GABI-GABI, INILALABAS NG ASAWA KO ANG AMING LIMANG-TAONG-GULANG NA ANAK PARA RAW MAG-WALKING. INAKALA KONG ISA ITONG SWEET NA BONDING NG MAG-AMA. NGUNIT NANG SUNDAN KO SILA ISANG GABI, ANG EKSENANG BUMUNGAD SA AKIN AY NAGPADUROG SA PUSO KO AT NAGPA-ALAB SA ISANG NAKAMAMATAY NA PAGHIHIGANTI.

Ang Gabi-gabing Ritwal

Ako si Clara, tatlumpung taong gulang. Bilang CEO ng isang malaking kumpanya na namana ko sa aking ama, palagi akong abala. Ngunit sinisiguro ko na may oras ako sa aking asawang si Marco at sa aming nag-iisang anak na si Lucas.

Nitong mga nakaraang buwan, nagbago si Marco. Naging napakabait niya at palaging nag-o-offer na siya na ang magpapatulog kay Lucas. Tuwing alas-otso ng gabi, isinasakay niya si Lucas sa kotse. “Babe, ipapasyal ko lang si Lucas sa parke. Para makalanghap ng fresh air at makapag-bonding kaming mag-ama. Magpahinga ka na rito, inumin mo na itong bitamina mo,” malambing na sabi niya gabi-gabi habang iniaabot sa akin ang isang basong tubig at isang puting tableta.

Tuwing iinumin ko ang ‘bitamina’ na iyon, nakakaramdam ako ng matinding antok at hilo. Madalas, nagigising na lang ako kinaumagahan na hindi ko man lang namalayan ang pag-uwi nila.

Ngunit isang gabi, hindi ko ininom ang tableta. Pasimple ko itong itinapon sa basurahan.

Nang makaalis na ang kotse nila Marco, napansin kong naiwan niya ang kanyang laptop na nakabukas sa mesa. Nang silipin ko ito, nakita ko ang isang chat message mula sa isang pamilyar na pangalan—si Stella, ang aking sariling sekretarya.

Message: “Babe, nandito na ba si Lucas? Miss na miss ko na ang anak natin. Dalian niyo.”

Nanlamig ang buong katawan ko. Anak natin?!

Ang Pagsunod sa Dilim

Hindi ako nag-atubili. Nagsuot ako ng itim na jacket at sumakay sa isa ko pang sasakyan. Lihim kong sinundan ang GPS tracker ng kotse ni Marco mula sa aking cellphone.

Hindi sila pumunta sa parke. Dinala ni Marco ang sasakyan patungo sa isang eksklusibo at mamahaling subdivision sa Alabang. Huminto ang kotse ni Marco sa tapat ng isang malaking mansyon.

Bumaba ako nang palihim at nagtago sa likod ng malalaking halaman sa labas ng gate. Sumilip ako mula sa malalaking glass windows ng mansyon. Ang eksenang bumungad sa akin ay parang isang matalim na kutsilyong ibinaon sa aking dibdib at pinilipit nang paulit-ulit.

Sa loob ng malawak na sala, nakita ko ang asawa kong si Marco na mahigpit na nakayakap at humahalik sa labi ni Stella!

At ang mas nakakadurog ng puso? Ang aking inosenteng anak na si Lucas ay masayang nakikipaglaro kay Stella.

“I love you, Mommy Stella,” dinig kong inosenteng sabi ni Lucas habang iniaabot ang isang drawing sa aking sekretarya.

“I love you too, baby,” nakangiting sagot ni Stella. Hinalikan niya sa pisngi si Lucas bago humarap kay Marco. “Babe, hanggang kailan pa ba tayo magtatago? Gusto ko na kayong makasama ni Lucas araw-araw. Ayoko nang maging kabit lang!”

Tumawa si Marco nang nakakainsulto at inakbayan ang kanyang kabit. “Konting tiis na lang, mahal ko. Yung mga ‘bitamina’ na pinapainom ko kay Clara gabi-gabi ay mga malalakas na tranquilizers at nerve-damaging drugs na binili ko sa black market. Unti-unti nang nasisira ang utak niya. Napapansin na nga ng board of directors na palagi siyang tulala at malimutin.”

Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga gamot na ibinibigay ng lalaking pinangakuan ko ng buhay ko ay lason na unti-unting pumapatay sa aking isipan?!

“Next week,” patuloy ni Marco, nakangisi na parang demonyo, “ipapa-declare ko na si Clara na ‘mentally unfit’ sa korte. Dahil asawa niya ako, sa akin mapupunta ang full custody kay Lucas at ang 100% na pamamahala ng bilyun-bilyong kumpanya niya. Ipapasa-admit ko siya sa mental hospital at doon siya mabubulok. Tapos, magpapakasal na tayo at bubuuin natin ang pamilya natin kasama si Lucas.”

Ang Paggising ng Halimaw

Napatakip ako ng bibig upang pigilan ang aking paghikbi. Ang sarili kong asawa, ginagamit ang aking anak at unti-unti akong nilalason para manakaw ang aking yaman!

Sa halip na magwala at sumugod sa loob, pinatay ko ang aking mga luha. Kinuha ko ang aking cellphone at palihim na ni-record ang lahat ng pag-uusap nila sa pamamagitan ng siwang sa bintana. Malinaw na malinaw ang boses at mga mukha nila.

Umuwi ako nang mabilis. Nagpanggap akong tulog na tulog sa kama nang dumating sila Marco at Lucas makalipas ang dalawang oras. Narinig ko pang bumulong si Marco habang nakatingin sa akin, “Matulog ka lang diyan, Clara. Malapit na ang katapusan mo.”

Hindi, Marco. Ang katapusan mo ang malapit na.

Ang Board Meeting at Ang Hatol

Kinabukasan, mayroong isang napakalaking board meeting sa aming kumpanya. Inasahan ni Marco na hindi ako papasok dahil sa epekto ng kanyang “gamot”. Plano na sana niyang mag-take over bilang acting CEO. Nandoon din si Stella, nakaupo bilang tagatala ng meeting, nakangisi at naghihintay sa tagumpay ng kanilang plano.

“Since wala ang asawa ko dahil sa kanyang lumalalang mental condition,” malungkot at madramang panimula ni Marco sa harap ng mga bilyonaryong investors at board members. “Ako na muna ang tatayong Chairman ng—”

BLAAAG!

Bumukas nang malakas ang dalawang malalaking pinto ng boardroom.

Pumasok ako. Nakasuot ng aking pinakamapulang power suit, nakataas ang noo, at ang aking mga mata ay kasing-lamig at kasing-talim ng yelo. Kasunod ko ang aking head of security at tatlong ahente ng National Bureau of Investigation (NBI).

Nalaglag ang panga ni Marco. Namutla si Stella at nabitawan ang kanyang tablet.

“C-Clara?! Babe?!” nanginginig na utal ni Marco. “A-Anong ginagawa mo rito? Diba may sakit ka?!”

Naglakad ako patungo sa kabisera ng mesa. Tiningnan ko ang lahat ng board members at pagkatapos ay bumaling kay Marco.

“Wala akong sakit, Marco. Maliban na lang sa lason na patagong ipinapainom mo sa akin gabi-gabi para nakawin ang kumpanya ko,” malamig at dumadagundong kong anunsyo.

Napasinghap ang mga board members.

“Anong lason?! Nababaliw ka na, Clara! Your Honor, mga kasama, nakikita niyo ba? Nawawala na siya sa sarili!” nagpapanik na sigaw ni Marco, sinusubukang baliktarin ang sitwasyon.

Hindi ako sumagot. Ibinigay ko ang isang flash drive sa aking assistant at ipina-play ito sa malaking projector screen ng boardroom.

Umalingawngaw sa buong kwarto ang video nila ni Stella mula kagabi. Rinig na rinig ang kanilang mga plano, ang paghalik nila, at ang pag-amin ni Marco na binibili niya ang mga ilegal na tranquilizers sa black market para sirain ang utak ko at ipasok ako sa mental hospital.

Ang Pagguho ng mga Taksil

Bumagsak ang nakakabinging katahimikan. Ang mga board members ay nandidiring tumingin kina Marco at Stella.

Si Stella ay tuluyan nang napaluhod sa sahig, umiiyak at nanginginig sa takot. “H-Hindi po totoo ‘yan! M-Marco, gumawa ka ng paraan!”

Si Marco ay tila na-stroke. Nawala ang lahat ng dugo sa mukha niya. “C-Clara… b-babe… I can explain! Edited ‘yan! AI ‘yan!”

“Save your explanations for the judge,” malamig kong hatol. Lumingon ako sa mga ahente ng NBI. “Arrest them both. Para sa mga kasong Frustrated Murder, Illegal Possession of Dangerous Drugs, at Corporate Fraud.”

Lumapit ang mga ahente at walang-awang pinosasan sina Marco at Stella.

“HINDI! Clara, parang awa mo na! Asawa mo ako! Paano na si Lucas?!” humahagulgol at nagwawalang sigaw ni Marco habang pinipilit niyang kumawala sa mga pulis.

Lumapit ako sa kanya, tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa nang walang kahit anong emosyon. “Sana inisip mo si Lucas bago mo ginamit ang inosenteng anak natin para itago ang kalandian at kasakiman mo. Huwag kang mag-alala, Marco, isinumpa ko na hindi mo na kailanman makikita ang anak ko. At ang bahay na inuupahan mo para sa kabit mo? Binili ko na rin kaninang umaga at ipina-demolish ko na ang lahat ng gamit niya sa loob.”

Nagsisigaw sa iyak at nagmamakaawa sina Marco at Stella habang kinakaladkad sila palabas ng gusali sa harap ng lahat ng mga empleyadong nanonood.

Nang matapos ang eskandalo, naupo ako sa aking upuan bilang Chairman. Huminga ako nang malalim at ngumiti sa mga board members na ngayon ay may mas matinding paggalang at takot sa akin.

Minsan, ang mga taong pinakatinatago ang kanilang mga kasinungalingan sa dilim ng gabi ay hindi alam na ang dilim din ang magiging saksi ng kanilang pagbagsak. Inakala niyang kaya niyang lasunin ang utak ko, ngunit ang hindi niya inasahan, binuhay niya ang isang reyna na wawasak sa buong buhay niya.