LIHIM SA LIKOD NG PAGKAMATAY NG AKING INA AT ANG NAKAKAGULAT NA KATOTOHANANG NAGPABAGSAK SA LAHAT NG KASINUNGALINGAN NG PAMILYA VILLANUEVA
BAHAGI 2: LIHIM SA LIKOD NG PAGKAMATAY NG AKING INA AT ANG NAKAKAGULAT NA KATOTOHANANG NAGPABAGSAK SA LAHAT NG KASINUNGALINGAN NG PAMILYA VILLANUEVA
Nakatayo ako sa harap ng monitor ng security camera, habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa aking isipan ang huling pangungusap na isinulat ng aking ina. Labintatlong taon kong pinaniwalaan na ang kanyang pagkamatay ay bunga lamang ng malubhang karamdaman. Ngunit ngayong nakita ko ang lumang litrato, unti-unting gumuho ang lahat ng aking pinanghawakan. Sa labas ng gate, patuloy na kumakatok si Gabriel. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot—ang katotohanang maaaring may kinalaman siya sa pagkamatay ng aking ina, o ang katotohanang labindalawang taon akong natulog sa tabi ng isang lalaking hindi ko pala tunay na kilala.
— Isabella! Huwag mo akong piliting gumawa ng bagay na pagsisisihan nating dalawa! — sigaw ni Gabriel.
Mahigpit kong hinawakan ang cellphone.
— Attorney Rafael, ano ang dapat kong gawin?
— Huwag mong buksan ang gate. Nasa biyahe na ang mga pulis na tinawagan ko. May sapat tayong dahilan upang humiling ng imbestigasyon tungkol sa mga pekeng dokumento. At Isabella, may isa pa akong natuklasan tungkol sa iyong ina.
— Ano iyon?
— Bago siya namatay, nagtatag siya ng isang pribadong trust para protektahan ang ilan sa kanyang mga ari-arian. Hindi ito basta makukuha ng sinumang asawa o kamag-anak mo. May iniwan din siyang liham na nakatakdang ibigay sa iyo kapag may nagtangkang angkinin ang bahay sa Greenhills.
Napatakip ako sa aking bibig.
— Bakit ngayon ko lang ito nalaman?
— Dahil may taong sadyang nagtago ng mga rekord. Pero nakita namin ang orihinal na dokumento sa lumang tanggapan ng kanyang abogado.
Biglang may malakas na kalabog sa gate. Sa monitor, nakita kong sinipa ni Gabriel ang bakal na pinto habang pilit siyang pinipigilan ni Patricia.
— Ate Isabella! Huwag mo nang palakihin ang problema! — sigaw ni Patricia. — Kapag pumayag ka, magiging maayos ang lahat!
Napatawa ako nang mapait.
— Patricia, ang problema ninyo, masyado kayong nasanay na nakukuha ang lahat ng gusto ninyo mula sa akin!
Ilang minuto ang lumipas bago dumating ang mga pulis. Nang makita ni Gabriel ang kanilang sasakyan, agad na nagbago ang kanyang ekspresyon. Ang lalaking kanina lamang ay nagbabanta ay biglang naging mahinahon.
— Nagkaroon lang po kami ng hindi pagkakaunawaan ng asawa ko — paliwanag niya.
Ngunit ipinakita ko sa mga pulis ang mga mensahe, ang kuha ng security camera, at ang impormasyong ibinigay ni Attorney Rafael. Kinuha nila ang aming mga salaysay at pinayuhang huwag munang magkaroon ng direktang pakikipag-ugnayan habang iniimbestigahan ang mga banta at dokumento.
Kinabukasan, nagtungo ako sa opisina ni Attorney Rafael sa Makati. Naroon din si Marielle, ang nars na nagbabala sa akin. May dala siyang impormasyon tungkol sa mga pag-uusap na narinig niya sa ospital.
— Ma'am Isabella, may kailangan po kayong malaman — sabi niya. — Hindi po kasinglala ng sinasabi nila ang kondisyon ni Ma'am Corazon. May sakit talaga siya at kailangan ng gamutan, pero hindi sinabi ng doktor na mamamatay na siya anumang araw.
Nanlaki ang aking mga mata.
— Ibig mong sabihin, sinadya nilang palabasing naghihingalo siya?
— Hindi ko po masasabi kung sino ang nagplano, pero narinig kong sinabi niya kay Sir Gabriel na kailangang matapos ang lahat bago kayo makapagsuri ng mga papeles.
Napapikit ako. Ginamit nila maging ang karamdaman ng sarili nilang ina upang manipulahin ako.
Pagkatapos, inilapag ni Attorney Rafael ang isang lumang sobre sa harap ko.
— Isabella, ito ang liham ng iyong ina.
Nanginginig kong binuksan iyon.
"Anak kong Isabella, kung nababasa mo ito, maaaring dumating na ang araw na may taong magtangkang kunin ang mga bagay na iniwan ko para sa iyo. Patawarin mo ako kung hindi ko agad naipaliwanag ang lahat. May mga taong lumapit sa ating pamilya hindi dahil sa pagmamahal, kundi dahil sa pera. Isa sa kanila si Corazon Villanueva."
Napahinto ako sa pagbabasa.
Nagpatuloy ang liham.
"Noong nagsimula akong magkasakit, humiram sa akin si Corazon ng walong milyong piso para sa negosyo ng kanyang pamilya. Nang singilin ko siya, nagdala siya ng isang binatang nagpakilalang kaibigan ng kanyang anak. Siya si Gabriel. Noon ko lamang nalaman na matagal na nilang pinag-aaralan ang mga ari-arian natin. Natatakot akong baka gamitin nila ang iyong kabaitan kapag wala na ako."
Bumagsak ang mga luha ko sa papel.
May huling pangungusap ang aking ina.
"Isabella, huwag mong hayaang maging dahilan ang pagmamahal upang isuko mo ang iyong dignidad. Ang bahay sa Greenhills ay hindi lamang ari-arian. Iyon ang tahanang binuo ko para lagi kang may mapagbalikan."
Hindi ko na napigilan ang paghikbi.
Sa loob ng maraming taon, inakala kong nagkataon lamang ang pagkakakilala namin ni Gabriel sa isang charity event. Ngunit ayon sa mga lumang tala, nakilala na niya ang aking ina bago pa kami opisyal na nagkita.
— Attorney, ibig bang sabihin, pinakasalan niya ako dahil sa pera?
— Hindi ko masasabi kung ano ang tunay niyang naramdaman. Pero may ebidensiyang nagpapakitang pinagplanuhan ng pamilya niya ang paglapit sa iyo.
Ipinakita niya ang mga lumang email sa pagitan ni Corazon at isang dating accountant ng pamilya. May mga pag-uusap tungkol sa halaga ng bahay, mga bank account, at mga negosyong pag-aari ng aking ina.
May isa pang mahalagang natuklasan.
Ang walong milyong pisong hiniram ni Corazon ay hindi kailanman nabayaran.
At sa halip na bayaran ang utang, gumawa sila ng mga pekeng dokumento upang palabasing regalo iyon ng aking ina.
— Maaari pa ba nating habulin ang perang iyon? — tanong ko.
— Susuriin natin ang mga kasulatan at mga naaangkop na panahon ng paghahabol. Pero ang mas agarang problema ay ang tangkang pagsasangla ng bahay mo. May malinaw tayong ebidensiya ng posibleng pamemeke.
Habang nag-uusap kami, tumawag ang isang empleyado mula sa aking kumpanya.
— Ma'am Isabella, may emergency po. May mga taong nagsasabing kinatawan sila ni Sir Gabriel at sinusubukang kunin ang access sa corporate accounts.
Agad akong tumayo.
— Huwag kayong magbibigay ng anumang access. I-freeze ang lahat ng hindi awtorisadong transaksiyon at ipaalam sa bangko at legal department.
Pagkatapos kong ibaba ang tawag, tumingin ako kay Attorney Rafael.
— Hindi na sila kuntento sa bahay. Gusto nilang kunin pati ang kumpanya ko.
Tumango siya.
— Kaya kailangan nating kumilos nang mabilis.
Sa sumunod na dalawang araw, nakipagtulungan kami sa mga bangko, sa mga awtoridad, at sa mga opisyal na may hawak ng mga rekord ng ari-arian. Nagbigay ako ng mga specimen ng aking tunay na lagda upang maikumpara sa mga dokumentong ginamit sa pekeng transaksiyon.
Samantala, sinubukan akong tawagan ni Gabriel nang mahigit tatlumpung beses.
Hindi ko sinagot kahit isa.
Sa ikatlong araw, nakatanggap ako ng mensahe mula kay Patricia.
"Ate Isabella, kailangan nating mag-usap. Hindi mo alam ang buong katotohanan. May taong mas mapanganib kaysa kay Gabriel."
Akala ko noong una ay isa na naman itong pananakot.
Ngunit may kasunod na larawan.
Ipinakita nito si Corazon na nakikipagkita sa isang lalaking nakasuot ng puting barong sa isang restaurant sa Taguig.
Agad kong nakilala ang lalaki.
Siya si Arturo Salcedo, ang dating business partner ng aking ina.
Ang parehong lalaking biglang nawala matapos mamatay si Mama.
Makalipas ang ilang segundo, tumawag si Patricia.
Sinagot ko ito.
— Ano ang gusto mo?
Nanginginig ang kanyang boses.
— Ate Isabella, hindi ko alam na may kinalaman pala ang lahat ng ito sa pagkamatay ng nanay mo. Akala ko bahay lang ang pinag-uusapan natin.
— At ngayon?
— Ngayon, natatakot na ako. Narinig kong sinabi ni Mama kay Arturo na kapag lumabas ang lumang medical records, matatapos tayong lahat.
Biglang bumilis ang tibok ng aking puso.
— Anong medical records?
Huminga siya nang malalim.
— May isang gabing dinala ang nanay mo sa ospital. Pero bago dumating ang ambulansiya, may ginawa silang hindi nila kailanman gustong malaman mo.
Hindi ako nakapagsalita.
— Ate Isabella, may hawak akong lumang video. Nasa akin ang kopya. Pero kailangan mo akong protektahan.
— Nasaan ka ngayon?
— Sa parking lot ng ospital. Papunta na rito si Gabriel. Ate, pakiusap, bilisan mo!
Biglang may narinig akong malakas na sigawan sa kabilang linya.
Pagkatapos ay isang kalabog.
At bago tuluyang maputol ang tawag, narinig ko ang tinig ni Gabriel.
— Patricia! Ibigay mo sa akin ang cellphone na iyan!
Napatayo ako habang hawak ang telepono.
Sa sandaling iyon, alam kong hindi na lamang ari-arian ang ipinaglalaban ko.
Ang katotohanan tungkol sa huling gabi ng buhay ng aking ina ay nasa kamay ng isang taong maaaring mapahamak anumang sandali.