Isang Sobre ang Tuluyang Nagbago sa Takbo ng Lahat, At Habang Abala Silang Magmakaawa, May Isa Pang Balitang Hindi Nila Inakalang Mas Masakit Palang Harapin
Bahagi 4: Isang Sobre ang Tuluyang Nagbago sa Takbo ng Lahat, At Habang Abala Silang Magmakaawa, May Isa Pang Balitang Hindi Nila Inakalang Mas Masakit Palang Harapin
Walang sinuman ang nagsalita.
Lahat ng mata ay nakatutok sa puting sobre na hawak ko.
Kahit sina Dante at Lorna ay tila nakalimutang huminga.
Dahan-dahan kong binuksan ang sobre.
Hindi ako nagmadali.
Hindi dahil gusto ko silang pahirapan.
Kundi dahil gusto kong matapos ang lahat nang maayos.
Inilabas ko ang unang dokumento.
Tinanggap iyon ni Attorney Salazar at itinaas nang bahagya upang makita ng lahat.
“Opisyal na ito,” kalmado niyang sabi.
“Narehistro na ang trademark renewal ng Maya’s Pan de Sal & Pastries para sa susunod na sampung taon.”
Nagbulungan ang mga supplier.
Ibig sabihin…
Hindi maaaring gamitin ninuman ang pangalan, logo, o disenyo ng panaderya nang walang pahintulot ko.
Kasunod noon ay isa pang dokumento.
Isang kasunduan.
“Simula sa susunod na buwan,” sabi ni Attorney Salazar, “magiging opisyal na partner ng negosyo ang isang supermarket chain sa Metro Manila.”
Nagulat ang lahat.
Kilala ng mga supplier ang kumpanyang iyon.
Malaking oportunidad iyon.
Halos triple ang magiging produksyon ng panaderya.
Napahawak si Dante sa likod ng upuan.
Hindi siya makapaniwala.
“Imposible…”
Mahina niyang bulong.
“Matagal nang tapos ang negosasyong ito,” sabi ko.
“Anim na buwan pa lang bago mawala si Carlo, nagsimula na kami.”
Tumulo ang luha ko sa unang pagkakataon.
“Hindi niya naabutan ang kontrata.”
“Pero pangarap niya itong mangyari.”
Tahimik ang buong panaderya.
Maging ang mga empleyado ay napayuko.
Si Mang Ben ay marahang nagpunas ng mata.
“Masaya sana si Carlo ngayon.”
Ngumiti ako.
“Oo.”
“At gusto kong tuparin ang pinangarap naming dalawa.”
Biglang lumapit si Lorna.
“Maya…”
“Puwede pa tayong mag-usap.”
Hindi ko siya pinansin.
Pero hindi siya tumigil.
“Nagkamali kami.”
“Hindi namin akalaing ganito ang mangyayari.”
Tumingin ako sa kanya.
“Hindi ninyo akalaing may mga dokumento ako.”
“Hindi ninyo akalaing may ebidensiya.”
“Hindi ninyo rin akalaing hindi ako susuko.”
Unti-unti siyang napaupo.
Ngayon lang niya nakita ang kabuuan ng sitwasyon.
Hindi siya natalo dahil mas matalino ako.
Natalo siya dahil naniwala siyang sapat na ang kasakiman para maging may-ari.
Lumapit si Dante.
“Maya…”
“Kung aalis kami…”
“Huwag mo na sanang idemanda.”
Tahimik akong tumingin sa kanya.
Naalala ko ang unang taon nila sa bahay namin.
Nang mawalan sila ng matitirhan.
Ako ang naglatag ng kutson.
Ako ang bumili ng gamit ni Bea para sa eskuwela.
Ako ang nagbayad ng ilang buwan nilang kuryente.
Ni minsan…
Hindi ko iyon isinumbat.
Ngunit nang ako ang nangailangan ng paggalang…
Ako pa ang gusto nilang alisin.
Huminga ako nang malalim.
“May kondisyon ako.”
Sabay silang napatingin sa akin.
“Hindi ako magsasampa ng kaso.”
Biglang lumiwanag ang mukha nila.
Pero hindi pa ako tapos.
“Kung susundin ninyo ang lahat ng nakasaad sa kasunduan.”
Tahimik silang nakinig.
“Una.”
“Ibabalik ninyo ang lahat ng perang kinuha ninyo mula sa negosyo.”
“Pangalawa.”
“Hihingi kayo ng paumanhin sa harap ng lahat ng empleyado.”
“Pangatlo.”
“Kayo mismo ang magsusulat sa lahat ng supplier at customer na hindi kayo kailanman naging may-ari ng panaderya.”
Namutla si Lorna.
“Maya…”
“Napakalaking kahihiyan niyan.”
Ngumiti ako.
“Mas maliit pa rin iyon kaysa sa kahihiyang gusto ninyong iparanas sa akin.”
Tahimik si Dante.
Alam niyang wala silang pagpipilian.
Tumayo siya.
Humarap sa mga empleyado.
Malalim siyang yumuko.
“Humihingi ako ng tawad.”
“Hindi ko dapat inisip na maaari kong angkinin ang negosyong hindi ko pinaghirapan.”
Napatingin ang lahat kay Lorna.
Matagal siyang hindi kumilos.
Hanggang sa dahan-dahan din siyang yumuko.
“Patawad.”
“Pinairal ko ang inggit.”
“Akala ko…”
“Madali lang ang lahat kapag wala na si Carlo.”
Maraming empleyado ang napailing.
May ilan ding napaluha.
Hindi dahil naaawa sila.
Kundi dahil ngayon lang nila narinig ang katotohanan mula mismo sa bibig ng taong paulit-ulit na nagsinungaling.
Lumapit si Aling Remedios.
Hawak niya ang kamay ko.
“Maya.”
“Kung kaya mo pa…”
“Patawarin mo rin sana ako.”
Hindi ako agad sumagot.
Hindi madaling kalimutan ang pananahimik.
Pero nakita ko rin ang pagsisisi sa mga mata niya.
“Nay.”
“Hindi ko mababago ang nangyari.”
“Pero ayokong mabuhay na puno ng galit.”
Tahimik siyang umiyak.
Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ko.
“Salamat.”
Akala ng lahat ay iyon na ang katapusan.
Ngunit may isa pa akong anunsiyo.
Humarap ako sa mga empleyado.
“Simula sa susunod na linggo…”
“Lahat ng regular na empleyado ay magkakaroon ng salary increase.”
Nagpalakpakan sila.
“Magkakaroon din tayo ng health insurance para sa lahat.”
Mas lumakas ang palakpakan.
Tumingin ako kay Tess.
“At gaya ng ipinangako ko…”
“Ikaw ang magiging branch manager ng ikalawang sangay.”
Napaluha si Tess.
“Maraming salamat po, Ma’am.”
Ngumiti ako.
“Hindi regalo ang posisyong iyan.”
“Pinaghirapan mo iyan.”
Lumapit si Mang Ben.
“Ma’am Maya.”
“Kung buhay lang si Carlo…”
“Sasabihin niyang ipinagmamalaki ka niya.”
Napapikit ako.
May kirot pa rin.
Pero sa unang pagkakataon mula nang mawala siya…
Hindi na puro lungkot ang nararamdaman ko.
May pag-asa na.
Habang nagsisimulang magsiuwian ang mga bisita, biglang tumunog ang telepono ni Attorney Salazar.
Ilang segundo siyang nakinig.
Pagkatapos ay tumingin sa akin.
“Mrs. Maya…”
“Kakatawag lang ng legal department ng supermarket chain.”
Kinabahan ako.
“May problema ba?”
Umiling siya.
“May isa pa silang magandang balita.”
“Ayaw na nilang isang branch lang ang maging partner.”
“Interesado silang pondohan ang pagbubukas ng tatlo pang sangay sa loob ng isang taon.”
Napasinghap ang lahat.
Ngunit kasabay ng magandang balitang iyon…
May isang lalaking nakasuot ng jacket ang mabilis na pumasok sa panaderya.
Diretso siyang lumapit kay Dante.
“Sir…”
“May kailangan po kayong malaman.”
Namutla ang lalaki.
“May dumating pong sulat mula sa bangko.”
“Yung negosyong inilagay ninyo bilang collateral…”
“Hindi naaprubahan ang loan.”
“Dahil nakasaad sa imbestigasyon na may isinasagawang legal review sa inyong financial records.”
Biglang napaupo si Dante.
Alam niyang ang pagsubok niyang gamitin ang reputasyon ng panaderya para makakuha ng puhunan…
Ay bumalik ngayon sa kanya.
At iyon ang simula ng tunay na pagbabayad sa lahat ng maling desisyong ginawa nila.
Itutuloy sa Bahagi 5 (Katapusan).