LAGING NILALAIT NG BIYENAN NA “WALANG KWENTANG MAGGUGULAY” — SA ISANG MALAKING PARTY, NATUKLASAN NIYANG ANG CHAIRMAN NA SUSUYOIN NIYA SANA AY ANG KANYANG MENOS NA MANUGANG

ANG PANG-AAPI SA HAPAG-KAINAN

Si Mateo ay simple lang manamit. Araw-araw, amoy-lupa at amoy-sibuyas siya dahil sa kanyang trabaho: ang pagtitinda ng gulay.

Dahil dito, mainit ang dugo ng kanyang biyenan na si Don Rogelio.

“Umalis ka nga sa harap ko!” sigaw ni Don Rogelio habang tinatabig ang basket ng pechay na dala ni Mateo. “Ang baho mo! Amoy-palengke ka! Kailan ka ba maghahanap ng matinong trabaho? Yung naka-opisina! Yung may class!”

“Pa, marangal naman po ang trabaho ko…” mahinahong sagot ni Mateo.

“Marangal? Pwe!” dura ni Rogelio. “Tignan mo ang anak ko, si Carla. Sanay sa aircon, pero dahil sa’yo, nagtitiis sa amoy ng gulay! Isa kang ‘A-K-K’ — Ang Kupad na Kalasag! Walang asenso! Wala kang kwentang asawa!”

Tahimik lang si Mateo. Niyakap siya ni Carla. “Hayaan mo na si Papa, mahal. Alam ko naman ang totoo.”

Ang hindi alam ni Don Rogelio, ang “pagtitinda ng gulay” ni Mateo ay hindi lang sa palengke. Si Mateo ang may-ari ng Green Fields Corporation, ang pinakamalaking supplier ng gulay at prutas sa buong bansa. Siya ang nagde-deliver sa lahat ng supermarkets at hotels.

ANG MALAKING PARTY

Dumating ang gabi ng Grand Business Gala. Ito ang pinaka-importanteng event para sa mga negosyante.

Desperado si Don Rogelio. Ang kanyang construction business ay bankrupt na. Kailangan niyang makakuha ng kontrata mula sa “Mystery Chairman” ng Green Fields Corp para maisalba ang kumpanya niya. Balita kasi niya, magpapatayo ng malaking warehouse ang kumpanyang iyon.

“Carla, sumama ka sa akin,” utos ni Rogelio. “Iwan mo na ‘yang asawa mong tindero sa bahay. Bawal ang hampaslupa sa party na ito. Baka pagkamalan lang siyang waiter.”

Nag-suot ng pinakamahal na Tuxedo si Rogelio. Confident siya na makukuha niya ang loob ng Chairman.

Sa ballroom, puno ng mayayaman. Nagbubulungan ang lahat.

“Balita ko, darating na ang Chairman ng Green Fields. Napaka-misteryoso niya. Ngayon lang siya magpapakita,” sabi ng isang investor.

“Kailangan ko siyang mabola,” bulong ni Rogelio sa sarili. “Kailangan kong makuha ang pirma niya.”

ANG PAGHAHANDA

Tumunog ang malakas na drums. Namatay ang mga ilaw at itinutok ang spotlight sa stage.

“Ladies and Gentlemen,” sabi ng Host. “Please welcome, the Owner and CEO of Green Fields Corporation… the billionaire behind the agricultural revolution…”

Inayos ni Don Rogelio ang kanyang kurbata. Humanda siya sa pagpalakpak.

“Let’s give a round of applause for… Mr. Mateo Dela Cruz!“

Natigilan si Rogelio. Mateo? Kapangalan ng manugang ko?

Bumukas ang kurtina.

Lumabas ang isang lalaking naka-suot ng Armani Suit, makintab ang sapatos, at napakatikas ng tindig.

Nanlaki ang mata ni Don Rogelio. Nalaglag ang baso ng wine na hawak niya.

CLINK!

Ang lalaki sa stage… ang bilyonaryong pinalalakpakan ng lahat… ay walang iba kundi ang kanyang “walang kwentang manugang” na si Mateo.

ANG PAGKIKITA

Bumaba si Mateo sa stage. Agad siyang pinalibutan ng mga bodyguards at reporters.

Nakipagkamay siya sa mga Senator at Business Tycoons.

Si Don Rogelio ay nanginginig sa gilid. Gusto niyang tumakbo, pero kailangan niya ang kontrata. Wala siyang choice. Nilunok niya ang hiya niya at lumapit.

Sumingit si Rogelio sa pila.

“M-Mr. Chairman!” tawag ni Rogelio.

Huminto si Mateo. Lumingon siya.

Nakita niya ang biyenan niyang namumutla at pinapawisan nang malapot.

“Oh,” ngiti ni Mateo. “Don Rogelio. Nandito po pala kayo.”

“M-Mateo…” nauutal na sabi ni Rogelio. “A-Anak… ikaw pala ‘yan! Ang galing! Proud na proud ako sa’yo! Alam ko naman na may mararating ka eh!”

Nagtawanan ang mga nakarinig. Alam ng iba kung paano laitin ni Rogelio ang manugang niya noon.

“Proud?” tanong ni Mateo habang inaayos ang cufflinks niya. “Diba sabi niyo po, amoy-lupa ako? Diba sabi niyo wala akong ‘class’?”

“Nagbibiro lang ako nun, anak! Hehe!” pilit na tawa ni Rogelio. “By the way… may proposal ako. Yung warehouse niyo… baka pwedeng kumpanya ko ang gumawa? Family naman tayo diba? Bigyan mo naman ng discount si Papa.”

ANG GANTI NG TINDERO

Tinitigan ni Mateo si Rogelio sa mata. Nawala ang ngiti niya.

“Don Rogelio,” seryosong sabi ni Mateo.

“Ang Green Fields Corporation ay naghahanap ng partners na may integridad at respeto sa trabaho. Kami ay kumpanya ng mga magsasaka at tindero.”

Lumapit si Mateo at bumulong.

“Sabi niyo po, ‘walang kwenta’ ang nagtitinda ng gulay? Pwes, ang ‘walang kwentang’ gulay na ito ang nagpakain sa bansa at nagpayaman sa akin.”

“At tungkol sa kontrata…”

Kinuha ni Mateo ang proposal folder na hawak ni Rogelio.

“Hindi ko ito mapipirmahan. Dahil ayokong magtrabaho kasama ang taong minamaliit ang pinanggalingan ng yaman ko.”

Ibinalik ni Mateo ang folder kay Rogelio.

“Excuse me, Don Rogelio. Marami pa akong gulay na ibebenta.”

WAKAS

Tinalikuran ni Mateo ang kanyang biyenan at naglakad palayo kasama ang ibang investors.

Naiwan si Don Rogelio sa gitna ng ballroom, hiyang-hiya at bagsak ang balikat. Nalaman ng lahat na tinanggihan siya ng sarili niyang manugang.

Kinabukasan, nagsara ang kumpanya ni Rogelio dahil sa bangkarote. Napilitan siyang ibenta ang mansyon at kotse niya.

Ang tanging tumulong sa kanya? Si Carla at si Mateo pa rin. Pinatira siya sa isang simpleng bahay sa farm.

Araw-araw, nakikita ni Rogelio ang malawak na taniman ni Mateo. At tuwing kakain siya ng gulay, naaalala niya ang mapait na leksyon: Huwag mong mamaliitin ang taong marumi ang kamay dahil sa trabaho, dahil baka sila pala ang may pinakamalinis na tagumpay.

WAKAS