Pero pagbukas ng pinto…

“SURPRISE!!!”

Nanlaki ang mata ni Dante.

Sa gitna ng napakalawak na Dining Hall, may mahabang mesa na puno ng pagkain. Lechon, Hamon, Spaghetti, Fried Chicken, at marami pang iba.

At nakaupo sa mesa… ang asawa niyang si Sheila at ang tatlo niyang anak! Nakabihis sila ng maganda at masayang-masaya.

“Papa!!!” takbo ng mga anak niya.

Nabitawan ni Dante ang helmet niya. “M-Ma? Mga anak? Anong ginagawa niyo dito?!”

Lumapit si Sir Gabby at tinapik ang balikat ni Dante. Ngumiti ito—wala na ang seryosong mukha kanina.

“Kuya Dante, huwag ka nang umiyak. Kasabwat ko ang misis mo.”

Paliwanag ni Sir Gabby:

“Naaalala mo ba noong isang buwan? May naiwan akong envelope sa motor mo noong nag-book ako? May laman ‘yung P50,000. Pambayad ko ‘yun sa ospital ng Nanay ko.”

Natulala si Dante. “Opo Sir… hinabol ko po kayo para isauli ‘yun.”

“Oo,” sagot ni Sir Gabby. “Pwede mo sanang itakbo ‘yun. Pwede mong angkinin. Pero sinauli mo. Dahil sa katapatan mo, naoperahan ang Nanay ko at gumaling siya.”

Tinuro ni Sir Gabby ang pamilya ni Dante.

“Kaya ngayong Pasko, ako naman ang babawi. Sinundo ko sila kanina pa gamit ang van ko. Binilhan ko sila ng damit. At itong Noche Buena na ‘to? Para sa inyo ‘to.”

Napaluhod si Dante sa sahig. Humagulgol siya nang malakas.

“Sir… salamat po… akala ko po malungkot ang Pasko namin… akala ko po hanggang tinapay lang kami…”

“Tumayo ka dyan, Pare,” itinayo siya ni Sir Gabby. “Kayo ang VIP ko ngayong gabi. Kainan na! 12:00 AM na oh! Merry Christmas!”

Niyakap ni Dante ang asawa at mga anak niya.

Sa gabing iyon, sa loob ng isang mansyon, hindi delivery rider ang turing kay Dante, kundi isang Dangal ng Tahanan—isang amang tapat na pinarangalan ng tadhana sa paraang hindi niya inaasahan.