Sa gitna ng tumitinding tensyong politikal at lumalalang krisis pang-ekonomiya sa Pilipinas, isang hindi inaasahang boses ang umalingawngaw sa bulwagan ng United Nations sa Geneva, Switzerland.

Si Fujiki Shunichi, isang respetadong Japanese human rights advocate, researcher, at journalist, ang naging sentro ng atensyon matapos niyang ipagtanggol ang dangal ng Pilipinas at ang integridad ni dating Pangulong Rodrigo Roa Duterte laban sa umano’y manipulasyon ng International Criminal Court (ICC).

Ang kaganapang ito ay nagsilbing mitsa ng isang mas malalim na diskurso tungkol sa kung nasaan na nga ba ang direksyon ng bansa sa ilalim ng administrasyon ni Pangulong Bongbong Marcos Jr.

Isang Sampal sa Soberanya ng Pilipinas

Sa kanyang talumpati sa ika-61 United Nations Human Rights Council, tahasang binatikos ni Fujiki ang hakbang ng kasalukuyang administrasyon na buksan ang pintuan ng bansa sa ICC.

Ayon sa kaniya, ang pagpayag na makialam ang isang banyagang korte sa mga internal na usapin ng Pilipinas ay isang malinaw na pag-amin na walang kakayahan ang sariling hudikatura ng bansa na pairalin ang batas. Binigyang-diin ni Fujiki na ang hakbang na ito ay hindi lamang tungkol kay Duterte, kundi tungkol sa pagyurak sa soberanya ng isang malayang bansa.

Inihambing ni Fujiki ang sitwasyon sa moralidad ng bansang Japan. Ayon sa kaniya, kailanman ay hindi pahihintulutan ng pamahalaan ng Japan na isuko ang sinuman sa kanilang mga mamamayan sa isang banyagang tribunal dahil naniniwala sila sa kanilang sariling sistema ng hustisya.

Ang paggamit sa ICC bilang “political weapon” ay tinawag niyang isang anyo ng pagtataksil na nagpapababa sa tingin ng buong mundo sa Pilipinas. Ang pahayag na ito ay lalong naging mabigat dahil ang Japan ay isa sa mga pangunahing nagpopondo sa ICC, kaya naman ang kanilang pagpuna sa operasyon nito ay may malaking impluwensya sa pandaigdigang komunidad.

Krisis sa Ekonomiya at ang “Detached” na Pamumuno

Habang abala ang gobyerno sa mga isyung politikal at sa pakikipag-alyansa sa mga banyagang institusyon, tinalakay sa ulat ang tila kawalan ng pakiramdam ng administrasyong Marcos sa tunay na kalagayan ng masa.

Sa kasalukuyan, ang presyo ng petrolyo ay umabot na sa nakababahalang lebel na higit Php100 bawat litro, habang ang bigas na pangunahing pangangailangan ng bawat Pilipino ay patuloy na tumataas patungong Php80 bawat kilo.

Sa kabila ng mga numerong ito, ang pahayag ng Palasyo na “normal” pa rin ang sitwasyon ay inilarawan bilang isang mapanganib na anyo ng “gaslighting.” Ang misinformation na ito ay hindi lamang nagpapahina sa moral ng taumbayan kundi nagpapakita rin ng kawalang-kakayahan ng mga nasa kapangyarihan na harapin ang krisis nang diretso.

Ikinumpara ito sa istilo ng pamumuno ni dating Pangulong Duterte, na kilala sa mabilis at desididong pag-aksyon tuwing may banta sa ekonomiya at seguridad ng bansa.

Ang Industriya ng Trolls at ang Paggamit ng Pondo ng Bayan

Isa sa pinakamabigat na paratang na lumabas ay ang bilyun-bilyong pondo na diumano’y inilalaan para sa mga “keyboard zombies” o mga online trolls. Ang layunin ng mga ito ay upang baluktutin ang katotohanan, atakihin ang mga kritiko ng gobyerno kabilang na sina PRRD at VP Sara Duterte, at pintahan ng magandang imahe ang mga opisyal na sangkot sa mga kontrobersya.

Ayon sa mga ulat, ang Presidential Communications Office (PCOO) ay tila naging isang malaking PR firm na ang prayoridad ay protektahan ang imahe ng pamilya Marcos sa halip na magsilbi bilang daluyan ng totoong impormasyon para sa publiko.

May mga rebelasyon din mula sa mga dating opisyal tungkol sa paggamit ng malalaking halaga ng pera para matiyak ang katapatan ng mga lokal na lider, sa halip na gamitin ang nasabing pondo para sa mga programa ng DSWD at iba pang serbisyong panlipunan na direktang makatutulong sa mga mahihirap.

Are the Philippines' Marcos and Duterte families set to 'break up' over  South China Sea and other rows? | South China Morning Post

Ang Panawagan para sa Marangal na Pagbabago

Ang pananaw ni Fujiki Shunichi ay nagsisilbing salamin para sa mga Pilipino. Binigyang-diin niya na ang Pilipinas ay isang mayamang bansa na pinahihirapan lamang ng malawakang korapsyon at kawalan ng pagpapahalaga sa etika.

Sa Japan, ang konsepto ng “kahihiyan” o ang pag-ako sa pagkakamali ay isang mahalagang bahagi ng kanilang kultura—isang bagay na tila kulang na kulang sa kasalukuyang pamunuan ng Pilipinas.

Dahil sa mga seryosong paratang ng kawalang-kakayahan at pagtataksil sa soberanya, umuusbong ang malakas na panawagan para sa isang malinis at legal na transisyon ng kapangyarihan. Binigyang-diin na kung hindi magbabago ang takbo ng pamamahala, ang bansa ay maaaring mahulog sa mas malalim na kaguluhan na pagsasamantalahan lamang ng mga grupong nais pabagsakin ang demokrasya.

Ang hamon ngayon sa bawat Pilipino ay ang manatiling mapagmatyag at huwag magpadala sa mga maling impormasyon. Ang suporta mula sa mga internasyonal na advocate tulad ni Fujiki ay isang paalala na ang laban para sa hustisya at katotohanan ay hindi lamang laban sa loob ng bansa, kundi laban na kinikilala sa buong mundo.

Panahon na upang unahin ang interes ng bayan, protektahan ang ating soberanya, at tiyakin na ang bawat sentimo ng pondo ng bayan ay napupunta sa tunay na serbisyo para sa mga nangangailangan.