ANG NAWAWALANG ANAK NG BILYONARYO AY NATAGPUANG NAGHUHUGAS NG PINGGAN SA KANILANG SARILING RESTAURANT — NANG SAMPALIN SIYA NG MANAGER, DUMATING ANG AMA AT NAGYELO ANG BUONG KUSINA

ANG PRINSESA NG KUSINA

Si Maya ay 25 anyos. Wala siyang alaala ng kanyang pagkabata. Ang alam lang niya, lumaki siya sa ampunan matapos siyang makita sa kalsada noong limang taong gulang siya.

Para mabuhay, nagtrabaho siya bilang Dishwasher sa “Casa de Lorenzo”, ang pinakasikat at pinakamahal na restaurant sa lungsod.

Mabigat ang trabaho. Laging basa ang kamay ni Maya, laging masakit ang likod. Pero mas masakit ang trato sa kanya ng Manager na si Mr. Perez.

Si Mr. Perez ay malupit. Lagi niyang sinisigawan si Maya.

“Bilisan mo dyan!” sigaw ni Perez. “Ang bagal-bagal mo! Hampaslupa ka na nga, tamad ka pa!”

Tahimik lang si Maya. Tinitiis niya ang lahat dahil kailangan niya ng sweldo.

Ang hindi alam ni Maya, at hindi alam ni Mr. Perez… ang Casa de Lorenzo ay pag-aari ng tunay na ama ni Maya.

ANG PAGDALAW NG CHAIRMAN

Isang araw, nagkagulo ang staff. Darating daw ang Owner at Chairman para mag-inspeksyon.

Si Don Lorenzo, ang bilyonaryong may-ari, ay kilalang malungkot na tao. Dalawampung taon na ang nakakaraan, nadukot ang kanyang kaisa-isang anak na si Angelica habang naglalaro sa parke. Hindi na ito nakita muli.

Bawat taon, nagbubukas siya ng bagong restaurant sa pag-asang baka sakaling mapadpad doon ang anak niya.

“Ayusin niyo ang kusina!” utos ni Mr. Perez. “Ayokong makita ni Don Lorenzo na may dumi!”

Sa pagmamadali, natabig ni Maya ang isang stack ng mamahaling platito.

CRASH!

Nabagsak ang mga ito at nabasag.

ANG KALUPITAN

Tumigil ang ikot ng mundo ni Maya.

Namula sa galit si Mr. Perez.

“Tanga!” sigaw ng Manager.

Hinablot ni Perez ang braso ni Maya at kinaladkad siya sa gitna ng kusina.

“Alam mo ba kung magkano ‘yan?! Isang buwang sweldo mo ‘yan! Wala kang kwenta!”

Sa sobrang galit, sinampal ni Mr. Perez si Maya nang malakas.

PAAAK!

Napaupo si Maya sa sahig. Tumulo ang dugo sa labi niya. Umiyak siya habang hawak ang kanyang pisngi.

“Layuan mo ako! Sisante ka na!” akmang sisipain pa sana ni Perez si Maya.

Biglang bumukas ang pinto ng kusina.

“ANONG NANGYAYARI DITO?!“

Isang boses na parang kulog ang umalingawngaw.

Pumasok si Don Lorenzo, kasama ang kanyang mga bodyguard. Nakita niya ang manager na nananakit ng isang babaeng nakaupo sa sahig.

ANG TANDA SA BRASO

Namutla si Mr. Perez. “S-Sir Lorenzo! Pasensya na po! Dinidisiplina ko lang po itong tangang dishwasher! Nambasag po ng plato!”

Hindi pinansin ni Don Lorenzo ang manager. Nakatingin siya sa babaeng umiiyak sa sahig. May naramdaman siyang kakaiba sa puso niya.

Lumapit si Don Lorenzo para tulungang tumayo si Maya.

“Hija, ayos ka lang ba?” tanong ng Don.

Inabot ni Don Lorenzo ang kamay ni Maya.

Nang mahawakan niya ang braso ni Maya, natigilan siya.

Dahil sa paghuhugas ng pinggan, naka-taas ang manggas ng damit ni Maya.

Sa kanang pulso ni Maya… may isang Birthmark na hugis Strawberry.

Nanlaki ang mata ni Don Lorenzo. Nanginginig ang kamay niya. Ito ang exactong birthmark ng nawawala niyang anak na si Angelica.

“A-Angelica?” bulong ng Don.

Tumingala si Maya. Nang magtama ang mata nila ni Don Lorenzo, biglang sumakit ang ulo ni Maya. Bumalik ang mga pira-pirasong alaala.

Isang parke… isang ice cream… at isang tatay na tumatawag sa kanya ng “My Little Strawberry.”

“P-Papa?” naiyak na sabi ni Maya.

ANG REBELASYON

Napahagulgol si Don Lorenzo. Niyakap niya si Maya nang mahigpit, walang pakialam kung marumi ang apron nito.

“Anak ko! Diyos ko, anak ko! Buhay ka!”

Nagulat ang lahat ng staff sa kusina. Nalaglag ang panga ni Mr. Perez.

Ang dishwasher na sinampal at inalipusta niya… ay ang Anak ng May-ari?! Ang nawawalang tagapagmana?!

Kumalas si Don Lorenzo sa yakap at humarap kay Mr. Perez. Ang luha sa mata ng ama ay napalitan ng apoy ng galit.

“Perez,” tawag ni Don Lorenzo.

“S-Sir… Boss… H-Hindi ko po alam…” nanginginig na si Perez. Halos umihi na siya sa pantalon.

“Sinaktan mo ang anak ko,” madiin na sabi ni Don Lorenzo. “Sa loob ng sarili kong restaurant, sinaktan mo ang prinsesa ko.”

“Sir, parang awa niyo na po! Nagkamali lang po ako!”

“Guard!” sigaw ni Don Lorenzo. “Dalhin ang hayop na ito sa presinto! Ipakulong siya sa kasong Physical Injury at Child Abuse (dahil tinuring niyang anak ang empleyado). At siguraduhin niyong wala nang tatanggap sa kanya sa kahit saang trabaho!”

Kinaladkad ng mga guard si Perez habang nagmamakaawa.

Humarap si Don Lorenzo sa anak niya. Pinunasan niya ang dugo sa labi ni Maya gamit ang kanyang mamahaling panyo.

“Wala nang mananakit sa’yo, Angelica,” sabi ng ama. “Umuwi na tayo.”

“Opo, Papa,” sagot ni Maya.

Sa araw na iyon, tinanggal ni Maya ang kanyang apron. Hindi na siya naghugas ng pinggan muli.

Mula sa likod ng kusina, lumabas siya bilang si Angelica de Lorenzo, ang tagapagmana ng bilyong pisong imperyo. At ang restaurant na dating saksi sa kanyang paghihirap ay naging simbolo ng kanilang muling pagtatagpo.