“BAWAL PO ANG TRABAHADOR DITO” — HINARANG NG
“BAWAL PO ANG TRABAHADOR DITO” — HINARANG NG GUARD ANG MATANDANG NAKA-BARONG… PERO NANG TAWAGIN SIYA NG VALEDICTORIAN NA “TATAY”, NAGULANTANG ANG MGA PROPESOR!
Si Daniel ay isang henyo. Sa edad na 26, magtatapos siya ng PhD in Civil Engineering bilang Summa Cum Laude. Siya ang pinakamatalinong estudyante sa kasaysayan ng unibersidad.
Lahat ng propesor ay humahanga sa kanya. Akala nila, galing siya sa pamilya ng mga sikat na inhenyero o arkitekto dahil sa galing niya sa istruktura at disenyo.
“Daniel, siguro proud na proud ang Daddy mo. Is he an architect?” tanong ng Dean.
Ngumiti lang si Daniel. “Mas magaling pa po siya sa architect, Sir.”
Araw ng Graduation.
Nasa Grand Theater ang seremonya. Lahat ng magulang ay naka-suit at gown, amoy mayaman, at bumaba sa magagarang kotse.
Sa gate, may isang matandang lalaki. Si Tatay Berto. Nakasuot siya ng isang lumang Barong Tagalog na medyo naninilaw na sa tagal, at sapatos na balat na halatang luma na pero pinakintab nang maayos. Ang mga kamay niya ay magaspang, puno ng kalyo, at may mga peklat ng semento at bakal.
Hinarang siya ng Security Guard at ng isang masungit na Propesor.
“Excuse me, Tay. Sa likod po ang entrance ng mga maintenance at construction worker,” sabi ng Propesor. “Ongoing event po kasi, bawal ang trabahador dito.”
“Ah… Sir… hindi po ako magtatrabaho,” mahinang sagot ni Tatay Berto. “Magulang po ako. Ga-graduate po ang anak ko.”
Tumawa ang Propesor. “Magulang? Dito? Eh ang mahal ng tuition dito! Siguro nagkamali kayo ng pinasukan. Doon sa TESDA sa kabila ang hanap niyo.”
Yumuko si Tatay Berto. Sanay na siya. Sa loob ng 25 taon bilang construction worker, sanay na siyang minamaliit.
Sa loob ng theater, tinawag na ang pangalan ni Daniel para sa kanyang Valedictory Speech.
Umakyat si Daniel sa stage. Tahimik ang lahat.
“Marami sa inyo ang nagtatanong kung ano ang sekreto ko,” panimula ni Daniel. “Kung bakit ako magaling sa Engineering. Kung bakit kabisado ko ang bawat bigat ng semento at tibay ng bakal.”
Tumingin si Daniel sa entrance ng theater. Nakita niya ang Tatay Berto niya na nakatayo sa pinto, nahihiyang pumasok.
“Dahil po sa kanya,” turo ni Daniel. “Guard! Papasukin niyo po ang Tatay ko!”
Nagulat ang lahat. Pinagbuksan ng pinto si Tatay Berto. Naglakad ito sa gitna ng aisle habang nakatingin ang lahat.
“Siya po si Tatay Berto,” umiiyak na sabi ni Daniel. “Hindi ko po siya tunay na ama. Nakita niya lang ako sa gilid ng construction site 25 years ago, iniwan ng tunay kong magulang. Sa halip na dalhin ako sa DSWD, inuwi niya ako.”
Napasinghap ang mga tao.
“Construction worker po siya. Sa loob ng 25 taon, binuhat niya ang mabibigat na semento, nagbilad sa araw, at tiniis ang sakit ng katawan para mapag-aral ako. Ang mga kamay na ‘yan…” turo ni Daniel sa magaspang na kamay ng ama. “…ang nagpatayo ng mga buildings na tinitirhan niyo ngayon.”
Pag-akyat ni Tatay Berto sa stage, nagulat ang University President. Napatayo ito at lumapit nang mabilis.
“M-Mang Berto?” gulat na tanong ng Presidente.
Nagulat si Tatay Berto. “Sir Enrico? Kayo po pala ‘yan.”
Humarap ang Presidente sa mic. “Ladies and Gentlemen… kilala ko ang lalaking ito. Twenty years ago, nung itinatayo ang University Theater na ito… gumuho ang scaffolding sa itaas. Sinalo niya ang isang bakal para hindi matamaan ang isang estudyanteng dumadaan.”
Ipinakita ng Presidente ang peklat sa braso ni Tatay Berto.
“Ang estudyanteng iniligtas niya noon… ay ako,” naiiyak na sabi ng Presidente. “Mang Berto, kayo pala ang nagligtas sa akin. At ngayon, ang anak niyo ang pinakamagaling na graduate namin.”
Nagpalakpakan ang buong theater. Standing Ovation. Ang masungit na Propesor kanina ay yumuko sa hiya.
Niyakap ni Daniel si Tatay Berto. Isinabit niya ang kanyang Doctorate Hood at medalya sa leeg ng kanyang ama.
“Tay, PhD na ako. Doktor na ako,” bulong ni Daniel. “Pero ikaw pa rin ang pinaka-master sa lahat ng Engineer. Kasi hindi lang building ang itinayo mo… kundi ang buhay ko.”
Ito ang pinakamarangal na araw sa buhay ng isang simpleng construction worker.
WAKAS.
News
ANG MAYAMANG MAY-ARI NG WATER STATION NA IPINASARA ANG NAG-IISANG POSO NG MGA MAHIHIRAP DAHIL MADUMI DAW ITO AT PINILIT SILANG BUMILI NG KANYANG MAMAHALING MINERAL WATER, NGUNIT LUMUHOD SIYA SA UHAW NANG MA-TRAP SIYA SA LOOB NG KANYANG SASAKYAN SA GITNA NG DISYERTO
ANG MAYAMANG MAY-ARI NG WATER STATION NA IPINASARA ANG NAG-IISANG POSO NG MGA MAHIHIRAP DAHIL MADUMI DAW ITO AT PINILIT…
POLITICAL SCENE IN FLAMES! Atty. Luistro is being publicly “binanatanized” by Atty.
POLITICAL SCENE IN FLAMES: A WAR OF WORDS, A TEST OF MOTIVES, AND A NATION ON EDGE The political atmosphere…
Assistant Begs Her Billionaire Boss to Disguise Herself and Wear a Uniform — What She Saw Will Break Your Heart
When Olivia, Amelia’s loyal maid, finally musters up the courage to reveal the truth—that her husband is bringing another woman…
BULABOG NATO!” – A wave of related information has stirred up international and domestic public opinion.
The phrase “BULABOG NATO!” has quickly echoed across timelines, comment sections, and online discussion boards, capturing the intensity of the…
ANG PAGTAKAS NG ISANG BRIDE SA KANYANG ENGRANDE PERO “ARRANGED” NA KASAL DAHIL SA KABA, NGUNIT NANG MAKATABI NIYA SA BUS STOP ANG ISANG GROOM NA TUMAKAS DIN SA SARILI NIYANG KASAL
ANG PAGTAKAS NG ISANG BRIDE SA KANYANG ENGRANDE PERO “ARRANGED” NA KASAL DAHIL SA KABA, NGUNIT NANG MAKATABI NIYA SA…
A MAN GOT LOST IN A GROCERY BECAUSE THE CASHIER WOULD NOT GIVE HIS CREDIT CARD BACK AND SAID THE SYSTEM WAS “OFFLINE,” BUT EVERYTHING STOPPED WHEN THE POLICE ARRIVED BECAUSE THE CASHIER NOTICED THE “HAND SIGNAL” OF THE CHILD WITH HIM
MAN LOST IN GROCERY BECAUSE CASHIER DIDN’T WANNA RETURN HIS CREDIT CARD AND SAID THE SYSTEM WAS “OFFLINE”, BUT EVERYTHING…
End of content
No more pages to load
