Habang Akala Nila Na Seremonya ng Paglipat ng Pamamahala ang Magaganap, Unti-Unting Bumigat ang Hangin Nang Isa-Isang Mabunyag ang Hindi Nila Kayang Itanggi
Bahagi 2: Habang Akala Nila Na Seremonya ng Paglipat ng Pamamahala ang Magaganap, Unti-Unting Bumigat ang Hangin Nang Isa-Isang Mabunyag ang Hindi Nila Kayang Itanggi
Halos mapuno ang maliit na panaderya bago mag-alas nuwebe ng umaga.
Naroon ang mga empleyadong halos limang taon nang kasama namin.
Dumating din ang ilang matagal nang supplier ng harina, mantikilya at asukal. May ilan pang regular na customer na inimbitahan ni Lorna para raw “masaksihan ang bagong simula” ng negosyo.
Abalang-abala si Lorna sa pagbati sa mga bisita.
Si Dante naman ay nakasuot ng bagong polo na may burdang logo ng Villanueva’s Heritage Bakes. Halatang handang-handa na siyang ipakilala ang sarili bilang bagong namamahala.
Ako lang ang tahimik.
Nasa pinakadulong mesa ako, may hawak na tasa ng kape.
Minsan-minsan ay lumalapit ang mga empleyado.
“Ma’am Maya… okay lang po ba talaga kayo?”
Ngumingiti lang ako.
“Oo.”
Hindi nila alam, matagal ko nang hinihintay ang araw na ito.
Makalipas ang ilang minuto, tumayo si Lorna sa harap.
“Maraming salamat sa inyong pagpunta.”
“Pamilya ang negosyo. At panahon na para magkaroon ito ng bagong direksiyon.”
Nagpalakpakan ang ilang kamag-anak nilang inimbitahan.
Napansin kong ngumiti pa si Dante habang papalapit sa maliit na entablado.
“Hindi naging madali ang mga nakaraang buwan,” sabi niya. “Pero bilang panganay sa pamilya, responsibilidad kong ipagpatuloy ang sinimulan ng kapatid ko.”
May ilan na tumango.
Hindi dahil naniniwala sila.
Kundi dahil wala pa silang alam.
Biglang bumukas ang pinto.
Pumasok ang dalawang opisyal mula sa Business Permits and Licensing Office.
Tumahimik ang lahat.
Kasunod nila ang branch manager ng bangko kung saan nakarehistro ang business account.
At sa pinakahuli…
Si Attorney Salazar.
May dala siyang makapal na asul na folder.
Napansin kong biglang nagkatinginan sina Dante at Lorna.
Ngumiti si Lorna.
“Attorney? Hindi ko alam na inimbitahan kayo.”
Ako ang sumagot.
“Ako ang nag-imbita.”
Lumapit si Attorney Salazar at mahinahong nakipagkamay sa akin.
“Handa na ba tayo, Mrs. Maya?”
Tumango ako.
“Handa na.”
Kitang-kita kong nagsimulang kabahan si Dante.
“Anong ibig sabihin nito?” tanong niya.
Hindi ko siya sinagot.
Sa halip, hinarap ko ang lahat.
“Maraming salamat sa pagpunta.”
“Akala ng karamihan, turnover ng negosyo ang dahilan kung bakit tayo narito.”
Huminto ako sandali.
“Pero bago magkaroon ng anumang turnover, kailangan munang tiyakin kung sino ang may karapatang maglipat ng negosyo.”
Tahimik ang buong panaderya.
Binuksan ni Attorney Salazar ang folder.
Isa-isang inilapag sa mesa ang mga dokumento.
Business registration.
Mayor’s permit.
Tax registration.
Trademark certificate.
Supplier agreements.
Lahat ay iisang pangalan lang ang nakasulat.
Maya Santos.
Nagbago ang ekspresyon ni Lorna.
“Sandali…”
Hinablot niya ang isang kopya.
Paulit-ulit niyang binasa.
“Hindi maaari…”
Mahinahon kong sinabi,
“Simula pa noong itinayo namin ni Carlo ang panaderya, ako ang rehistradong may-ari ng negosyo.”
“Hindi kailanman nailipat sa ibang tao.”
“Hindi rin ito pag-aari ng buong pamilya.”
Namutla si Dante.
“Pero… kami ang nagpapatakbo nitong mga nakaraang linggo.”
“Oo,” sagot ko.
“Habang pinapayagan ko kayong isipin na maaari ninyo itong angkinin.”
Napahawak si Lorna sa mesa.
“Niloloko mo kami.”
Umiling ako.
“Hindi.”
“Kayo ang gumawa ng sarili ninyong kuwento.”
Tumayo ang branch manager ng bangko.
“May kailangan din po kaming ipabatid.”
Lalong tumahimik ang lahat.
“Apat na araw na ang nakalipas, may nagtangkang baguhin ang authorized signatory ng business account.”
Napatingin ang lahat kina Dante.
“Tinanggihan po iyon.”
“Dahil ang tanging may legal na karapatan ay si Mrs. Maya Santos.”
Parang nawalan ng hangin ang silid.
Hindi pa roon natapos.
Tumayo rin ang isa sa pinakamalaki naming supplier.
“Mr. Dante, humingi po kayo sa amin ng panibagong kontrata.”
“Tumanggi kami dahil gusto naming kumpirmahin muna kay Ma’am Maya.”
Dahan-dahang inilabas niya ang isang sobre.
“Nasa amin pa ang kontratang ipinapapirma ninyo.”
Tinanggap iyon ni Attorney Salazar.
Binasa niya ang laman.
Pagkatapos ay marahang isinara ang folder.
“Kung naipasa ang kontratang ito, maling representasyon ang tawag dito.”
“At maaari itong magkaroon ng legal na pananagutan.”
Biglang namutla si Lorna.
Ngayon lang niya naunawaan.
Hindi simpleng usapin ng pamilya ang pinasok nila.
Negosyo.
Batas.
At mga dokumentong hindi kayang palitan ng lakas ng loob.
Tumingin si Dante sa akin.
Ngayon lang siya nagsalita nang mahina.
“Maya… puwede naman nating pag-usapan ito.”
Ngumiti ako.
“Akala ko ba noong isang linggo, wala na akong lugar dito?”
Walang nakasagot.
Tumingin ako sa mga empleyado.
“May isa pa akong iaanunsiyo.”
Halos lahat ay napaharap sa akin.
“Kaninang umaga, may pumirma na ng kasunduan.”
“Simula sa susunod na buwan…”
Bahagya akong huminto.
“…magbubukas tayo ng ikalawang sangay.”
Nagulat ang lahat.
Pero ang mas ikinagulat nila ay ang sumunod kong sinabi.
“At ang mamamahala roon ay si Tess.”
Napaluha ang matagal kong cashier.
Samantalang sina Dante at Lorna…
Parang ngayon lang nila naisip na habang abala silang agawin ang panaderya…
May mas malaki pala akong plano.
At iyon ang planong hindi na nila kailanman masasamahan.
Itutuloy sa Bahagi 3.