Sa gitna ng tumitinding tensyon sa pulitika at sunud-sunod na rebelasyon ng katiwalian, isang malakas na pwersa mula sa labas ng bansa ang tila naging mitsa ng panibagong pag-asa para sa mga tagasuporta ni dating Pangulong Rodrigo Duterte.

Ang usapin ay hindi na lamang lokal; umabot na ito sa bulwagan ng United Nations (UN) kung saan ang bansang Japan, sa pamamagitan ng isang Career Support Association, ay opisyal na nagpahayag ng pagkondena sa nararanasang “political persecution” ng dating lider ng bansa.

Ang panawagang ito ay dumating sa panahong ang Pilipinas ay nababalot ng mga alegasyon ng bilyon-bilyong pisong korapsyon na direktang itinuturo sa kasalukuyang administrasyon.

Mula sa mga testimonya ng mga dating miyembro ng Philippine Marines hanggang sa mga legal na opinyon mula sa ibang bansa, unt-unting nabubuo ang isang larawan ng gobyernong mas inuuna ang pansariling interes kaysa sa kapakanan ng mamamayan.

Ang Sigaw ng Japan sa United Nations

Isang madamdamin at matapang na pahayag ang ipinarating ng isang Japanese speaker sa UN, na nagbibigay-diin sa “grave injustice” o matinding kawalan ng katarungan laban kay Duterte.

Ayon sa pahayag, ang 80-taong-gulang na dating pangulo ay biktima ng ilegal na paglilipat mula sa kanyang tinubuang lupa patungo sa ICC sa The Hague nang walang sapat na “due process.” Binigyang-diin ng grupo na ang hakbang na ito ay isang direktang paglabag sa pambansang soberanya ng Pilipinas.

“Si Duterte ay matapang na nakipaglaban sa ilegal na droga upang protektahan ang milyun-milyon, ngunit ngayon ay pinagdurusahan ang isang mahabang pre-trial detention na walang basehan,” anang kinatawan ng Japan.

Ang pagkilalang ito sa Japan bilang isang bayani at disiplinadong lider ay kabaligtaran ng paglalarawan sa kasalukuyang liderato sa Pilipinas, na binatikos dahil sa kawalan ng direksyon at diumano’y pagkakasangkot sa masasamang bisyo at maling pamamalakad.

Ang Misteryo ng mga ‘Maleta’ at ang Pagkakasangkot ng mga Senador

Hindi lamang ang isyu ng ICC ang nagpapakulo sa damdamin ng publiko. Kamakailan ay lumabas ang mga testimonya mula sa mga ex-Marines na nagsilbing “delivery men” diumano ng mga maleta na naglalaman ng malalaking halaga ng pera. Ayon sa mga ulat, ang mga maletang ito ay inihatid sa opisina ng ilang matataas na opisyal, kabilang ang ilang sikat na pangalan sa Senado.

Isang testigo ang direktang nagbanggit na siya mismo ang naghatid ng dalawang maleta sa isang opisina sa Baclaran. Ang nakapagtataka sa marami ay ang tila pag-iwas ng ilang mambabatas na magsagawa ng malalim na imbestigasyon.

Sa halip na hanapin ang katotohanan, tila mas abala ang mga ahensya ng gobyerno tulad ng NBI at ang Ombudsman sa pag-usig sa mga whistleblower sa halip na sa mga akusado. Ang paggamit sa terminong “sub judice” upang patahimikin ang mga diskusyon ay nakikita ng marami bilang isang taktika para pagtakpan ang katotohanan.

Ang Kontrast ng Dalawang Administrasyon

Sa isang eksklusibong panayam kay Atty. Harry Roque, na kasalukuyang humihingi ng asylum sa Europa dahil sa panggigipit ng kasalukuyang gobyerno, idineklara niya ang malaking pagkakaiba ng pamumuno ni Duterte at ng kasalukuyang administrasyon.

Pinuri ni Roque ang mabilis na aksyon ni Duterte noong panahon ng pandemya—ang pagpapauwi sa mga OFW at ang pagtiyak na ang bawat pisong inutang ng bansa ay napunta sa ayuda at bakuna.

Sa kabilang banda, kinuwestiyon ni Roque ang halos kaparehong laki ng utang na kinuha ng kasalukuyang administrasyon sa loob lamang ng maikling panahon kahit wala namang pandaigdigang krisis. “Saan napunta ang pera?” ito ang tanong na naglalaro sa isipan ng madla.

May mga alegasyon na umaabot sa 805 bilyong piso ang ipinamahagi sa mga kongresista at senador upang makuha ang kanilang suporta, habang ang taumbayan ay patuloy na naghihirap sa mataas na presyo ng bilihin.

Ang Panggigipit sa mga Whistleblower

Nakababahala ang ulat na ang mga taong naglakas-loob na ilantad ang katiwalian ay sila pang nahaharap sa mga kaso at pagbabanta. Ang mga ex-Marines na nagmalasakit sa bayan ay biktima na ngayon ng intimidasyon. Ayon sa mga tagapagsalita, ito ay isang malinaw na “betrayal of public trust” mula sa mga ahensyang dapat sana ay nagtatanggol sa katarungan.

Habang ang ibang bansa tulad ng Japan ay nakahandang tumayo para sa dignidad ng isang dating lider na nanindigan para sa kanyang bayan, ang sarili nating mga institusyon ay tila nagiging kagamitan sa pulitika. Ang mga global rally at protesta na nagaganap sa iba’t ibang panig ng mundo ay patunay lamang na ang mata ng internasyonal na komunidad ay nakatuon sa Pilipinas.

Isang Panawagan sa Pagkakaisa

Ang artikulong ito ay nagsisilbing paalala na ang katarungan ay hindi dapat maging sandata laban sa mga kalaban sa pulitika. Kung ang Japan at iba pang bansa ay nakikita ang halaga ng paninindigan ni Duterte laban sa korapsyon at droga, nararapat lamang na ang mga Pilipino ay maging mapagmatyag din.

Ang hinaharap ng bansa ay nakasalalay sa ating kakayahang kilalanin ang katotohanan sa gitna ng mga kasinungalingan. Habang papalapit ang mga susunod na kabanata sa ating kasaysayan, ang tanong na nananatili ay: Mananatili ba tayong tahimik habang ang ating soberanya at yaman ay unt-unting nauubos, o tayo ay tatayo kasama ang mga bansang naniniwala sa tunay na hustisya?