May be an image of one or more people

ISANG VLOGGER ANG NAGHAMON SA HULING MANGKUKULAM NG SIQUIJOR UPANG PATUNAYAN NA PEKE ANG AGIMAT AT SUMPA NITO NGUNIT NANG MAGISING SIYA MATAPOS ANG TATLONG ARAW NA MATINDING LAGNAT AY NAPALUHOD SIYA SA IYAK DAHIL SA “LASON” NA IPINAINOM SA KANYA

Mainit ang sikat ng araw sa Isla ng Siquijor, pero mas mainit ang “content” na ginagawa ni Rico “The Mythbuster.” Siya ang pinakasikat na vlogger sa Pilipinas na ang trabaho ay sirain ang paniniwala sa mga aswang, multo, at kulam. Milyon-milyon ang followers niya. Ang target niya ngayon: si Lola Amparo, ang tinaguriang “Huling Mambabarang” ng bundok Bandilaan.

“What’s up, mga Ka-Buster!” sigaw ni Rico sa kanyang GoPro habang naglalakad sa gubat. “Ngayon, papasukin natin ang kubo ng matandang ‘to. Sabi nila, kapag tinignan mo daw siya sa mata, mamamatay ka. Fake news! Papatunayan ko sa inyo na scammer lang siya na nambibiktima ng mga turista!”

Pagdating niya sa kubo, nakita niya ang mga babala: BAWAL PUMASOK. NAKAKAMATAY. May mga bungo ng hayop at itim na kandila sa paligid. Para kay Rico, props lang ang mga ito.

“Tao po! Lola Amparo!” tawag ni Rico.

Lumabas ang isang matandang babae. Kuba, puti ang buhok, at nakakatakot ang tingin.

“Umalis ka dito,” paos na utos ni Lola Amparo. “May dala kang salot.”

Tumawa si Rico. “Salot? Naligo po ako, Lola! Huwag niyo akong daanin sa drama. I-barang niyo nga ako! Sige nga! I-livestream natin!”

Lumapit si Rico at itinutok ang camera sa mukha ng matanda. Sa inis ni Lola Amparo, kumuha ito ng isang dakot na itim na pulbos mula sa kanyang bulsa at isinaboy sa mukha ni Rico.

“Aray! Ang hapdi!” sigaw ni Rico. Nabitawan niya ang camera. Nahilo siya. Namula ang buong katawan niya at bigla siyang nilagnat nang matindi. “Lason! Nilason ako! Tulong!”

Bago siya mawalan ng malay, narinig niya ang boses ni Lola Amparo. “Ikulong ‘yan sa silong. Walang lalabas. Walang papasok.”

Nagising si Rico matapos ang tatlong araw. Nasa loob siya ng isang madilim na kwarto na puno ng usok ng insenso. Masakit ang katawan niya, pero wala na ang lagnat.

“Gising ka na,” sabi ni Lola Amparo habang naglalapag ng mapait na tsaa.

“Papatayin kita!” sigaw ni Rico, kahit mahina pa. “Idedemanda kita! Kinidnap mo ako! Ginorlait mo ako!”

“Inumin mo ‘yan,” utos ng matanda. “Para labasan ka ng pawis.”

Biglang bumukas ang pinto ng kubo. Pumasok ang liwanag. At kasabay nito, pumasok ang isang grupo ng mga naka-Hazmat suit na may dalang mga kagamitan ng DOH (Department of Health).

Page: SAY – Story Around You | Original story

Nagulat si Rico. “DOH? Sir! Tulungan niyo ako! Hinostage ako ng witch na ‘to! Sinumpa niya ako!”

Tinanggal ng head ng team ang kanyang maskara. Si Dr. Cruz, ang Municipal Health Officer.

“Rico,” seryosong sabi ng doktor. “Hindi ka kinidnap. Naka-quarantine ka.”

“Ano?”

“Bago ka pumunta dito sa Siquijor, galing ka sa isang party sa Manila, hindi ba?” tanong ng doktor. “Yung party na ‘yun ang ground zero ng isang bagong strain ng deadly virus na H5N1-Beta. Lahat ng kasama mo sa party na ‘yun, Rico… patay na. Ikaw na lang ang buhay.”

Nanlaki ang mata ni Rico. “P-patay na?”

“Ikaw ang carrier,” paliwanag ni Dr. Cruz. “Dala mo ang virus dito. Kung nakahalubilo ka pa ng ibang tao sa bayan, o kung nakabalik ka sa resort, uubusin mo ang buong populasyon ng Siquijor sa loob ng isang linggo dahil wala kaming ospital na kayang gumatot niyan.”

Tumingin ang doktor kay Lola Amparo. “Buti na lang, na-detect agad ni Dra. Amparo.”

“Dra. Amparo?” nalilitong tanong ni Rico.

Ngumiti nang mapait ang “mambabarang.” Kinuha ni Lola Amparo ang isang lumang diploma na nakasabit sa likod ng pinto na hindi napansin ni Rico kanina.

Amparo De Los Reyes, MD. Specialization: Epidemiology and Infectious Diseases. Harvard Medical School, 1975.

“Hindi ako mambabarang, iho,” sabi ni Lola Amparo sa malinaw at edukadong Tagalog/English. “Isa akong retiradong doktor. Pinili kong tumira dito sa bundok para pag-aralan ang mga endemic herbs ng Siquijor. Nung nakita kita, nakita ko ang symptoms sa mata at balat mo na hindi nakikita ng ordinaryong tao—ang cyanosis at petechiae. Alam kong may dala kang sakit.”

“Yung… yung pulbos?” tanong ni Rico.

“Dried Tawa-tawa at Lagundi extract, mixed with sulfur,” sagot ni Lola. “It induced extreme heat to force your body to create antibodies immediately. ‘Yun ang ‘sumpa’ na naramdaman mo. Sinadya kong patulugin ka para hindi ka makahawa. Kung pinabayaan kitang mag-vlog, ikaw ang magiging grim reaper ng islang ito.”

Napaluhod si Rico. Ang “fake news” na matanda, ang “scammer” na hinihiya niya sa milyon-milyon niyang followers, ay isang world-class expert na nagligtas hindi lang sa buhay niya, kundi sa buhay ng libo-libong inosenteng residente.

Umiyak si Rico at niyakap ang tuhod ni Lola Amparo. “Sorry po, Doc… Sorry po, Lola… Ang tanga ko po.”

Hinaplos ni Lola Amparo ang ulo niya. “Huwag kang mag-alala. Ang virus, nagagamot. Pero ang kayabangan, iho, walang herbal dyan. Ikaw lang ang makakagamot niyan sa sarili mo.”

Nang makabalik si Rico sa Manila, binura niya ang lahat ng videos niya na naninira ng kultura. Sa halip, gumawa siya ng documentary tungkol sa “The Doctor on the Mountain,” ang tunay na bayani ng Siquijor na gumagamit ng siyensya sa anyo ng “mahika” para protektahan ang kanyang bayan.