Sa loob ng apat na sulok ng Senado, muling uminit ang usapin ng korupsyon at integridad matapos magsalubong ang landas nina Senador Rodante Marcoleta at Senador Ping Lacson.

Ang sentro ng kontrobersya? Ang tila pagong na pag-usad ng imbestigasyon ng Senate Blue Ribbon Committee (BRC) sa bilyon-bilyong pisong anomalya sa flood control projects ng bansa. Sa isang matinding talumpati, direkta at walang takot na kinuwestiyon ni Marcoleta ang pamumuno ni Lacson, na nagpahiwatig na mayroong nagaganap na “pagharang sa katotohanan.”

Walong Buwan na Paghihintay: Nasaan ang Hustisya?

Nagsimula ang tensyon nang ungkatin ni Marcoleta ang tagal ng panahon na lumipas mula nang pumutok ang isyu. Walong buwan na ang nakakalipas, ngunit ayon sa mambabatas, wala pa ring natutukoy na “walang hiya” o malaking isdang nakakalaboso.

Ang mas masakit pa rito, ang “minority report” na isinumite ng grupo ni Marcoleta noong Disyembre 2025—na naglalaman ng mga kritikal na obserbasyon at rekomendasyon—ay tila binalewala lamang at tinawag umanong “pangbasura” ni Lacson.

“Kung itatapon sa basurahan ang ulat na ito, hindi ba’t para na rin nating itinapon ang lahat ng ebidensya kasama na ang dalawang privilege speeches niya na ginamit sa minority report,” ani Marcoleta. Ang pahayag na ito ay naglalayong ipakita ang tila kawalan ng interes ng komite na busisiin ang mga alternatibong anggulo na hindi pabor sa mga nasa kapangyarihan.

Piling Ebidensya at ang “Interparliamentary Courtesy”

Isa sa pinakamabigat na akusasyon ni Marcoleta ay ang umano’y “piling pagpatawag” ng mga testigo at ebidensya. Kinuwestiyon niya kung bakit hindi ipinatawag ang 60 hanggang 67 kongresista na contractors na mismong si Lacson ang nagbanggit sa mga nakaraang pagdinig. Gayundin ang 17 kongresista na binanggit ng testigong si “Diskaya.”

Ginamit din umano ang doktrina ng “interparliamentary courtesy” upang hindi obligahin si dating Speaker Martin Romualdez na humarap sa Senado, isang hakbang na mariing tinutulan ni Marcoleta. Para sa kanya, ang paghahanap ng katotohanan ay hindi dapat nahaharangan ng mga tradisyunal na protocol sa gobyerno, lalo na kung ang nakataya ay bilyong piso ng kaban ng bayan.

Ang Misteryo sa 30 Tamarin Street at Nara Street

Hindi lamang mga pangalan ang lumabas sa diskusyon, kundi pati na rin ang mga partikular na lokasyon na nagsisilbi umanong “drop-off points” ng mga maletas ng pera. Binanggit ni Marcoleta ang mga testimonya nina Orly Gotesa at isang alyas Saldico na nag-uugnay sa mga transaksyon sa 30 Tamarin Street para kay Jojo Cadiz, at ang mga bahay sa Nara Street.

Ang mas nakakagulantang ay ang pagbanggit sa isang joint affidavit mula sa 18 dating miyembro ng Philippine Marine Corps at Philippine Army. Ang mga dating sundalong ito ay nagpatunay umano sa mga pahayag ni Gotesa tungkol sa paghahatid ng pera, na umabot pa hanggang sa Ilocos Norte, kung saan nadawit ang pangalan ni Congressman Sandro Marcos.

Gayunpaman, sa halip na imbestigahan nang malalim, tila mabilis na pinagdudahan ni Lacson ang kredibilidad ng mga testigong ito. Ayon kay Marcoleta, kung ang kanilang mga pahayag ay hindi kapanipaniwala, lalong nararapat na sila ay paharapin sa isang pormal na pagdinig upang doon mismo masubok ang kanilang katotohanan.

Ang “Cabral Files” at ang mga Nakatagong Pangalan

Binigyang-diin din ang pagkakaroon ng tinatawag na “Cabral Files,” isang dokumento na naglalaman umano ng listahan ng limang cabinet secretaries at undersecretaries na may mga “allocables” o nakalaang pondo mula sa mga proyekto. Sa kabila ng bigat ng dokumentong ito, nananatili itong hindi nabubuksan o hindi binibigyan ng sapat na atensyon sa ilalim ng pamumuno ni Lacson sa komite.

Panawagan sa Pagbangon ng Blue Ribbon Committee

Sa pagtatapos ng kanyang pahayag, hindi napigilan ni Marcoleta na maging emosyonal. Tinanong niya kung ano na ang nangyari sa makulay na kasaysayan ng Blue Ribbon Committee na kilala sa pagiging “tanod” ng bayan laban sa korupsyon. Para sa kanya, ang kasalukuyang sitwasyon ay isang “tahasang pagharang sa katotohanan” at “pagbubulag-bulagan” na hindi dapat kunsintihin ng Senado.

Ang taong bayan ay patuloy na naghihintay ng katarungan. Sa gitna ng bangayan ng mga higante sa pulitika, ang tanging hiling ng masa ay ang malinis na pamamahala at ang pagbabalik ng bawat sentimong ninakaw mula sa mga proyektong dapat ay nagliligtas sa kanila sa baha, hindi naglulubog sa kanila sa utang at korupsyon.