Sa mundo ng Philippine politics, may kasabihan na ang bawat bato na ipukol mo paitaas ay babalik at babalik sa iyo kung hindi mo ito pag-iisipan nang mabuti. Ito ang kasalukuyang reyalidad na kinakaharap ng administrasyong Marcos-Romualdez.

Sa kabila ng halos tatlong taon na sistematikong pag-atake, banta ng impeachment, at mga kontrobersyang pilit ibinabato kay Bise Presidente Sara Duterte, ang mga numero ay nagsasalita: ang mga politikal na hakbang na ito ay tila nag-boomerang at lalong nagpahina sa kredibilidad ng mga nasa kapangyarihan.

Ang Katotohanan sa Likod ng mga Numero

“The numbers really don’t lie.” Ayon sa pinakabagong survey, isang malaking agwat ang makikita sa pagitan ng dalawang pinakamataas na pinuno ng bansa. Habang si Pangulong Bongbong Marcos Jr. ay nakapagtala lamang ng 36% approval rating at nakaranas ng mataas na 45% disapproval, si VP Sara Duterte naman ay nananatiling matatag na may 55% approval at 54% trust rating.

Ang pagkakaibang ito ay hindi lamang basta istatistika; ito ay sumasalamin sa lumalalang kawalan ng tiwala at pagkadismaya ng mga Pilipino sa kasalukuyang pamamalakad. Ipinapakita nito na sa kabila ng lahat ng pagsisikap na “basagin” ang imahe ng Bise Presidente, ang kanyang base ng suporta—partikular na sa Visayas at Mindanao—ay nananatiling solid at hindi natitinag.

Bakit Bumubulusok ang Ratings ng Administrasyon?

Hindi mahirap intindihin kung bakit dumarami ang nadidismaya sa kasalukuyang administrasyon. Habang abala ang mga politiko sa “demolition job” laban sa kanilang mga kalaban, ang ordinaryong Pilipino ay nasa “survival mode” araw-araw. Narito ang mga pangunahing dahilan:

Inflation at Mababang Pasahod: Ang pagkontrol sa inflation (59%) at pagtataas ng sweldo (36%) ang pangunahing hiling ng taumbayan na tila hindi natutugunan.

Kakulangan sa Paglaban sa Korapsyon: Bagama’t 47% ng mga Pilipino ang nagsasabing dapat labanan ang korapsyon, ang nakikita ng madla ay puro “pagtatakip” at mga alegasyon na hindi man lamang nabibigyan ng maayos na pagdinig.

Krisis sa Labas ng Bansa: Ang gulo sa Middle East ay nagdadala ng dagdag na pangamba at “anxiety” sa mga pamilyang Pilipino, lalo na sa mga OFW, na hindi nararamdaman ang sapat na proteksyon mula sa gobyerno.

Ang Impeachment at ang “Betrayal of Public Trust”

Isa sa mga pinakamalakas na argumentong inilalatag laban sa mga kritiko ni VP Sara ay ang mismong basehan ng impeachment complaint: ang “betrayal of public trust.” Paano mo sasabihing tinaksilan ng isang pinuno ang tiwala ng publiko kung ang mismong publiko ay nagbibigay sa kanya ng mataas na trust rating?

May malaking lohikal na butas sa planong ito. Kung ang taumbayan ay nananatiling nagtitiwala, malinaw na ang mga alegasyon sa loob ng impeachment complaint ay tinitingnan lamang ng marami bilang “concoctions” o likha lamang ng imahinasyon ng mga nais siyang mapatalsik.

Ang “Brave 18 Soldiers” at ang Hamon sa Hustisya

Hindi rin nakaligtas sa kritisismo ang paraan ng gobyerno sa paghawak sa testimonya ng tinaguriang “Brave 18 Soldiers.” Ang mga sundalong ito ay naglakas-loob na tumestigo tungkol sa mga maletang puno ng pera na umano’y idinedeliber sa mga opisyal.

Sa halip na magsagawa ng patas na imbestigasyon ang Senate Blue Ribbon Committee, ang unang inaatake ay ang motibo at kredibilidad ng mga sundalo.

Ang pagtanggi ng sistema na tignan ang merito ng mga ebidensya ay lalong nagpapatibay sa hinala ng publiko na mayroong “cover-up” na nangyayari. Ang ganitong uri ng kawalan ng hustisya ay lalo lamang nagtutulak sa mga tao na pumanig sa mga inaapi ng sistema.

Ang Resilience ng Duterte Brand

Sa huli, pinapatunayan lamang ng mga kaganapang ito na ang “Duterte political brand” ay nananatiling matibay, matatag, at mahirap tibagin. Sa kabila ng ICC issues at mga atake sa Kongreso, ang tatak ng pamumuno na kanilang ipinakita ay nakaukit na sa kamalayan ng masa.

Ang pagpupumilit ng administrasyon na sirain ang kanilang kalaban sa halip na tutukan ang gutom at hirap ng bayan ay ang siyang mismong nagiging mitsa ng kanilang pagbaba. Ang taumbayan ay gising na; alam nila ang pagkakaiba ng tunay na serbisyo sa maduming laro ng politika.