DAHIL KAILANGAN KO NG PERA PARA SA PAGPAPAGAMOT NG AMA KO, PUMAYAG AKONG MAGING “CONTRACT GIRLFRIEND” NG MAYAMANG TAGAPAGMANA

Akala ko isa lamang akong kapalit sa kuwento ng pag-ibig niya.

Hanggang sa araw na mabunyag ang lihim na itinago niya sa loob ng limang taon sa harap ng buong mataas na lipunan…

Upang makakuha ng pera para sa pagpapagamot ng kanyang ama at maipagpatuloy ang kanyang pag-aaral sa kolehiyo, pumirma si Angela Villanueva sa isang kakaibang kasunduan.

Naging lihim siyang kinatawan ng imahe ng isang napakayamang pamilya.

Sa madaling salita, pansamantala niyang papalitan ang dating kasintahan ng tagapagmana ng pamilyang Villanueva.

Walang sinuman ang maaaring makaalam ng tunay niyang pagkakakilanlan.

Walang sinuman ang maaaring magsiwalat ng kontratang iyon.

At higit sa lahat…

Mahigpit na ipinagbabawal ang umibig.

Ang lalaking pumirma ng kontrata kasama niya ay si Marco Villanueva.

Tatlumpung taong gulang.

Ang pinakabatang CEO na kinatatakutan at hinahangaan sa mundo ng negosyo.

Isang lalaking nakapagligtas ng kumpanyang nalulugi at ginawa itong bilyong-pisong imperyo sa loob lamang ng ilang taon.

Sa mata ng publiko, perpekto si Marco.

Gwapo.

Mayaman.

Matalino.

At walang kahinaan.

Ngunit alam ni Angela ang katotohanan.

Isa siyang taong gustong kontrolado ang lahat.

Ayaw niya ng mga bagay na wala sa plano.

Ayaw niya ng sorpresa.

At higit sa lahat, ayaw niya ng emosyon na hindi niya kayang kontrolin.

Sa unang araw ng paninirahan ni Angela sa mansiyon, inabot ni Marco ang isang makapal na folder.

— Ito ang iskedyul mo.

Pagkabukas niya rito, napakunot ang noo niya.

Nakasulat ang bawat oras.

Bawat minuto.

Maging ang kakainin niya araw-araw ay nakatala.

Napatingin siya kay Marco nang may pagtataka.

Tahimik nitong inayos ang manggas ng suot niyang amerikana.

— Habang may kontrata tayo, gawin mo lang ang papel mo.

Saglit siyang tumigil bago muling nagsalita.

Malamig ang kanyang mga mata.

— At huwag mong isipin na magiging tunay kang Mrs. Villanueva.

Ngumiti nang mapait si Angela.

— Kailangan ko ng pera.

— At kailangan mo ng taong magpapanggap.

— Pareho lang tayong gumagamit sa isa’t isa.

…

Lumipas ang mga buwan sa pagitan ng kanilang walang tigil na banggaan.

Sa umaga.

Magkasama silang humaharap sa mga party, business summit at social events.

Sa gabi.

Bumabalik siya sa napakalaking mansiyong tila walang buhay.

Unti-unti niyang nakilala ang lalaking nasa likod ng malamig na maskara.

Maagang namatay ang ina nito.

Lumaki siya sa ilalim ng mahigpit na kontrol ng pamilya.

Wala siyang tunay na kalayaan.

Wala siyang karapatang pumili para sa sarili.

Maging ang pag-aasawa niya ay nakaplano na ng iba.

May mga gabing nadatnan ni Angela si Marco sa madilim na silid-aklatan.

Hindi nakabukas ang ilaw.

Tahimik lamang itong nakatingin sa labas ng bintana.

Parang isang taong matagal nang nawawala ang sarili.

Doon nagsimulang magbago ang damdamin ni Angela.

At doon din niya natuklasan ang masakit na katotohanan.

May hinihintay pa ring ibang babae si Marco.

Isang babaeng nawala sa buhay nito ilang taon na ang nakalipas.

Ang babaeng kinikilala ng buong pamilya bilang magiging tunay na asawa nito.

Nang bumalik ang babaeng iyon…

Naunawaan ni Angela ang lahat.

Isa lamang siyang kapalit.

Isang pansamantalang anino.

Kaya siya mismo ang nagtapos ng kontrata.

Tahimik siyang umalis.

Kasama ang perang pinaghirapan niya.

At ang pusong tuluyang nadurog.

…

Pagkalipas ng limang taon.

Hindi na ang dating mahirap na estudyante si Angela Villanueva.

Nakapagtayo siya ng sarili niyang kumpanya.

At naging isa sa pinakabatang matagumpay na negosyante sa bansa.

Ang kanyang mga produkto ay makikita na sa iba’t ibang panig ng Pilipinas.

Sa isang malaking investment conference, muli silang nagkita.

At ang unang taong nakita niya…

Ay si Marco Villanueva.

Pareho pa rin ang mukha nito.

Ngunit iba na ang mga mata.

Nang makita siya nito, natigilan ito sa gitna ng pasilyo.

Napansin iyon ng lahat.

Dahil iyon ang unang pagkakataong nawalan ng composure si Marco Villanueva sa harap ng publiko.

…

Matapos ang kumperensya.

Isang napakalaking proyekto ang inanunsyo.

Nagkataon namang naging direktang magkatunggali ang kanilang mga kumpanya.

Nagulat ang buong industriya.

Walang makapaniwalang ang dating ordinaryong babae ay maaari nang humarap sa imperyo ng mga Villanueva.

Sunod-sunod ang negosasyon.

Walang gustong umatras.

Ngunit may isang bagay na lalong ikinagulat ng media.

Paulit-ulit na tinatanggihan ni Marco ang mga pagkakataong maaaring makasira kay Angela.

Nagsimulang magalit ang board of directors.

Hanggang sa dumating ang araw ng emergency shareholders meeting.

Nakatanggap si Angela ng isang anonymous na mensahe.

Iisang linya lamang.

“Kung gusto mong malaman kung bakit hindi nag-asawa si Marco sa loob ng limang taon…”

“Pumunta ka sa pinakamataas na conference room alas-otso ng gabi.”

Hindi niya sana ito papansinin.

Ngunit pumunta pa rin siya.

Pagbukas niya ng pinto.

Walang tao sa loob.

May isang projector lamang na nakabukas.

At nagsimulang umandar ang isang lumang video.

Video iyon limang taon na ang nakalipas.

Sa araw na umalis siya.

Nanigas si Angela.

Sa video.

Nakatayo si Marco sa harap ng buong pamilya.

Mag-isang lumalaban sa lahat.

— Kakanselahin ko ang kasal.

Agad na sumabog ang pagtutol.

May isang direktor na malakas na humampas sa mesa.

— Nababaliw ka na ba?

— Isusuko mo ang lahat para sa isang contract girlfriend?

Mahigpit na kinuyom ni Marco ang hawak niyang dokumento.

Pagkatapos ay sinabi niya ang mga salitang nagpatahimik sa buong silid.

— Mahal ko siya.

Parang huminto ang mundo.

Tumulo ang luha sa mga mata ni Angela.

Nagpatuloy ang video.

Isang matandang miyembro ng pamilya ang nagsalita.

— Kapag itinuloy mo ito…

— Mawawala sa iyo ang karapatan sa mana.

Hindi nag-atubili si Marco.

Pinirmahan niya ang dokumento ng pagtalikod sa mana sa harap ng lahat.

Pagkatapos ay tumingin siya diretso sa kamera.

At sinabi ang mga salitang hindi kailanman malilimutan ni Angela.

— Kaya kong mawala ang lahat.

— Pero hindi ko kayang mawala siya sa pangalawang pagkakataon.

Biglang may boses na narinig sa likuran niya.

Paos.

Puno ng pagsusumamo.

— Angela…

Lumingon siya.

Nakatayo si Marco sa may pintuan.

May hawak itong lumang itim na kahon.

Namumula ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya.

Sa harap ng dose-dosenang miyembro ng board na kakapasok pa lamang sa silid…

Mabagal itong lumuhod.

Binuksan ang kahon.

Sa loob ay isang singsing na limang taon nitong itinago.

At sa mismong sandaling magsasalita na sana si Marco…

Biglang bumukas nang malakas ang pinto.

Isang babae ang nagmamadaling pumasok habang may hawak na makapal na folder.

Namumutla ang mukha nito.

— May malaking problema!

— Inakusahan ng financial fraud ang kumpanya!

— Bumabagsak na ang presyo ng mga stocks!

— Nasa ibaba na ang mga imbestigador!

Nagkagulo ang buong silid.

Lahat ng mata ay napunta kay Marco.

Samantalang nanatiling nakatayo si Angela.

Dahil nakita niya ang logo sa dokumentong hawak ng babae.

Logo iyon ng sarili niyang kumpanya.

At sa unang pahina…

Malinaw na nakasulat ang pangalan ng taong nagsampa ng reklamo.

Ang pangalan ng taong hinding-hindi nila inaasahang magtataksil sa kanila…
…

Tôi sẽ viết phần nối tiếp bằng tiếng Filipino dưới dạng bản thảo truyện.

Nanigas si Angela habang nakatitig sa pangalan na nakasulat sa unang pahina ng reklamo.

Hindi siya makapaniwala.

Parang tumigil ang paghinga niya sa loob ng ilang segundo.

— Hindi… imposible…

Mahinang lumabas ang mga salita mula sa kanyang bibig.

Lumapit si Marco.

Nang makita niya ang pangalan sa dokumento, biglang nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Mahigpit niyang hinawakan ang folder.

Ang pangalan na nakasulat roon ay pag-aari ng taong minsan nilang pinagkatiwalaan nang lubusan.

Si Roberto Cruz.

Ang dating chief financial officer ng kumpanya ni Angela.

At isa rin sa mga taong tumulong sa kanya noong nagsisimula pa lamang ang kanyang negosyo.

— Siya?

Hindi makapaniwalang bulong ni Angela.

— Bakit niya gagawin ito?

Ngunit bago pa man sila makapag-usap nang mas mahaba, dumating na ang mga imbestigador.

Nagkagulo ang buong gusali.

Nagsimulang maglabasan ang mga mamamahayag.

Sunod-sunod ang mga breaking news.

Bumagsak ang presyo ng stocks.

Nagkaroon ng panic sa merkado.

At sa loob lamang ng isang gabi, tila naglaho ang katahimikan ng kanilang buhay.

…

Kinabukasan.

Halos lahat ng pahayagan ay iisang balita ang laman.

Ang diumano’y malaking iskandalo.

May mga nagsasabing sangkot si Angela.

May iba namang nagsasabing ginagamit lamang siya upang pabagsakin ang pamilya Villanueva.

Unti-unting naging sentro ng atensyon ang kanilang dalawa.

Sa unang pagkakataon matapos ang limang taon.

Muli silang napilitang magkasamang harapin ang isang bagyong maaaring sumira sa lahat.

Sa conference room ng kumpanya ni Angela.

Tahimik na nakaupo ang lahat.

Mabigat ang hangin.

Pagkatapos ng mahabang katahimikan, nagsalita si Marco.

— Naniniwala ka bang ginawa mo ito?

Napatingin si Angela sa kanya.

Tahimik.

Diretso.

Walang pag-aalinlangan.

— Hindi.

— Hindi ko kailanman niloko ang mga taong nagtiwala sa akin.

Tumango si Marco.

— Mabuti.

— Dahil hindi rin ako naniniwala.

Nabigla ang lahat ng naroon.

Isa sa mga direktor ay agad tumutol.

— Marco, nasa panganib ang reputasyon mo!

— Paano kung may ebidensya laban sa kanya?

Hindi man lamang lumingon si Marco.

— Kung may ebidensya, susuriin natin.

— Pero hangga’t wala pa, mananatili akong nasa tabi niya.

Tahimik na napatingin si Angela sa kanya.

Limang taon.

Limang taon niyang inisip na iniwan niya ang lalaking iyon.

Limang taon niyang inisip na isa lamang siyang pagkakamali sa buhay nito.

Ngunit sa sandaling iyon.

Nakita niya ang parehong lalaking handang isuko ang lahat para sa kanya.

…

Lumipas ang mga linggo.

Nagpatuloy ang imbestigasyon.

Unti-unting lumabas ang katotohanan.

Natuklasan nilang may malaking halaga ng pera ang nailipat sa mga lihim na account.

Ngunit hindi ito ginawa ng kumpanya ni Angela.

May ibang taong gumagamit ng pangalan nito.

May ibang taong gumagawa ng huwad na dokumento.

At habang mas lumalalim ang kanilang paghahanap.

Mas lumilinaw ang isang bagay.

May mas malaking utak sa likod ng lahat.

Isang taong matagal nang nagtatago sa anino.

…

Isang gabi.

May natanggap na tawag si Angela.

Mula sa isang dating empleyado.

Nanginginig ang boses nito.

— Ma’am…

— May dapat kayong makita.

Nagkita sila sa isang lumang bodega sa labas ng lungsod.

Kasama si Marco.

Pagdating nila.

Iniabot ng lalaki ang isang flash drive.

— Ito ang backup files.

— Matagal ko itong itinago dahil natatakot ako.

— Pero hindi ko na kayang manahimik.

Pagkabukas nila ng files.

Pareho silang natigilan.

Nandoon ang lahat.

Mga pekeng transaksyon.

Mga forged signatures.

Mga lihim na kasunduan.

At ang pangalan ng totoong utak sa likod ng lahat.

Hindi si Roberto.

Kundi si Fernando Villanueva.

Ang tiyuhin ni Marco.

Isa sa pinakamakapangyarihang miyembro ng pamilya.

Ang taong matagal nang gustong maagaw ang kontrol ng buong imperyo.

…

Makalipas ang isang buwan.

Isang emergency shareholders meeting ang muling ipinatawag.

Punong-puno ang bulwagan.

Naroon ang media.

Mga investors.

Mga miyembro ng pamilya.

At lahat ng gustong makita ang pagbagsak ng isa sa pinakamalalaking pamilya sa bansa.

Ngunit sa araw na iyon.

Ibang kuwento ang mangyayari.

Tahimik na umakyat si Marco sa entablado.

Kasama si Angela.

Nang magsimula ang presentasyon.

Isa-isang lumabas sa malaking screen ang lahat ng ebidensya.

Mga bank records.

Mga recordings.

Mga dokumento.

Mga video.

At habang lumalabas ang bawat detalye.

Unti-unting namumutla si Fernando.

Hanggang sa tuluyan siyang mawalan ng masasabi.

Nagkagulo ang buong bulwagan.

Sunod-sunod ang tanong ng media.

Makalipas lamang ang ilang oras.

Inaresto si Fernando.

At tuluyang nalinis ang pangalan nina Angela at Marco.

…

Lumipas ang ilang buwan.

Unti-unting bumalik sa normal ang lahat.

Mas lumakas pa ang negosyo ni Angela.

Mas lumago rin ang grupo ng mga kumpanya ni Marco.

Ngunit para kay Marco.

Hindi negosyo ang pinakamahalagang bagay.

Hindi pera.

Hindi kapangyarihan.

Kundi ang babaeng minsan niyang muntik nang mawala habambuhay.

…

Isang gabi.

Dinala niya si Angela sa isang lugar na pamilyar sa kanilang dalawa.

Ang lumang hardin sa likod ng mansiyon.

Doon unang nagsimula ang lahat.

Doon sila unang nagtalo.

Doon rin unang umiyak si Angela nang palihim.

At doon unang natakot si Marco na mawala siya.

Tahimik silang naglakad.

Hanggang sa huminto si Marco.

May ngiti sa kanyang mukha.

— Alam mo…

— Limang taon akong nagpraktis ng sasabihin ko.

Napatawa si Angela.

— Talaga?

— Oo.

— Pero tuwing nakikita kita, nakakalimutan ko lahat.

Unti-unti siyang lumuhod.

Tulad ng ginawa niya noon.

Ngunit sa pagkakataong ito.

Wala nang iskandalo.

Wala nang mga kaaway.

Wala nang lihim.

Tanging silang dalawa lamang.

Kinuha niya ang isang maliit na kahon.

At binuksan iyon.

Naroon pa rin ang parehong singsing.

Ang singsing na limang taon niyang itinago.

Namumula ang kanyang mga mata.

— Angela Villanueva…

— Hindi kita minahal dahil sa kontrata.

— Hindi kita minahal dahil kailangan kita.

— Minahal kita dahil ikaw ang nagparamdam sa akin kung paano maging tao.

Napaiyak si Angela.

At bago pa man matapos si Marco.

Tumango na siya.

— Oo.

— Oo, Marco.

— Matagal na kitang pinatawad.

Tuluyan siyang napaluha habang niyayakap siya nito.

Sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming taon.

Wala nang pagitan.

Wala nang maling akala.

Wala nang kontrata.

Tanging pag-ibig na lamang.

…

Makalipas ang isang taon.

Muling nagtipon ang pinakamahahalagang tao sa kanilang buhay.

Ngunit hindi para sa isang business conference.

Hindi para sa isang board meeting.

Kundi para sa kanilang kasal.

Habang naglalakad si Angela papunta sa altar.

Nakita niya si Marco sa dulo ng pasilyo.

Katulad pa rin ng unang araw na nakilala niya ito.

Ngunit ngayon.

Hindi na ito malamig.

Hindi na ito nag-iisa.

At nang isuot nila sa isa’t isa ang singsing.

Sabay na pumutok ang palakpakan sa buong simbahan.

Ngumiti si Angela habang mahigpit na hawak ang kamay ng lalaking minsang akala niya ay hindi kailanman marunong magmahal.

Minsan, ang pinakamagandang kuwento ng pag-ibig ay nagsisimula sa isang kontrata.

Ngunit nagtatapos sa isang pangakong habambuhay.

At sa pagkakataong ito…

Wala nang magiging dahilan upang muli silang maghiwalay.