Sa Loob ng Pagdinig, Unti-Unting Lumabas ang Mga Katotohanang Walang Sinuman ang Inaasahan, At Doon Nagsimulang Magbago ang Takbo ng Lahat
BAHAGI 4 — Sa Loob ng Pagdinig, Unti-Unting Lumabas ang Mga Katotohanang Walang Sinuman ang Inaasahan, At Doon Nagsimulang Magbago ang Takbo ng Lahat
Tahimik ang conference room ng San Isidro Medical Center.
Hindi tulad ng inaasahan ko, wala roong sigawan.
Wala ring pagbabanta.
Nasa isang mahabang mesa ang kinatawan ng Human Resources, Legal Office, Nursing Service at Quality Assurance.
Sa kabilang panig ay nakaupo sina Deputy Director Gonzales, Sir Renato, ang mag-asawang Villarama, at ang kanilang abogado.
Ako naman ay nakaupo sa dulo ng mesa kasama ang kinatawan mula sa Employee Relations Office.
Bago nagsimula ang pagdinig, malinaw na sinabi ng tagapangulo ng komite.
— Ang layunin ng pagdinig na ito ay alamin ang buong pangyayari. Walang sinuman ang dapat magsalita nang walang batayan.
Tumango ang lahat.
Ito ang unang pagkakataon mula nang mangyari ang lahat na naramdaman kong may taong handang makinig.
Unang nagsalita ang ama ni Enzo.
Inulit niya ang mga nakasaad sa reklamo.
Ayon sa kanya, matagal daw hinanap ang ugat ng anak nila.
Hindi raw naipaliwanag nang maayos ang procedure.
At pakiramdam daw nila ay hindi naging maingat ang paghawak sa bata.
Tahimik akong nakinig.
Hindi ako sumingit.
Pagkatapos niyang magsalita, ako naman ang binigyan ng pagkakataon.
Dahan-dahan kong ikinuwento ang buong pangyayari.
Mula sa pagtawag sa akin ng Pediatric Ward.
Hanggang sa paghingi ng pahintulot sa supervisor.
Pati ang aktuwal na proseso ng pagkuha ng dugo.
Hindi ako nagdagdag.
Hindi rin ako nagbawas.
Pagkatapos kong magsalita, tumayo si Nurse Lorna.
Bahagyang nanginginig ang kamay niya.
— Nandoon po ako sa buong procedure.
Lumingon ang lahat sa kanya.
— Totoo pong mahirap hanapan ng ugat si Enzo. Kaya kami humingi ng tulong kay Sir Mateo.
Naglabas siya ng kopya ng nursing notes.
— Nakasaad din po rito na naipaliwanag sa pamilya ang magiging procedure bago isinagawa ang blood extraction.
Tahimik na isinulat ng committee ang bawat detalye.
Sumunod na tumayo si Dr. Andrea Cruz.
Inilapag niya ang personal case notes na lagi niyang dala.
— Ito po ang isinulat ko kaagad pagkatapos ng procedure.
Binasa niya ang huling bahagi.
— “Successful extraction. Single attempt. Patient remained stable.”
Napatingin ang committee sa official medical record.
May isang pahina roon na tila kulang.
Isa sa mga miyembro ng Quality Assurance ang nagsalita.
— Mukhang hindi pareho ang laman ng archived copy at ng working copy.
Hindi siya nagbigay ng konklusyon.
Pero sapat na iyon upang maging mas maingat ang lahat.
Humingi ng pahintulot ang Legal Office upang suriin ang mga electronic record.
Habang ginagawa iyon, tahimik lamang ang silid.
Makalipas ang ilang minuto, nagsalita ang IT officer na ipinatawag ng komite.
— May history po ng revision ang file.
Nagkatinginan ang lahat.
— Hindi po nabura ang dokumento. May na-update lamang na bersyon pagkatapos ma-save ang orihinal.
— Makikita ba kung sino ang nag-edit?
Tumango ang IT officer.
— Opo. Naka-log po ang user account na ginamit.
Hindi muna niya binanggit ang pangalan.
Sa halip, ibinigay niya ang printed audit log sa committee.
Habang binabasa iyon ng mga opisyal, napansin kong unti-unting nagiging seryoso ang mukha ni Deputy Director Gonzales.
Samantala, ang ama ni Enzo ay tila naguguluhan na rin.
Ilang sandali pa ay nagsalita siya.
— Sandali lang… ang alam ko, complaint lang ang pinirmahan namin.
Lumingon sa kanya ang asawa niya.
— Hindi ba sinabi nilang standard process lang iyon?
Napansin kong tila may hindi sila alam sa kabuuang nangyari.
Maingat na nagtanong ang committee.
— May nagbigay po ba sa inyo ng draft bago ninyo pinirmahan ang reklamo?
Nag-isip ang lalaki.
Pagkaraan ng ilang segundo ay tumango siya.
— May staff po mula sa administration na nagsabing sila na raw ang maghahanda ng report para hindi na kami mahirapan.
Nagkaroon ng maikling katahimikan.
Hindi ito nangangahulugang may masamang intensyon ang sinuman.
Ngunit malinaw na kailangan pang alamin kung paano nabuo ang reklamo at bakit nagkaroon ng pagkakaiba sa ilang detalye.
Pagkatapos ng mahigit dalawang oras na pagdinig, nagsalita ang chairperson.
— Hindi pa tayo maglalabas ng pinal na desisyon.
— Magkakaroon tayo ng independent review sa lahat ng dokumento, electronic logs, at witness statements.
— Habang hindi pa natatapos ang review, pansamantalang ititigil ang lahat ng disciplinary action laban kay Mr. Mateo Salazar.
Hindi ko namalayang nakahinga ako nang malalim.
Hindi pa ako tuluyang nalilinis.
Pero kahit paano, may nakinig na rin sa panig ko.
Paglabas ko ng conference room, biglang lumapit sa akin ang ama ni Enzo.
Hindi na siya kasing tapang ng una naming pagkikita.
Sandali siyang tumahimik bago nagsalita.
— Mateo…
Ngayon lang niya ako tinawag sa pangalan.
— Kung may bahagi kaming hindi lubos na naunawaan noon… gusto kong malaman muna ang buong katotohanan bago ako magsalita ulit.
Tumango lang ako.
— Iyon lang din ang gusto ko, Sir.
Nagkamayan kami.
Hindi pa iyon pagkakaayos.
Pero isa na iyong magandang simula.
Habang naglalakad ako palabas ng gusali, tumunog ang cellphone ko.
Mensahe mula kay Ma’am Celia.
“Mateo, may natuklasan pa ang IT. Hindi lang pala isang file ang nabago. May nakita silang mas mahalagang log. Mas mabuting magkita tayo bukas.”
Napangiti ako nang bahagya.
Sa unang pagkakataon matapos ang ilang araw ng pag-aalala, naramdaman kong papalapit na ang katotohanan.
At marahil…
Hindi na rin kalayuan ang araw na maibabalik ko ang pangalan at tiwalang matagal kong iningatan.
(Itutuloy sa BAHAGI 5….)