Lumabas ang Pekeng Waiver sa Mesa, At Isang Guard ang May Log na Hindi Inasahan ni Trina
Bahagi 2: Lumabas ang Pekeng Waiver sa Mesa, At Isang Guard ang May Log na Hindi Inasahan ni Trina
Hindi agad gumalaw ang staff.
Nakatitig siya sa asul na folder na inilapag ni Cora sa mesa, para bang biglang naging mabigat ang papel sa harap niya.
Si Trina ang unang nakabawi.
“Benjie, tara na,” mabilis niyang sabi, hawak sa siko ng asawa. “Program na. Hindi ito ang tamang lugar.”
Hindi humakbang si Benjie.
Pero hindi rin siya lumapit kay Cora.
Nakatayo lang siya sa pagitan ng dalawa, parang trainee na naghihintay ng utos.
Tiningnan siya ni Cora. “Anak, kung aalis ka ngayon, iiwan mo ulit ako sa pinto.”
Napakurap si Benjie. “Ma…”
“Hindi ako sisigaw,” putol ni Cora. “Hindi ko guguluhin ang gabi mo. Pero hindi rin ako papayag na ang papel na hindi ko pinirmahan ang magsabi kung sino ako sa buhay mo.”
May ilang bisitang napahinto malapit sa entrance. Narinig sa loob ang mahinang tugtog ng opening music.
Lumapit ang staff, nanginginig ang kamay. “Ma’am, baka po puwedeng sa office na lang—”
“Opo,” sagot ni Cora. “Tawagin ninyo ang director. Ngayon.”
Sumikip ang mukha ni Trina. “Nay Cora, hindi ganyan ang proseso.”
“Kung proseso ang ginamit para tanggalin ako,” mahinang sabi ni Cora, “proseso rin ang gagamitin ko para bumalik ang pangalan ko.”
Tumahimik ang mesa.
Si Aling Vangie, nasa tabi niya, hindi bumibitaw sa bag ng kakanin. Pero matalim ang tingin kay Trina.
“Miss,” sabi nito sa staff, “tawagin mo na. Bago pa may masabi kaming hindi bagay sa magandang damit namin.”
Napilitan ang staff na tumango. Kinuha niya ang radyo sa mesa. “Ma’am Liza, pakitawag po si Director Manalo sa registration. May concern po sa family representative file.”
“Concern?” singit ni Trina. “Misunderstanding lang ’to.”
Binuksan ni Cora ang folder.
Hindi bago ang mga papel sa loob. May ilan nang naninilaw. May lumang clearbook sleeve. May carbon copy na kumupas na ang tinta, pero malinaw pa rin ang mga pangalan.
Inilabas niya ang unang papel.
“Benjie Reyes,” basa niya. “Emergency contact: Cora Reyes. Relationship: Mother. Legal guardian/contact.”
Nilapit ito ng staff sa ilaw.
“Ma’am, dated po ito… years ago pa.”
“Oo,” sabi ni Cora. “Mula noong nag-aaral pa siya. Ako ang tinatawagan kapag may kailangan. Ako ang pumipirma kapag may seminar, exam, clearance. Hindi ako nawala sa papel noon.”
Sumulyap siya kay Benjie.
“Bakit ako nawala ngayong may entablado na?”
Hindi sumagot si Benjie. Namula lang ang tainga niya.
Dumating si Director Manalo na may kasamang babaeng naka-gray blazer. Si Atty. Salcedo. May hawak siyang maliit na notebook.
“Ano ang nangyayari rito?” tanong ng director, mababa pero kontrolado ang boses.
Mabilis nagsalita si Trina. “Sir, may confusion lang po sa guest list. Si Nay Cora po, biglang dumating, pero may waiver naman po—”
“Hindi ako biglang dumating,” sabi ni Cora. “Imbitado ang anak ko. Nanay ako. Iyon ang dahilan ko.”
Ipinasa ng staff ang waiver sa director. Sumunod ang lumang form mula sa asul na folder.
Pinagtabi ni Atty. Salcedo ang dalawang papel sa mesa.
Walang nagsalita habang tinitingnan niya ang mga pirma.
Sa loob ng hall, may nagpalakpakan. May pangalan na sigurong tinawag, pero wala sa kanilang lumingon.
“Mrs. Reyes,” sabi ni Atty. Salcedo kay Cora, “may valid ID po ba kayo with signature?”
Kumuha si Cora sa pitaka. Inabot niya ang ID.
Tiningnan ng abogado ang ID, lumang guardian form, waiver.
Kumunot ang noo nito.
“Magkaiba ang stroke ng pirma,” sabi niya. “Dito sa waiver, bilog ang simula ng C. Sa dalawang older records, mas tuwid. Pati Reyes, iba ang bagsak.”
Napahigpit ang hawak ni Trina sa clutch niya. “Signature changes over time, Attorney.”
“Tama,” sagot ni Atty. Salcedo. “Kaya hindi pa ako nagko-conclude.”
Huminga nang malalim si Cora. Inilabas niya ang isang maliit na papel mula sa likod ng folder.
“May certificate po ako. Noong araw na nakalagay sa waiver, nasa clinic ako para sa regular check-up. May stamp at oras.”
Hindi niya ipinaliwanag ang sakit. Hindi niya kailangang ilahad ang katawan niya para lang paniwalaan.
Inabot niya ang papel.
Binasa ni Director Manalo ang petsa. Saka ang waiver.
Pareho.
Tahimik na tahimik si Benjie.
“Benjie,” sabi ng director, “alam mo ba na may ganitong waiver?”
Hindi tumingin si Benjie sa ina niya. “Sir… si Trina po ang nag-asikaso ng forms.”
“Hindi iyon ang tanong ko.”
Napalunok siya.
Bago siya makasagot, biglang nagsalita si Trina.
“Sir, please. Recognition night po ito. Hindi hearing. Nakakahiya na sa guests.”
Doon unang tumigas ang mukha ni Director Manalo.
“Mas nakakahiya kung may pekeng dokumento sa file namin.”
Napaatras si Trina, parang nasampal ng salitang hindi niya inaasahan.
Lumapit si Aling Vangie kay Cora at bumulong, “Kaya mo pa?”
Tumango si Cora. Pero ramdam niya ang lamig sa palad niya.
Hindi dahil natatakot siya kay Trina.
Kundi dahil bawat papel na lumalabas, mas malinaw na hindi lang pagkakamali ang nangyari.
May pumili.
May nagsumite.
May nanahimik.
Kinuha ni Atty. Salcedo ang waiver. “Kailangan namin malaman kung sino ang nag-submit nito at kailan.”
Agad sumingit ang staff. “Ma’am, may receiving stamp po sa likod.”
Binaligtad niya ang papel.
May petsa. May oras. May initials ng front desk.
“May check-in record ba kayo noong araw na ito?” tanong ng abogado.
“Meron po dapat,” sagot ng staff. “Pero nasa security log.”
Napatingin si Trina sa pinto.
Eksaktong noon, may mabagal na yapak mula sa hallway.
Isang matandang guard ang lumapit, nakaayos pa rin ang uniporme kahit halatang tapos na ang shift. Kilala siya ni Cora sa mukha; siya ang dating nagbubukas ng gate tuwing may hinahatid siyang dokumento noon para kay Benjie.
Tumigil siya sa tabi ng registration table.
“Director,” sabi niya, saka tumingin kay Cora. “Ma’am, may CCTV log po noong araw na pinasa ang form.”
(Itutuloy sa BAHAGI 3….)