisan, may mga patak ng dugo sa damit, at bitbit ang dalawang mabibigat na duffel bags ang marahas na sumakay. Ang pinuno nila, si “Kadyo,” ay mabilis na umupo sa passenger seat at itinutok ang malamig na bunganga ng kalibre .45 sa mismong sintido ni Ricky.

“Wag kang kikilos nang masama, tanda! Paandarin ang sasakyan! Dumiretso sa NLEX papuntang Bulacan! Bilis!” sigaw ni Kadyo, habang ang dalawa nitong kasama sa likod ay nagkasa rin ng mga mahahabang baril.

Bagong nakawan lang sila sa isang malaking pawnshop at remittance center sa bayan. Tumakas sila matapos makipagpalitan ng putok sa mga rumespondeng guwardiya. Dahil nasira ang kanilang orihinal na getaway van, ang sasakyan ni Ricky ang naging mabilisang solusyon sa kanilang desperasyon.

Sa halip na magmakaawa o magpakita ng matinding takot, huminga lamang nang malalim si Ricky. Inayos niya ang kanyang seatbelt, siniguradong nakalapat nang mahigpit ang strap sa kanyang dibdib, at kalmadong inilagay ang kambyo sa Drive.

“Opo, mga boss. Wag kayong mag-alala, mabilis tayo,” kalmadong sagot ni Ricky.

Pinaandar niya ang Vios, unti-unting pinapabilis hanggang sa umabot sa 80 kilometro kada oras. Sa loob ng sasakyan, abala ang tatlong kriminal sa pagbibilang ng mga nakaw na bulto ng pera, walang kamalay-malay sa mga mata ni Ricky na tahimik na sinusuri ang kalsada, kinakalkula ang bilis, ang bigat ng sasakyan, at ang anggulo ng bawat susunod na kurba. Napansin ni Ricky ang isang napakahalagang detalye: walang ni isang nakasuot ng seatbelt sa tatlong armadong lalaki.

“Bilisan mo pa! May humahabol na patrol car sa likod!” bulyaw ng isa sa mga goons sa likuran nang makita ang kumikislap na asul at pulang ilaw mula sa malayo.

“Masusunod,” seryosong tugon ni Ricky habang tinititigan ang kalsada. Inapakan niya ang silinyador. 100 kph. 120 kph.

Page: SAY – Story Around You | Original story

Umuugong ang maliit na makina ng sasakyan habang humaharurot sila sa madilim na highway. Papalapit na sila sa isang malaking intersection kung saan matatagpuan ang Valenzuela Police Station. Sa halip na lumiko patungong NLEX ayon sa utos, pinanatili ni Ricky ang direksyon ng manibela patungo sa isang malaking concrete barrier na nagsisilbing harang sa ginagawang kalsada sa tapat mismo ng presinto ng pulisya.

“Gago! Saan ka pupunta?! Lumiko ka sa kanan!” tarantang sigaw ni Kadyo, inilapit ang baril sa pisngi ni Ricky. “Babanggain mo ba tayo?!”

“Kumapit kayo,” malamig na utos ni Ricky.

Sa huling tatlong segundo bago ang matinding pag-salpok, ginawa ni Ricky ang isang perpektong precision maneuver. Hinigpitan niya ang hawak sa manibela, ibinaba ang kanyang ulo upang protektahan ang kanyang batok at leeg, at iniliko ang sasakyan sa tamang anggulo bago hilahin nang buong pwersa ang handbrake.

Umiyak ang mga gulong sa aspalto. SKREEEECH!

Ang sasakyan ay nag-drift ng isang daan at walumpung degree, sapat lamang upang ang kanang bahagi—kung saan nakaupo si Kadyo—ang direktang humampas sa makapal na semento, habang ang bahagi ni Ricky sa driver’s side ay nanatiling ligtas sa pinakamatinding pwersa ng pagkabangga.

CRASH!

Isang nakakabinging pagsabog ng yupi na bakal at basag na salamin ang umalingawngaw. Dahil walang seatbelt at hindi handa sa matinding G-force, tumilapon ang tatlong holdaper. Si Kadyo ay malakas na humampas sa dashboard at nawalan agad ng malay, habang ang dalawa sa likod ay nagkabuhul-buhol matapos tumama sa unahang upuan at sa mga matitigas na pintuan. Ang mga armas nila ay tumalsik palabas ng basag na bintana.

Pumutok ang airbag ni Ricky. Dahil sa perpektong posisyon, bracing technique, at pagkakakabit ng kanyang seatbelt, nakaligtas siya nang may kaunting galos lamang sa braso at pagkahilo. Dahan-dahan niyang kinalas ang sinturon at sinipa ang kanyang pintuan upang makalabas.

Dahil sa lakas ng kalabog, nagtakbuhan palabas ang mga duty officer mula sa presinto, hawak ang kanilang mga baril. Laking gulat nila nang makita ang nawasak na Vios at ang mga duguang kriminal na nagkalat sa loob, kasama ang mga bag na naglalaman ng milyun-milyong pisong nakaw na salapi.

“Diyos ko, tay! Ligtas ba kayo? Paano nangyari ito?” tanong ng isang Police Inspector habang maingat na inaalalayan si Ricky na maupo sa ligtas na bangketa.

“Sila ang humoldap sa pawnshop kanina. Pinilit nila akong magmaneho para makatakas,” hingal na sagot ni Ricky, habang tahimik na tinatanggal ang kanyang driving gloves.

Tiningnan ng Inspektor ang mga marka ng gulong sa kalsada at ang anggulo ng pagkakabangga. Pamilyar siya sa physics ng aksidente. Isang perpektong J-turn collision. Hindi ito nagkataon lamang; ito ay isang kalkuladong galaw na tanging mga matinding eksperto lamang ang makakagawa upang pilayin ang mga pasahero habang sinisigurong buhay at ligtas ang drayber.

“Sino po ba talaga kayo, tay? Imposibleng ordinaryong drayber lang ang makakagawa ng ganyang kalkuladong bangga nang hindi namamatay,” nagtatakang tanong ng Inspektor.

Huminga ng malalim si Ricky at tumingin sa kanyang nawasak na pangkabuhayan.

“Labinlimang taon akong naging Senior Stunt Coordinator at Precision Driver sa Hollywood. Ako ang nagmamaneho at sumasalo sa delikadong eksena para sa mga sikat na action stars kapag kailangang ibangga ang sasakyan nang dalawang daang kilometro kada oras. Nag-retire ako at umuwi dito dahil na-trauma ako nang mamatay ang matalik kong kaibigan sa isang stunt gone wrong,” tahimik na kwento ni Ricky, ang mga mata ay puno ng lumang kalungkutan. “Tahimik na sana ang buhay ko dito… pero nagkamali sila ng ginawang getaway driver.”

Walang nakapagsalita sa mga pulis. Ang mga walang malay na kriminal ay pinosasan at agad isinugod sa ospital bago tuluyang ikulong. Ang gabing iyon ay nag-iwan ng isang malinaw na mensahe sa mga sindikato sa lungsod: hindi lahat ng tahimik na drayber na bumibyahe sa madaling araw ay isang madaling biktima. Ang iba sa kanila ay mga beterano ng delikadong sining, handang isakripisyo ang sarili nilang sasakyan masiguro lamang na hindi makakalayo ang mga taong may maitim na budhi.

—-

Dalawang linggo matapos ang madugong insidente sa MacArthur Highway, nakatanggap si Mang Ricky ng isang imbitasyon mula sa may-ari ng pawnshop at remittance center na muntik nang masaid ng mga sindikato. Dahil wasak na ang kanyang Toyota Vios, nag-commute lamang siya patungo sa malaking opisina sa Makati.

Pagpasok sa boardroom, sinalubong siya ng malakas na palakpakan ng mga opisyales ng kumpanya. Lumapit ang bilyonaryong may-ari na si Don Alcantara at mahigpit na nakipagkamay sa dating Hollywood stuntman.

“Niligtas ninyo ang buhay ng mga empleyado namin at ang mahigit limampung milyong pisong pondo ng kumpanya,” seryosong saad ni Don Alcantara. “Nabalitaan naming nawasak ang inyong pinagkakakitaan.”

Isang susi ang inilapag sa ibabaw ng mesa. Hindi ito susi ng ordinaryong sasakyan. Nang silipin ni Ricky ang bintana, nakaparada sa ibaba ang isang kumikinang na itim na 2026 Toyota Land Cruiser Prado—bulletproof at fully customized para sa matitinding sitwasyon.

“Hindi lang iyan bayad-pinsala sa sasakyan ninyo,” nakangiting dagdag ng bilyonaryo. “Iyan ang magiging service vehicle ninyo. Gusto kayong kunin ng kumpanya bilang Chief Security Driver ng aming VIP transport division. Doble ang sahod kumpara sa kinikita ninyo sa pamamasada, at may buong benepisyo.”

Natigilan si Ricky. Sanay siya sa mga delikadong eksena sa pelikula, ngunit ang ganitong klaseng pabuya sa totoong buhay ay isang twist na hindi niya napaghandaan. Kinuha niya ang susi, pinakiramdaman ang bigat nito, at isang tipid na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Tahimik man ang kanyang nakaraan, siguradong mas maaksyon ang haharapin niyang bukas.